Architect Angela van Berlo (54): ‘Woon eerst een poos in een huis voordat je de sloophamer ter hand neemt’

OP STROOPTOCHT “Toen onze kinderen groter werden, merkten we dat ons huis in Eindhoven te klein werd. We wilden meer ruimte én een kantoor aan huis. ­Nieuwbouw was geen optie; ik werk liever met iets bestaands dat al karakter heeft. We zochten eerst in Eindhoven, maar alles was klein of te duur en vaak was er geen plaats voor een werkkamer. Op een Open Huizendag kwamen we in Nuenen terecht. Het huis stond al even te koop en in eerste instantie wilde mijn man Pim niet eens kijken: hij vond het echt te groot voor ons, dacht dat het niet haalbaar was. En dat terwijl hij niet snel iets te gewaagd of gek vindt. Gelukkig durfde ik groter te denken en kon ik hem overhalen, want zodra we binnenstapten en de eerste zitkuil zagen, voelde het goed. Toen we er nog een ontdekten, waren we verkocht. Wij gelukkig met de originele zitkuilen, de kinderen met het ronde buitenzwembad. Ons enthousiasme konden we niet eens meer verbergen voor de verkopers.”
THAT SEVENTIES SHOW “Voor ons was het belangrijk om de basis te behouden: de zitkuilen, de typische gevelstenen in de muren, de draagkolommen en de originele structuur. Maar we wilden ook licht en ruimte, dus schilderden we de muren wit, lieten een betonnen muur storten en vervingen de achtergevel door een glazen pui. Binnen en buiten lopen nu naadloos in elkaar over. Rauwe materialen passen heel goed bij de originele bouw van het huis.”