Marloes (24) zit midden in haar studententijd als ze bonusmoeder wordt: 'Ik ben haar mammoe'

Studentenleven

Marloes zit nog midden in haar ‘studententijd’ wanneer ze samenkomt met haar vriend Jeroen, en dus bonusmoeder wordt van zijn dochter. “Officieel was ik al geen student meer”, vertelt ze. “Maar omdat ik freelancer was, had ik veel vrijheid en ging ik doordeweeks nog vaak naar feestjes. Ik woonde ook in een studentenhuis in Rotterdam, dus het voelde alsof ik nog in die fase zat. Het was een fantastische tijd.”

Maar, you’re probably wondering how she ended up in this situation. Daarvoor spoelen we even een paar jaar terug, want Jeroen en Marloes kennen elkaar al langer. “In 2020 liep ik stage bij het bedrijf waar Jeroen ook werkte”, vertelt ze. “Hij was op kantoor een van de weinigen van mijn leeftijd, dus we klikten al snel. Het was toen echt puur vriendschappelijk: we zaten allebei nog in een relatie. Na mijn stage bleven we elkaar volgen op Instagram en reageerden we af en toe op elkaars stories, maar daar bleef het bij.”

Eerste date

In de tussentijd worden Jeroen en zijn toenmalige vriendin in 2023 ouders van een dochter, maar hun relatie strandt niet veel later. “In 2024 kreeg Jeroens dochter een ongeluk, dat zag ik langskomen op zijn social media”, vertelt Marloes. “Ik heb hem meteen geappt om te checken of het wel goed ging met hun beiden. Vanaf dat moment bleven we appen en besloten we af te spreken. Dat vond ik méga spannend. Niet omdat hij een kindje heeft, maar omdat ik wist: we zijn allebei single, misschien verandert dit de dynamiek.”

Dus spreken Jeroen en Marloes af. “Ik probeerde het van tevoren nog een beetje in te dekken, omdat ik dacht: is dit nou een date? Maar toen Jeroen eenmaal bij mij was, hebben we uren gekletst en was het al snel duidelijk dat het wél een date was.” Vanaf dat moment gaat het snel. “Na die avond appten we elke dag en begonnen we elkaar steeds leuker te vinden. Kort daarna zagen we elkaar wekelijks.”

Daten

“Jeroen kwam in die periode eigenlijk altijd naar mij toe”, vertelt Marloes. “Hij woonde tijdelijk weer bij zijn ouders, omdat hij bezig was met het kopen van een huis. Dat kwam best goed uit, want zijn ouders konden vaak oppassen. Daardoor kon hij gezellig naar mij toe komen.”

In die fase heeft Marloes zijn dochter nog niet ontmoet. “Zijn ex-partner wist er toen nog niets vanaf. Daarnaast wilde Jeroen ook dat ik haar pas zou ontmoeten als we officieel een relatie hadden. Anders zou ze – stel dat het niks werd – elke maand wel weer iemand nieuws kunnen ontmoeten.”

Eerste ontmoeting

“Een paar dagen voordat het officieel werd tussen ons, heeft Jeroen zijn ex opgebeld om haar in te lichten over de situatie”, vertelt Marloes. “En natuurlijk om te overleggen over het moment dat ik zijn dochter zou ontmoeten.” Als hun relatie officieel is, is het eindelijk zover.

“Die eerste ontmoeting vond ik heel spannend”, zegt ze. “Ik was nooit echt gek op kinderen, dus ik wist totaal niet wat ik moest doen. Geef je een kind van anderhalf een hand? Ik had geen idee.” Niet alleen zij was gespannen. “Ook Jeroen vond het spannend. Hij was bang dat ik ‘wakker geschud’ zou worden als ik haar zou zien. Gelukkig verliep het als vanzelf en was het erg fijn. Ze was ook zó schattig.”

“Sinds ik haar heb ontmoet, zijn Jeroen en ik alleen maar closer geworden. Ik zie nu echt hoe hij is als vader en hoe het er bij hem thuis aan toegaat – dat maakt hem alleen maar leuker. Eerst hoorde ik alleen de verhalen, maar dat is toch anders dan wanneer je het zelf ziet en meemaakt.”

Reacties

Marloes vindt het in het begin spannend om het nieuws met haar familie en vrienden te delen. “Mijn ouders en zussen wisten het al vanaf het begin, zij steunden mij meteen en vonden het alleen maar leuk”, vertelt ze. “Maar om het aan mijn tantes en vrienden te vertellen, vond ik wel een dingetje. Ik wist van tevoren niet wat ze ervan zouden vinden.” Die spanning blijkt uiteindelijk nergens voor nodig. “Gelukkig reageerde iedereen juist heel positief en heeft niemand er ooit een ding van gemaakt. Daar ben ik nog steeds heel dankbaar voor.”

Haar bonusdochter wordt ook volledig opgenomen in de familie van Marloes. “Ik ben echt een familiemens, dus ik ga vaak in het weekend naar mijn ouders, ooms, tantes en neefjes en nichtjes. Daar is ze altijd welkom, iedereen is gek op haar. Met kerst regelen we nu speciaal een kinderstoel, zodat zij er ook bij kan zijn. En als Jeroen en ik ergens aankomen zonder haar, vragen ze meteen: ‘Waar is ze?’ Ik had het niet beter kunnen treffen.”

Bonusmoeder

Wat er het meest is veranderd in Marloes’ leven sinds ze bonusmoeder is? “Mijn levensstijl”, zegt ze. “Eerst ging ik veel uit en naar feestjes, nu heb ik daar echt minder behoefte aan. Dat komt ook doordat alles snel serieuzer werd. Na een half jaar zijn we al gaan samenwonen in Rotterdam. Ik vond dat eerst nog  vroeg, maar het voelde gewoon goed, dus ik dacht: waarom ook niet.”

“Samenwonen met een kindje betekent wel dat je leven er anders uitziet”, vertelt ze. “We hebben haar de helft van de week in huis, dus op die dagen kan je niet nog even ’s avonds iets doen samen. Je moet er rekening mee houden dat ze om acht uur naar bed moet, dus dat je altijd op tijd thuis bent. Over dat soort dingen had ik hiervoor nooit nagedacht.”

Team

In het begin moet Marloes haar plek nog vinden. “Ik merkte dat ik een beetje afstandelijk was”, vertelt ze. “Ik keek vooral toe en wilde haar niet corrigeren, omdat ik dacht: ik ben haar bonusmoeder, dit is niet mijn plek. Maar hoe langer ik in haar leven ben, hoe meer ik erin groei. Als ze nu niet luistert of we hebben haast, zeg ik gewoon: ‘Kom, even schoenen aan, we gaan nu weg.’ Dat deed ik eerst écht niet.”

Samen met Jeroen vormt ze een team. “In het begin vroeg ik alles, zoals: ‘Mag ik haar een keer naar bed brengen?’ Nu gaat dat vanzelf. De ene keer haal ik haar uit de auto, de andere keer doet hij dat. Of hij pakt de tas in en ik trek haar kleertjes aan.”

Ook past ze regelmatig in haar eentje op. “Dat vond ik in het begin veel te spannend, maar nu vind ik het juist fijn dat ze lekker bij mij is.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Gezinsleven

“Ik had het echt niet verwacht”, zegt Marloes. “Maar ik merk dat ik het burgerlijke gezinsleven zó leuk vind. Samen over het strand wandelen of een weekendje naar een vakantiepark in Nederland: een paar jaar geleden had ik mezelf voor gek verklaard, maar nu vind ik het heerlijk.”

Maar deze fase heeft ook een keerzijde. “Soms voel ik me wel eens alleen“, vertelt ze. “Ik heb niet echt leeftijdsgenoten die in hetzelfde schuitje zitten. Soms wil ik er even met iemand over praten, maar dan heb ik het gevoel dat mijn vriendinnen niet helemaal begrijpen waar ik het over heb. Wat ook logisch is natuurlijk.”

‘Mammoe’

Wat hun band extra bijzonder maakt: “Toen ik in haar leven kwam, kon ze nog niet echt praten”, vertelt Marloes. “Ze kon mama en papa zeggen, maar mijn naam – Marloes – was te moeilijk. Dus noemde ze me ‘mammoe’.”

Die naam is gebleven. “We hebben toen met z’n allen besloten dat ze één mama heeft, dus dat ik geen mama ben maar haar ‘mammoe’. En dat is tot op de dag van vandaag zo. Ze heeft mama, papa en mammoe.” Voor Marloes betekent dat heel veel. “Ik ben niet haar echte mama, maar wel een plus. Een bonusje.”

‘Waar ben ik aan begonnen’

Twijfels heeft Marloes nooit gehad. “Natuurlijk heb ik wel momenten dat het een zware dag is, dat ik denk: oh my god. Maar ik heb nooit gedacht: waar ben ik aan begonnen. Ik moest eerst ook gewoon wennen, het was allemaal nieuw voor mij. Maar ik leer heel veel van Jeroen, ik kijk hoe hij met dingen omgaat en dat neem ik een beetje over.”

Wat ook helpt, is de ruimte die ze krijgt. “Jeroen heeft altijd gezegd: ik verwacht niks van jou. Dus als het je een keer te veel is en je even niks wil, is dat helemaal oké.’ Maar dat komt dat nauwelijks voor. Het is een heel leuk, lief en makkelijk kind.”

Geluk zit in de kleine dingen

“Het leukste vind ik de kleine momenten. Wanneer ik bijvoorbeeld met haar naar de hoek van de straat loop en zij een eendje ziet, dat is dan magisch voor haar. Dan zie ik ook in: het geluk zit echt in die kleine dingen.”

Marloes’ belangrijkste advies aan andere bonusmama’s: “Als het goed voelt, dan voelt het gewoon goed. Niet te veel denken en vooral veel communiceren. Dat doen Jeroen en ik ook héél veel. Als ik iets lastig vind, zeg ik het gewoon. Al is het iets kleins. Dan is het in ieder geval eruit.”

En de toekomst? “Ik was daar eerst helemaal niet mee bezig, maar ik merk wel dat het nu begint te kriebelen. Omdat je al een soort gezinsleven hebt, denk je sneller: oké, misschien wil ik dat ook.” Maar één ding weet ze zeker: “Ik ben sowieso al heel blij met mijn rol als mammoe.”

Ellemijn was tienermoeder: ‘Ik trok me niets aan van de roddels, was juist trots op mijn dikke buik’Lees meer