Carolien Spoor: ‘De stoelen waren vlekkeloos, tot we pannenkoeken met stroop aten’

FROM SCRATCH “In januari zijn we erin gegaan. Dit is het derde huis dat ik from scratch verbouw en ik heb inmiddels ­geleerd: als je het niet meteen doet, gebeurt het niet meer. Niks: ‘Aah joh, die plinten, die komen wel een keer, en laten we beginnen met RAL 9010 en de kleur later op de muren gooien.’ Never gonna happen. Dus nu wilde ik alles meteen tot in detail afwerken.”
NIET SPANNEND “Het is een huis uit 1920 in een dorp boven Amsterdam. Het originele huis is opgesplitst als twee-onder-een-kap en aan de zijkant is het vrij. Van het oude huis is eigenlijk niets meer te herkennen. Er is een stuk aangebouwd en de uitstraling van de gevel is compleet veranderd. Dat had ik niet aangedurfd als niet een van mijn vriendinnen aannemer was. Zij ging mee met de eerste bezichtiging en zei: ‘Joh, dit is niet zo spannend, technisch gezien.’ Dankzij haar reactie had ik de moed om dit project te grijpen.”
HERBOREN “Na een relatie van bijna achttien jaar zijn Jon (Karthaus, red.) en ik nu bijna drie jaar uit elkaar. Ik ben heel dankbaar dat we zo goed omgaan met elkaar. We zijn er beiden op gebrand dat we de beste co-ouders voor onze kinderen zijn en blijven. Sinds het huis af is, voelt het alsof alles weer aan het stromen is. Alsof de geboorte van het huis ook een beetje de geboorte van mijn nieuwe leven is. Je huis is de basis voor hoe je je voelt en dit is een dierbare plek voor mij en de kinderen geworden. En sinds begin dit jaar is er ook een nieuwe liefde in mijn leven.”

LATTEN “Ik wilde het huis laten samen­smelten met de omgeving. In het dorp zie je veel houtskeletbouw en ik heb gekozen voor houten latjes aan de buitenkant. Veel mensen in het dorp dachten: waar begint ze aan? Maar iedereen is positief verrast wat ik ervan heb gemaakt. Dat vind ik leuk. Vanuit de tuin kun je direct het water van de vaart in. Dat is goud met twee kinderen. Zwemmen, chillen, afgelopen zomer voelde het als vakantie in eigen land.”
RAM-BAM DOOR “Ik ben uitgesproken qua stijl geweest, want hoe vaak ga je nou in je eentje een huis verbouwen? Dus ik dacht: ik ga all out. Ik bedacht een palet met mijn lievelingskleuren, waaronder een warme perziktint. Ik ben snel in keuzes maken: ram-bam en door. Ik kan me heel goed voorstellen dat iemand op een ­gegeven moment het overzicht kwijt is en de ­paniek toeslaat, maar voordat we de eerste hamer erin gooiden, had ik al zó veel keuzes gemaakt. Géza Weisz gaf me ooit de geweldige tip om A Dictionary of Color Combinations van de Japanse kunstenaar Sanzo Wada te gebruiken. Een boekje uit de jaren dertig vol kleurencombinaties die perfect bij elkaar passen – ik pak het er nog vaak bij om te checken of iets ‘klopt’. Per ruimte heb ik elke kleurencombinatie in het boekje gecheckt en het werkt, het is een synergie geworden.”
SNACKBRIL “Nog voordat we begonnen aan de verbouwing had ik al een oude Febo-snackmuur op de kop getikt waar ik mijn zonnebrillen in wilde stallen. Dit soort ideeën ontstaan vaak als het al te laat is om nog in te bouwen, maar nu was ik gelukkig ruim op tijd. Ik vond ’m bij Spektakel Wonen in Amersfoort, waar ik ook mijn barkrukken en een vintage Louis Vuitton-golftas vandaan heb.”

MALLE MEID “Wat is hier níét gek, denk ik bijna. Als het huis een persoon zou zijn, zou het een kleurrijke, excentrieke vrouw zijn, bij wie iedereen een warm gevoel krijgt en altijd welkom is. Ik hou van accessoires en gadgets. Er zijn weinig moeders die zelf Labubu’s kopen om ze in de keuken te zetten. ‘Mama met d’r gekke ideeën’, zeggen mijn zonen. Ik ben heel erg dol op Disney. Een van mijn beste vriendinnen, Marly van der Velden, is al net zo’n Disney-fanaat als ik. ­Voordat we kids hadden, gingen we al samen naar Disneyland Paris, nu met inmiddels vijf kids in totaal. Ik word instant vrolijk en gelukkig als ik Disney-dingen zie. Alleen al kijken naar m’n cakestandaard van Lumière uit Beauty and the Beast, naar de grote Mickey- en Minnie-beelden in de kast en de klok van het Disneyhotel geeft me een gelukzalig gevoel.”
VINTAGE FAM “Mijn ouders waren antiquair, dus ik ben opgegroeid met antieke meubels en bijzondere items. Oude en nieuwe meubels combineren geeft een huis meteen karakter. Een mooi antiek ladekastje dat vroeger in mijn slaapkamer stond, mocht ik meenemen naar dit huis. Er staat een butlertray in de woonkamer en ik heb stalactietachtige lampen uit de jaren zeventig aan weerszijden van mijn bed. Het is een hobby om op zoek te gaan naar aparte vintage items.”

HALLELUJA “Soms is het ook gewoon geluk hebben. In Frankrijk zag ik op een markt een mooie lamp met gekleurde bollen van glas. Ik was daar met de kinderen en die wilden eigenlijk naar huis. Ik dacht alleen maar: die lamp móét mee. Dus ben ik met jengelende kinderen op zoek gegaan naar een pinautomaat om die lamp te betalen. Auto opgehaald, terug­gereden, die lamp in de auto gehesen, twee doodvermoeide kinderen erbij. ­Huilen, ellende. Maar ik moest en zou hem hebben. Mijn peettante woont in Frankrijk. Zij heeft een winkel en struint er débâllages marchands af, antiekmarkten waar handelaren en antiquairs hun goed verkopen. Het is iets anders dan een vide-grenier, waar iemand gewoon zijn eigen schuur heeft leeggetrokken.”
PRONKSTUK “Als ik aan tafel zit, kijk ik via het ronde raam – waarvan iedereen eerst zei dat het qua constructie niet kon worden geplaatst in de pui, but I won’t take no for an answer, haha – naar het groen en het water. Het grootste geluk.”

DIERBAAR “In dit huis heb ik voor het eerst veel interieurbouw laten doen. Nu ik het heb, zie ik pas de meerwaarde ervan. Zoals de kast van Kastenland in de woon­kamer die precies de openingen heeft waar ik ze wilde. Mijn herinneringen wilde ik letterlijk inbouwen. Rechtsboven staat een oud leren koffertje van mijn overleden vader, met erin fotoboekjes en een paar van zijn gebruiksvoorwerpen van vroeger. Aan de zijkant van de kast staat een antiek beeld dat ook van hem is, met oude platen die bij mijn platenspeler horen. Er staan kunstboeken in, een hele reeks Shakespeare en toneelboeken die ik nog heb gebruikt op de toneelschool. Alles met een dierbare herinnering heeft een plek gekregen.”
PLINT “Ik heb maanden gedaan over de plinten. Uiteindelijk heb ik ze zelf kunnen ontwerpen en daar ben ik best trots op. Ze zijn met een 3D-printer gemaakt: ronde staafjes, afwisselend dik en dun, bol afgewerkt en geolied in donkerbruin. Ook de stopcontacten zijn bijzonder: voor elke kamer heb ik een kleur genomen die bij die ruimte past. Nooit meer saaie stopcontacten. Dit zijn eyecatchers. Voor wie het wil weten: ze zijn van Jung.”

NACHTMERRIE “Mijn persoonlijke ­­nachtmerrie is dat alles zou zijn geschilderd in RAL 9010. Een huis in neutrale kleuren kan mooi zijn, maar ik vind het eendimensionaal als je maar één materiaal en kleur gebruikt en er geen persoonlijke noot in zit. Ook als je weinig te besteden hebt of als het spannend vindt om kleur te gebruiken, kun je het speciaal maken. Als je alles gloednieuw koopt, zit er geen ziel in. Ga eens naar de kringloop, je staat versteld wat je daar voor weinig kunt vinden. Ik kocht er kristallen champagneglazen voor een paar euro en iedereen vraagt waar ze vandaan komen.”
HYSTERISCH “Ik maak veel gebruik van behang en stoffen. De combinatie van materialen maakt een interieur rijk. In mijn slaapkamer is het best hysterisch: een behang met verenpatroon van Élitis en gevlamde stof van Harlequin waarvan ik gordijnen liet maken.”

UIT PORTUGAL “De tegels in de keuken had ik online gezien en al lang en breed gekocht voordat de verbouwing begon. Ik wilde ze ook op het ronde kookeiland en dat is gelukt. De lampen erboven zijn van Pani Jurek, de ontwerpstudio van de Poolse ontwerpers Magda Jurek en Michal Borecki. Die ontdekte ik op de designbeurs in Milaan, ik nam haar kaartje mee en heb ze online besteld.”
MINIHAMAM “In de badkamer wilde ik een spa creëren. Effegibi heeft een systeem waarmee je je douchecabine kunt omtoveren tot een stoomdouche. Ook heb ik een giga regendouche waar we muziek kunnen afspelen en kiezen voor gekleurd licht. De kinderen vinden het een feest.”

KINDERMEUK “Voor de jongens heb ik fijne bedden met lades eronder waar veel meuk in kan. Het ziet er perfect gestyled uit, maar elke avond moet er een ronde door het huis om alles op de vaste ­plekken terug te leggen. De jongste verzamelt van alles. In zijn jaszakken vind ik zijn schatten: steentjes, een scherfje van het een of ander, paperclips, een gek beeldje, Pokémon-kaarten. Voor hem is het heel waardevol, dus ik heb hem een rieten mandje gegeven om alles in de bewaren.”
EERSTE VLEK “Die deed pijn. De stoelen in de eetkamer had ik net opnieuw laten stofferen. Ze waren vlekkeloos tot we pannenkoeken met stroop gingen eten, natúúrlijk drupt die dan op de stoelen. Inmiddels is dit mijn derde verbouwde huis, zijn de kinderen zes en negen en ben ik heel wat vlekken verder. Afgelopen week liet ik een parfumfles vallen op de badkamervloer. Er brak een hoekje van een tegeltje af. Zo dom. Zo erg. Maar ja, echt eigen schuld.”

BUITENBOEL “Binnen is alles af. Buiten moet nog gedaan worden. Ik wil heel graag een terras maken zodat je makkelijk het water in kunt springen. Daarvoor ben ik weer aan het sparen geslagen.”
SPEELPLEZIER “Ik heb een periode gehad waarin ik minder speelde. Dat heb ik niet bewust gekozen; als acteur heb je het nu eenmaal niet altijd voor het zeggen. Het waren twee rustigere jaren en het was een pittige periode die me niet in de koude kleren is gaan zitten. Tegelijk ben ik dankbaar dat ik veel tijd heb kunnen doorbrengen met de kinderen en deze verbouwing heb kunnen begeleiden. Alles gebeurt met een reden. Op het moment dat er weer ruimte was om te spelen en te doen, kwam Single Bells, een Vlaamse komedieserie die ook te zien zal zijn op Videoland. Nu ben ik bezig met Baantjer, Máxima en Medisch Centrum West, waarin ik een terugkerende rol heb.”
FEESTRUÏNE “Vorig jaar, toen we nog in een tiny house van tien vierkante meter woonden in de tuin, vierden we ­Halloween. Het huis, dat nog een enorme bouwval was, heb ik helemaal versierd met een skelet van tweeënhalve meter hoog. Dat het huis zowat een ruïne was, vonden de jongens en de kinderen uit de buurt juist spannend. Nu komt kerst eraan, onze eerste kerst in dit huis. Al die firsts, op deze plekken, ze voelen heel goed.”•