Wie zegt dat carrière maken maar op één manier kan? In ‘MEIDEN aan de macht‘ bewijzen lezers dat zij de regels bepalen. Van gelukkig in loondienst tot thriving als ondernemer: dit is hoe ze vielen, opstonden en hun eigen weg vonden.
Deze keer: Sharon Hilgers, oprichter van My Jewellery.
Sharon Hilgers begon op haar 21e My Jewellery. Inmiddels is het sieradenmerk uitgegroeid tot een groot bedrijf met boutiques in binnen- en buitenland. Toch begon het allemaal een stuk kleiner: met bakken kralen in de kelder van haar ouderlijk huis.
Je was als kind al bezig met sieraden. Zat het ondernemen er toen al in?
Sharon: “Eigenlijk wel. Ik weet nog dat er vroeger in Wijchen een piepklein pandje tussen twee grote winkelpanden zat. Toen dacht ik al: daar zou ik later wel een leuke sieradenwinkel willen.
Ik ging vaak naar kralenwinkels en maakte zelf sieraden. Vriendinnen van mijn moeder wilden die vervolgens kopen. Op een gegeven moment kocht ik via eBay kralen, omdat die daar goedkoper waren. Mijn moeder stelde voor om te kijken of we ons konden inschrijven bij de KvK, zodat ik ook bij groothandels kon inkopen. Omdat ik nog zo jong was, stond de inschrijving in het begin op haar naam. Rond mijn tiende had ik zo eigenlijk al een klein bedrijf.
Later vroeg iemand of ik een workshop wilde geven op een kinderverjaardag. Dus vanaf mijn twaalfde deed ik dat in onze kelder, met bakken kralen op tafel. Dat groeide uit naar twee of drie groepen per week. Grappig genoeg geven we die workshops nu weer bij zeven ateliers van My Jewellery in Nederland en België.”
Toch begon My Jewellery pas jaren later. Hoe ontstond dat?
“Na mijn havo en hbo gaf ik die workshops nog steeds als bijbaantje. Tijdens mijn studie Frans ontstond de droom om een winkel in Parijs te openen. Ik had daar gewoond en zag het helemaal voor me, maar voor winkelpanden moest je enorm veel sleutelgeld betalen. Dat liep in de tonnen. Dat geld had ik niet en mijn ouders ook niet.
Daarom ben ik teruggegaan naar Nederland en online begonnen. In de eerste instantie was My Jewellery echt iets voor erbij. Leuk om te proberen.”
Met welk product begon het écht?
“Tijdens een weekend in Istanbul zag ik one-size edelsteenringen. Ik kocht er een paar voor mezelf en kreeg thuis ontzettend veel complimenten. Andere merken verkochten vergelijkbare ringen voor een paar honderd euro. Ik dacht: als ik scherper inkoop, kan ik ze misschien voor 30 euro aanbieden.
Ik ging terug naar Turkije, naar dezelfde verkoper en vroeg of het mogelijk was om honderd ringen te kopen. Daarbij wilde ik wel de kleuren van de stenen zelf combineren. Het was mogelijk, maar ik moest wel meteen afreken. En dat terwijl het nog even zou duren voor ik de ringen zou ontvangen. Ondernemen betekent ook een beetje lef hebben.
Die honderd ringen ontving ik netjes en dat werden mijn eerste producten. Ik fotografeerde ze zelf, terwijl ik totaal geen verstand had van licht of camera-instellingen, en zetten ze online.”
En toen stroomden de bestellingen binnen?
“Nee, totaal niet. Ik had vrienden en familie verteld dat ik met die website bezig was en kreeg allemaal enthousiaste reacties. Voor mij was het zo’n groot project, dus ik had ergens verwacht dat als de site live zou staan er massaal besteld zou worden. Niet dus. Iedereen vond het leuk, maar niemand bestelde. Ik besefte dat een website hebben niet genoeg is. Je moet mensen echt over de streep trekken. Ik wist toen nog niet eens dat je dat marketing noemde.
Ik begon blogposts te schrijven en mijn verhaal te delen. Daardoor kwamen er langzaam mensen buiten mijn eigen kring bij die wél gingen bestellen. Toen begon het pas echt.”
Marlies' vintage tassenmerk liep goed, tot een advocaat mailde: ‘Het is klaar, dacht ik’
Hoe zag My Jewellery HQ er in die tijd uit?
“Mijn vriend en ik woonden in een appartement in Den Bosch en ik stond toen nog twee dagen voor de klas. Ons extra kamertje werd het magazijn, maar al snel namen de spullen ook de keuken en woonkamer over. Midden in de kamer stond een fotostudio met een lichtbak.
Je moet dan wel iemand naast je hebben die daarin meegaat. Als je iets van de grond wilt krijgen, moet je er op dat moment alles voor doen. Uiteindelijk liep het de spuigaten uit, dus huurde ik een ruimte naast ons appartement. Alleen al dat ik na een werkdag de deur achter me dicht kon trekken, was heel fijn.”
Wanneer dacht je voor het eerst: dit kan groot worden?
“Toen influencers begonnen op te komen. Het was nog geen commerciële wereld zoals nu. Je kon producten opsturen en zij vonden het oprecht leuk om die te krijgen. Als upcoming it-girls je merk omarmen, kan het ineens hard gaan.
Daarna kwam Instagram op en later kon je op Facebook posts sponsoren. Ik zette er bijvoorbeeld 30 euro op en zag het bereik en de bestellingen enorm toenemen. Op een gegeven moment haalde de groei ons in. Dan hadden we een fantastische verkoopdag gehad en was de voorraad de volgende dag op. Dat klinkt geweldig, maar continuïteit creëren is veel spannender. Dat is nu nog steeds zo: vandaag kan succesvol zijn en morgen minder. Wat wordt onze volgende move, is constant de vraag.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ondernemen wordt online behoorlijk geromantiseerd. Wat zien we niet?
“Dat je er volledig voor moet gaan. Bij een onderneming draag jij de verantwoordelijkheid als er iets misgaat. Je hebt bepaalde eigenschappen nodig zoals lef, doorzettingsvermogen en je moet een beetje eigenwijs zijn. Maar je moet dingen ook niet té serieus nemen. Een tegenslag moet je kunnen afschudden, anders wordt het een heel zware kar om te trekken.
Daarnaast is je omgeving ook belangrijk. Mijn vriend heeft altijd veel begrip gehad voor hoeveel tijd ik erin stopte. Daarnaast moet je zelf goed in je vel proberen te blijven zitten, juist wanneer het tegenzit.”
Wat is jouw grootste ‘waar-ben-ik-aan-begonnen-moment’?
“In het eerste jaar waren er genoeg momenten waarop een tegenslag echt binnenkwam. Ik heb daar ook weleens om gehuild, juist omdat alles nieuw was en de verantwoordelijkheid bij mij lag. In die tijd verkochten we naast sieraden ook accessoires en vonden we het leuk om nieuwe productcategorieën te testen. Zo hadden we een keer schoenen ingekocht in Frankrijk die leken op Fenty x Puma. Puma liet vervolgens beslag leggen op ons bedrijf. Een paar dagen voor de salarissen moesten worden betaald, waren ineens al onze rekeningen bevroren. Ik had geen advocaat. Daar raak je behoorlijk van in paniek.
Ook de overstap uit het onderwijs vond ik pittig. Eerst stond ik voor een klas met leerlingen en had ik collega’s, daarna zat ik ineens alleen in mijn appartement. Er waren dagen dat ik opstond en mijn badjas niet eens uitdeed, omdat ik meteen aan het werk ging. Ik moest alles zelf regelen en alle klappen incasseren. Dan ga je wel even nadenken over waar je je in hebt gestort.”
My Jewellery-oprichter Sharon Hilgers reageert op 'vrouw met een winkeltje'-opmerking: 'Gaat om een groter probleem'
Heb je in al die jaren ooit gedacht: ik stop ermee?
“Nee. Natuurlijk heb ik momenten gehad waarop ik dacht: had ik dit gedoe maar even niet. Dan keek ik vooral naar hoe ik die fase zou doorkomen. In de tussentijd had ik vriendinnen met ondernemingen die wel stopten. Dat die optie er was, werd me toen pas duidelijk. Maar ik wilde My Jewellery helemaal niet kwijt. Ik wilde het juist groter maken. En stoppen is nooit echt mijn ding geweest – met niks.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Waar ben je nu het meest trots op?
“Dat onze producten betekenis krijgen in het leven van mensen. We hebben bijvoorbeeld sieraden die vriendinnen samen kopen. Als ik in een vliegtuig stap en stewardessen met onze armbandjes zie, vind ik dat nog steeds bijzonder.
Maar ik ben ook trots op de cultuur binnen het bedrijf. Er werken mensen die al acht jaar bij ons zijn en binnen My Jewellery hun passie hebben gevonden. Mensen vertrekken soms voor een andere uitdaging en komen later weer terug omdat ze onze cultuur missen. Dat vind ik heel waardevol.”
Wat is de volgende stap voor het merk?
“We openen eind dit jaar een aantal boutiques in Frankrijk, onder andere in Lille, Aix-en-Provence, Marseille en Parijs. De focus ligt nu op verder groeien in Frankrijk en Duitsland en daar dezelfde positie en vrolijkheid neerzetten die we hier hebben opgebouwd.
Ik zit nog steeds in de dagelijkse leiding en leer iedere dag. Zolang ik dat zo voel, wil ik blijven bouwen. Ik zie nog zoveel mogelijkheden.”
Jeanne maakt couture handschoenen: 'De stylist van Zendaya appt me af en toe'
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
