Diva: 'Bij elke 'ik hou van je' hoor ik een stemmetje in m’n hoofd met 'hij meent het niet''

Vorige week ben ik tot een nieuw zelfinzicht gekomen en ik kan jullie vertellen: het bevalt me niet. Het was een woensdagavond, ik lag onder mijn versgewassen panterdekbed en had net m’n vriend een kus gegeven via FaceTime. Ja, we zijn zo’n koppel. De seconde dat ik mijn telefoon weglegde barstte ik in tranen uit. Ik had mezelf er namelijk van overtuigd dat hij eindelijk had ingezien dat hij beter af is zonder mij. Wat een logische gedachte zou zijn als we A. hadden besloten uit elkaar te gaan, of B. een moeilijk gesprek hadden gehad over onze relatie. Waar het gesprek echt over ging? Onze plannen voor het weekend en hoe we ons toekomstige huis gaan inrichten. Ineens drong tot me door hoe absurd het patroon was dat ik voor mezelf had ontwikkeld. Bij elke “ik hou van je” hoor ik een stemmetje in m’n hoofd met “hij meent het niet”. Bij elke toekomstdroom vertel ik mezelf dat hij daar uiteindelijk toch wel op terugkomt. Gaf hij me een reden om dit te denken? Absoluut niet. Deze man geeft me alle bevestiging van de wereld zonder dat ik erom vraag, is consistent, ­accepteert me volledig en doet altijd moeite om me te zien en spreken. Ik dacht altijd dat als ik eenmaal een vriend had die me het gevoel gaf dat ik de geweldigste persoon op aarde ben, die eindelijk mijn waarde inzag, ik dan écht gelukkig zou zijn. De waarheid is dat ik het op de een of andere manier gewoon niet toelaat. Voor het eerst kon ik de schuld niet bij de man leggen en moest ik inzien dat ik toch echt zelf het probleem ben. Auw!

Waar dit stukje zelfsabotage vandaan komt? Het ligt waarschijnlijk een stuk dieper dan ik jullie hier nu kan vertellen. Wat ik wel weet is dat als je hart een aantal keer flink is gebroken, je er alles aan wilt doen om dat niet weer te voelen. Maar is het wel mogelijk om daar controle over te hebben? Kan je oprecht écht volledig openstaan voor een nieuwe, gezonde liefde als je alleen maar bang bent voor de pijn die daaruit voort kan komen? We weten allemaal dat dit antwoord ‘nee’ is, maar hoe je daar het beste mee dealt: ik heb geen idee. Maar lieve meiden, het goede nieuws is dat bewustwording de eerste stap is naar verandering. Het slechte nieuws? Nu moet ik er ook echt iets mee doen.•

Hannah ziet in 'MAFS Australia duidelijk : 'Zonder die verslavende algoritmes zijn mannen, en vrouwen trouwens ook, een stuk leuker'Lees ook