Zo verslaafd raken aan ketamine dat je lijf zegt: tot hier en niet verder. Het overkwam Demi. Gevolg: duizend keer per dag naar de wc. En seks? Lukt niet.
“Op mijn 21e snoof ik soms wel tien gram per dag”, vertelt ze aan LINDA.meiden.
Demi was ketamine-verslaafd: ‘Ik moest ’s nachts luiers dragen, zo erg was het’
Spannend
“Als kind was ik creatief en nieuwsgierig. Ik had overgewicht en was heel erg met muziek bezig. Daardoor vond ik niet altijd aansluiting bij de rest, en werd ik af en toe gepest. Een van mijn eerste echte vriendinnen maakte ik op de middelbare school, zij was alles voor me. Via haar leerde ik een nieuwe vriendengroep kennen, waarmee ik steeds vaker afsprak. Omdat mijn nieuwe vriendin into drugs was, werd ik er ook nieuwsgierig naar. Het begon met blowen, daarna probeerde ik af en toe xtc. Mijn ouders gingen in die tijd uit elkaar, dus ik zocht de randjes op voor wat afleiding. Op school gebruikten wel meer mensen drugs, maar met mijn veertien jaar was ik veruit de jongste. Ik liep altijd al een stapje voor op de rest, dus ook hiermee.
We hadden het af en toe wel over de risico’s, maar het had ook iets spannends. Toen ik vijftien was, gebruikte ik voor het eerst ketamine. Iemand uit mijn vriendengroep vroeg: ‘Kennen jullie dat paardenverdovingsmiddel al? Moet je eens proberen, super-grappig.’ Het werd via via geregeld, en ik besloot het bij iemand thuis te proberen. Ik vond het heel leuk, het was inderdaad grappig. De wereld kreeg een soort zacht wolkje. Ik kon mijn zorgen even loslaten, alsof mijn primaire gedachtestroom was uitgeschakeld.”
Dealer kennis
Het gebruik escaleerde niet direct. Pas toen Demi na de middelbare school in de horeca ging werken, belde ze vaak zelf een dealer. Met haar studie was ze na een halfjaar gestopt. De echte problemen begonnen toen ze negentien was. “Ik snoof meerdere keren per week, op mijn twintigste wel drie gram per dag. Zodra ik wakker werd, was ik meteen bezig met ketamine: als ik nog een zakje in mijn kamer zag liggen, was ik zo gelukkig. Ik gebruikte het niet alleen meer tijdens het uitgaan, maar ook voor en tijdens mijn werk in de horeca – ik dacht het nodig te hebben, die verdovende rust. Ik was er eigenlijk altijd mee bezig, wist precies welke dealer het vroegst wakker was.”
Toen Demi na een avond uitgaan in de auto een black-out kreeg, werd haar rijbewijs afgepakt en is ze voor het eerst naar een kliniek geweest. “Daar kreeg ik juist stress van, ik had het gevoel dat iedereen me in de gaten hield. Nadat ik uit de kliniek kwam, viel ik bijna meteen weer terug in mijn oude patroon.” Uiteindelijk belandde ze bij een vriend thuis, waar ze gewoon door bleef gebruiken. “Op mijn 21e snoof ik soms wel tien gram per dag. Ik ging af en toe nog wel naar een gesprek met een behandelaar, maar ik zag er niet uit. Soms zat er nog wit onder mijn neus, zo erg was het.”
Guus (19) en Ellis (18) verloren vriendin Isa (18) door xtc: 'Nooit van watervergiftiging gehoord'
Luiers
Ook fysiek begon Demi steeds meer klachten te krijgen. Zó erg, dat ze niet meer kon werken en met vrijwel niemand meer contact had. “Je blaaswand raakt chronisch ontstoken, waardoor de blaaselasticiteit en het blaasvolume afnemen. Ik moest wel veertig keer per dag naar de wc, plaste altijd kleine beetjes. Ik heb zó vaak wild geplast, dat wil je niet weten. Ga dan maar eens gewoon naar de supermarkt. Op een gegeven moment zat ik de hele dag op een emmer; naar de wc lopen lukte niet meer, daar was de afstand te groot voor. In de nacht droeg ik weleens luiers, zó oncomfortabel.”
In april 2023 bereikte ze de bodem door haar verdriet en machteloosheid, en ging naar de ketapoli in Den Bosch. Dag en nacht werd ze begeleid, met ketamine moest ze cold turkey stoppen. “Zo’n afkickproces is heel emotioneel: het klinkt raar, maar je moet toch afscheid nemen van je beste vriend. Daar kreeg ik tijdens het afkicken ook therapie voor.”
Life goal
Demi is nu zestien maanden clean. Beetje bij beetje begint ze weer de oude te worden, hoewel er nog steeds fysieke ongemakken aan haar verslaving zijn overgebleven. “Ik moet nog steeds drie keer per uur naar de wc. Ik heb altijd een kietelend, branderig gevoel”, vertelt ze. De pijn komt ook door een zweer op Demi’s maag, waaraan ze inmiddels is verholpen. Ook seks zit er door de pijn niet in. “Ik heb het in mijn herstelperiode één keer geprobeerd, maar vond het doodeng. Weer vertrouwen in mijn lichaam krijgen, dat is wat ik wil.”
“Een ketamineverslaving kan iedereen overkomen. Je buurmeisje, een zakenvrouw, I don’t know. Zeker voor jonge mensen is het een verleidelijke manier om even van je zorgen weg te rennen. Experimenteren is natuurlijk leuk, maar mensen hebben te weinig oog voor de gevolgen.” Omdat ketamine gebruiken nu een trend is, hoopt ze dat het daarmee ook een eind kent. “Dat we er straks als maatschappij zó veel over weten dat het niet meer gebruikt hoeft te worden.”
“Ik maak nu, net als toen ik klein was, weer muziek. Dit jaar komt er een album uit onder mijn artiestennaam, Demi Anna. Een Engelstalig poprockalbum met meerdere nummers over mijn verslaving. Ik vind het zo vet dat ik dat ga doen, het voelt als een life goal. Ik heb mijn rijbewijs ook weer terug, de relatie met mijn vrienden is hersteld. Nooit gedacht dat ik dat nog zou kunnen zeggen. Ik besef nu pas hoe vaak ik dood had kunnen zijn, dat drugs je emoties niet uitwissen. Je pakt er echte zorgen, zoals verdriet en stress, niet werkelijk mee aan.”
Het hele interview met Demi in LINDA.meiden lees je hier.
Hoe verslavend is snus? 'Een zakje bevat evenveel nicotine als een pakje sigaretten'
