Ellemijn was tienermoeder: ‘Ik trok me niets aan van de roddels, was juist trots op mijn dikke buik’

Kirsten Croeze (22, verpleegkundige) is moeder van Kyra (3).

“Meteen merkte ik de vooroordelen toen ik zwanger was op mijn achttiende. Normaal gesproken feliciteert de huisarts je, ik kreeg wel drie keer de vraag of ik echt geen abortus wilde. Na Kyra’s geboorte kreeg ik continu appjes van de wijkverpleging, of het wel goed ging met ons. Ze zaten erbovenop, terwijl het super ging en mijn ouders een fantastisch vangnet waren. De biologische vader en ik gingen vrij snel uit elkaar. Veel vriendinnen verdwenen uit mijn leven. Ik kreeg wat felicitaties toen ze hoorden dat ik zwanger was, daarna was er radiostilte. We waren ieder met heel andere dingen bezig: zij met feesten en uitgaan, ik met flesjes en luiers.
Dankzij de steun van mijn ouders en mijn vriend Roy, met wie ik een jaar na Kyra’s geboorte een relatie kreeg, kon ik mijn opleiding afronden en doorstromen naar het hbo. Roy en ik wonen nu twee jaar samen en in alles vervult hij de vaderrol voor Kyra. Jong moeder zijn heeft ook voordelen. Ik ben nog speels, ga met Kyra van de glijbaan en gil dan net zo hard.”

---

Mirthe Buurman (27, jurist en ondernemer) is moeder van Sem (7) en Bo (2) en momenteel zwanger van haar derde kind.

“Ik keek altijd naar het BNN-programma Vier Handen Op Eén Buik en had eerlijk gezegd ook vooroordelen over tienermoeders. Dat ze ongeschoold zijn, bijvoorbeeld. Tot ik – door de pil heen – op mijn negentiende zelf zwanger bleek. Even had ik paniek bij de huisarts, maar thuis onder de douche aaide ik over mijn buik. Hier zit mijn kind en daar ga ik voor zorgen, voelde ik heel sterk.
Ik had net mijn eerste jaar Rechtsgeleerdheid afgerond, de relatie met de vader liep stuk. Mijn ouders steunden me, maar ongepland zwanger worden voelde toch als falen. Iedereen dacht dat ik mijn opleiding zou opgeven en weer thuis zou gaan wonen. Dat wakkerde mijn bewijsdrang aan. Met dikke buik deed ik tentamens; ik kwam aangewaggeld terwijl de rest brak was. Later volgde ik online hoorcolleges met Sem op schoot.
Vanaf het moment dat hij er was, klopte alles. Ik huurde vlak bij mijn ouders een huis en begon tijdens mijn studie mijn eigen bedrijf om financieel zelfstandig te zijn. Inmiddels ben ik afgestudeerd, leid ik een team van twaalf werknemers en ben ik dolgelukkig met mijn nieuwe liefde en ons gezin. Na jaren in standje overleven te hebben gestaan, kan ik nu genieten.”

---

Joëlle Veenstra (18, student marketing en communicatie) is moeder van Jaëla (2).

“Toen ik maar niet ongesteld werd nadat ik onveilige seks had gehad, besloot ik een zwangerschapstest te doen. Die was positief. Ik raakte zó in paniek dat ik het lange tijd voor mijn moeder heb verzwegen. Ik was vijftien en zat midden in mijn examenjaar: alles­behalve een goed moment om een kind te krijgen. Pas toen ik 26 weken zwanger was, vertelde ik het huilend aan mijn moeder. Ze reageerde begripvol en regelde meteen van alles. In het kleine dorp waar ik woon, ontving ik andere reacties. Het nieuws ging als een lopend vuurtje en ik kreeg vaak de vraag: woon je nog wel thuis? Alsof mijn moeder me het huis uit zou zetten omdat ik zwanger was. Ik heb nog even na­gedacht over adoptie, ik was al te ver voor een abortus, maar na een fijn gesprek met mijn moeder besloot ik dat niet te doen. De vader van Jaëla is niet meer in beeld. Na haar geboorte hebben we het kort geprobeerd met zijn drieën, maar hij heeft andere prioriteiten. Gelukkig hebben Jaëla en ik een stabiel vangnet. Als ik werk of studeer, wordt ze door de hele familie opgevangen. Van vriendinnen hoor ik dat Jaëla mij positief heeft veranderd. Vroeger hing ik op straat, nu studeer ik en knuffel ik het liefst de hele dag met haar.”

---

Ellemijn Boudrie (29, medewerker makelaarskantoor) is moeder van Valentijn (9) en Julie (3).

“Het was schrikken, maar ik voelde geen paniek toen ik op mijn achttiende onverwachts zwanger bleek. Wist ik veel dat de pil minder goed werkte toen ik buikgriep had. Het zat goed tussen mijn vriend Julian en mij, dus we gingen ervoor. Er werd absoluut geroddeld in onze kleine stad, ik voelde soms de starende blikken. Maar daar trok ik me niets van aan, ik was juist trots op mijn dikke buik.
Julian en ik zijn nog altijd samen en kochten vijf jaar geleden dankzij hard sparen een mooi huis – iets wat mensen vaak niet verwachten. Bij een tienermoeder zien ze een alleenstaande meid voor zich, zonder baan of geld. Altijd krijg ik dezelfde ongegeneerde vragen: of ‘de vader nog in beeld is’, of het gepland was en of onze dochter een andere vader heeft. Best vermoeiend, want ik oordeel ook niet als iemand pas op haar 45ste een kind krijgt. Ik heb mijn zoon nooit gezien als iets wat ons tegenhield. Hij is een cadeau waar ik hopelijk door mijn leeftijd juist extra lang van kan genieten.”

---

Faith Broer (19, horecamedewerker) is moeder van Mason (16 maanden).

“Van de eerste keer seks met mijn vriend Tommy ben ik meteen zwanger geraakt. Na een paar drankjes dachten we niet aan anticonceptie. ‘Het komt goed, we gaan dit samen doen’, zei hij meteen. We wilden samen op vakantie gaan, in plaats daarvan moesten we sparen voor babyspullen. Ik was net geslaagd voor mijn visagieopleiding en werk nu op een horecaboot, Tommy is dakdekker. Het lukte ons om samen een appartement te kopen.
Een vriendin zei dat ik het beter kon laten weghalen. Het contact met haar heb ik verbroken, ik had juist begrip nodig. Ik kom uit een familie vol tienermoeders: mijn moeder, oma en overgrootmoeder waren ook erg jong moeder. Het is bijzonder dat we met zo veel generaties zijn, en ik heb de traditie voortgezet. Mijn moeder steunde ons meteen, ze heeft nooit geoordeeld. In het begin vond ik het spannend om met Mason in de kinderwagen naar buiten te gaan. Ik was bang dat mensen er iets van zouden vinden. Maar nu heb ik daar schijt aan. Ik ben trots op mijn kind, waarom zou ik me moeten verstoppen? Ik heb een lastige jeugd gehad met veel verhuizingen. Nu heb ik een vaste basis vol liefde met mijn gezin.”•