Portretten
Fijn, een nieuw huis. Maar niet als je nog moet verbouwen. “Voor de veiligheid zijn we drie jaar op de eerste etage gaan wonen.”
EVI MATTIJSSEN (34) is nagelstyliste en getrouwd.
“Niemand wilde dit zwaar verwaarloosde en gedateerde huis met al z’n hokjes en aanbouwsels hebben. Daardoor kochten we het voor een redelijke prijs. Wel waren er verborgen gebreken. Toen we vloerverwarming wilden aanleggen, bleek dat de gehele fundering ontbrak. Het huis was gebouwd op stenen en wat rotte balken. Geld om die direct te laten vervangen, hadden we niet meer. Voor de veiligheid zijn we drie jaar op de eerste etage gaan wonen. Douchen deden we beneden in de oude badcel en ’s nachts plaste ik in een emmer, omdat het gevaarlijk was om in het donker over die balken te lopen.
‘ik plaste
drie jaar
in een
emmer’
Elke maand legden we geld bij elkaar om zo stukken van de fundering te herstellen en het beneden bewoonbaar te maken. Ondertussen moest ik de klanten van mijn nagelsalon in de keuken ontvangen. Die hadden we geschuurd en vrolijk roze geverfd. Gelukkig deed geen enkele klant daar moeilijk over. Toen we deze bouwvallige woning kochten, verklaarden familie en vrienden ons voor gek. Ik ben creatief, maar heb geen bouwachtergrond en mijn man heeft twee linkerhanden. En toch: nu, vijf jaar later, is het gelukt. Mijn vader heeft elk weekend geholpen, ik heb leren tegelen en laminaat leggen en mijn man is nu aardig thuis in elektra en muurtjes bouwen. Het huis voelt nog steeds als een buitenkans. Echt, we vertrekken hier pas als we naar het bejaardenhuis moeten.”•
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.260 EIGEN HUIS EN PUIN lees hier het hele magazine.
Mylène (29): ‘Tijdens de verbouwing stroomde de hele benedenverdieping onder, alle leidingen waren verroest’
