Er is geen ontkennen meer aan: ik behoor niet meer tot de jeugd. Als ik mezelf werkelijk eerlijk in de spiegel aankijk, is dat ook niet vandaag of gisteren gebeurd. Het verval, zij het licht te noemen, is al veel eerder ingezet.
Vanaf het moment dat ik dertig werd had ik geen natuurlijk talent meer tot vanzelf slank blijven, maar moest ik er mijn best voor doen. Ook wat kraaienpootjes, fronsrimpels en überhaupt een wat ouder gezicht, zijn dingen die er langzaam maar zeker inslopen.
Maar sinds ik anderhalve maand geleden de veertig ben gepasseerd, kan ik echt niet meer wegrennen voor de realiteit. Ik word oud. En gelukkig maar, want helaas heeft het vorige jaar bewezen dat er, ook in mijn omgeving, genoeg mensen zijn die nooit het geluk mogen ervaren om oud(er) te worden mee te maken. Er zijn geen garanties in het leven, dus geniet van elke dag, want niemand weet hoe laat het is in zijn of haar bestaan.
''Raw dogging': toen ik ontdekte wat het was, wist ik ook meteen dat ik het niet kan'
Dus koester ik het vergaren van levensjaren maar. Ook al groeit het haar uit mijn neus inmiddels sneller dan bamboe. En dat groeit twee centimeter per dag. Ook mijn wenkbrauwen en oren moeten steeds vaker met een pincet worden bijgewerkt. Ik zie op de socials regelmatig mensen die met een soort hars die opdroogt, alles wat in hun neus en oren er in één keer uit laten jassen. Dat lijkt me echter zo pijnlijk dat ik het niet aandurf.
Maar het is niet alleen maar malaise wat de klok slaat. Ik word grijs.
Vooral aan de zijkanten en achterkant van mijn hoofd begint het grijze haar steeds meer het blond te verdringen. Heel raar is het niet: mijn beide grootouders van moeders kant waren lichtgrijs, bijna wit. En ook mijn lieve moeder is witblond. Het is niet zo dat dat alle mannelijke familieleden van de familie Versteegh gegeven is. Mijn broertje was ruim voor zijn dertigste al een groot deel van zijn haar kwijt. Wat hij nu nog heeft is ook van kleur aan het veranderen, maar dat telt toch minder.
'Ik knik vriendelijk om hem te bedanken, hij trekt zijn broek naar beneden en gaat zitten poepen. Gewoon op de stoep'
Niet dat bij mij de haargrens nog helemaal hetzelfde is als toen ik achttien was, maar van echt wijken is nog geen sprake. Het kan nog jaren mee, als het dit tempo aanhoudt natuurlijk. Met een beetje mazzel ben ik dan over een paar jaar een heuse silver fox. Volgens bepaalde stromingen op het internet schijnt dat een schoonheidsideaal te zijn.
Toch fijn dat ik daar, nu ik er al een half leven op heb zitten, eens aan kan gaan voldoen. Waarom gebruiken we eigenlijk niet de term rijpen voor het in leeftijd toenemen? Dat is een veel positievere omschrijving voor hetzelfde. Het werkt prima voor wijnen, dus laten we dat ook voor mensen gaan gebruiken. Ik ben nu al veertig jaar aan het rijpen en begin nu, kennelijk, aan mijn grijze periode. Nog even en ik ga door het leven als Johnny Silverfox. Mocht ik ooit nog in de porno belanden, dan heb ik alvast mijn artiestennaam.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Bij het openritsen van het tasje bij security kwam er wat onverwachts uit. Een zakje grijs poeder'
