Portretten
Alleen op vakantie en het thuisfront lekker thuislaten. Knapt een mens van op.
ISABEL (44) is toerismestrateeg. Ze heeft een partner en twee kinderen.
“Reizen doet iets met je. Het prikkelt je nieuwsgierigheid. Je leert van andere culturen, maar je ontdekt ook wie je zelf in de kern bent. Vooral als je alleen gaat. Solo op reis gaan doe ik al jaren. Mijn omgeving dacht dat het wel zou veranderen zodra er kinderen kwamen, maar toen de jongste één jaar oud was, ben ik tien dagen naar Bhutan gereisd.
‘ik word
gedwongen
uit mijn
bubbel te
stappen’
Mijn vriend gaat ook weleens in zijn eentje weg. Alleen op reis is een cadeau aan jezelf. De een koopt een dure tas, ik geef mezelf een mooi avontuur. Reizen is voor mij het onbekende omarmen. Ik ben vorig jaar voor het eerst met mijn gezin naar een all–inclusive-resort geweest en dat vonden de kinderen geweldig, maar voor mij voelde elke dag hetzelfde. Als ik alleen reis, ga ik juist buiten de gebaande paden. India, Jemen, China, Zuid-Korea … Op een andere plek en in een andere cultuur word je gedwongen om uit je bubbel te stappen. Zo’n compleet andere omgeving zorgt voor nieuwe inzichten. Ik heb mooie gesprekken met mensen, doe inspiratie op en voel me verbonden met de wereld.”
MOUNYA (38) is voice-over en podcastmanager. Ze heeft een partner en een kind.
“Als ik alleen reis, ben ik honderd procent Mounya. Dan hoef ik geen rekening te houden met mijn partner of mijn kind, enkel met mezelf. Dat geeft een gevoel van vrijheid. Ik ben namelijk altijd bezig met of de ander het wel naar zijn zin heeft. Dus als ik met mijn vriend en achtjarige zoontje op vakantie ben, word ik afgeleid door hoe zij iets ervaren. Zeker met een kind is dat zo. Wanneer je alleen bent, kun je in stilte genieten. Ik kan dan heel bewust ervaren wat ik zie, hoor en proef. Ik beleef het intenser.
‘altijd
bezig met of
de ander het
wel naar z’n
zin heeft’
Ook is het fijn dat ík het tempo bepaal. De ene dag ben ik actief, de dag erna doe ik niks. Het is maar net hoe het uitkomt. Als ik ergens zin in heb, dan kan dat. Drie uur lang op het strand een boek lezen bijvoorbeeld, zonder dat ik gestoord word. Mijn vriend reist ook alleen. We willen soms allebei iets anders en vinden het geen probleem om dat zonder elkaar te doen. Tien jaar geleden ging ik in mijn eentje een maand naar Chili. Nu ik moeder ben, zijn de soloreizen minder ver en lang. Maar van een weekje Amalfikust kom ik ook als herboren thuis.”
WENDEL (47) is fotograaf en plantenexpert. Ze is getrouwd en heeft drie kinderen.
“Alleen reizen is voor mij een manier om mijn angsten onder ogen te komen. Om met mezelf te durven zijn. Ik was 37 toen ik voor het eerst in mijn eentje wegging. Doodeng vond ik het. Maar onderweg in de trein had ik meteen een leuk gesprek met iemand. Er kwam een gevoel van rust en vrijheid over me heen.
‘door solo
te reizen kom
ik mijn angsten
onder ogen’
Voordat ik alleen op reis ging, stond ik volledig in dienst van mijn gezin. Mijn man heeft een drukke baan en met drie kinderen van achttien, vijftien en twaalf was ik altijd bezig met wat de ander nodig heeft. Tot ik mezelf daarin verloor. Mijn stedentrips laten me groeien als mens en leren me om voor mezelf te zorgen. Daardoor ben ik thuis een fijne moeder en partner. Minimaal één keer per jaar ga ik weg. Ik ben naar Praag geweest, Barcelona, Lissabon, Stockholm, Berlijn en Londen. Dan heb ik zo min mogelijk contact met het thuisfront. Mijn telefoon verdwijnt in mijn tas. Op elke reis laat ik een kleine tattoo zetten. Als een blijvend souvenir en cadeautje voor mezelf.”
RENATE (49) is communicatietrainer. Ze is getrouwd en heeft vier kinderen.
“Ik wil een inspiratie zijn voor mijn kinderen. Niet een moeder die altijd thuis is, maar iemand met een eigen leven. Mijn man en ik hebben vier tieners en in de coronatijd was dat pittig. We zaten op elkaars lip en ik werd gek. Toen ben ik voor het eerst een paar dagen in eigen land ertussenuit gegaan en dat deed me enorm goed.
‘van
mezelf op
de eerste
plek zetten,
leef ik
helemaal
op’
Het jaar daarop ging ik alleen naar mijn lievelingsstad New York. Het is heerlijk om zonder overleg te bepalen naar welk museum ik ga, hoelang ik ergens blijf, hoe laat ik zin heb om te gaan eten. In plaats van altijd met iedereen rekening te houden. Ik heb dan de ruimte om na te denken over wat me bezighoudt in het leven. Daar kom ik thuis amper aan toe. Tijdens zo’n weekje weg – ik ben inmiddels meerdere keren naar New York en Wenen gegaan – kan ik alles loslaten en genieten van de rust. Mezelf op de eerste plek zetten. Daar leef ik helemaal van op. Dat leg ik ook aan mijn kinderen uit. Zelfzorg is ontzettend belangrijk. Het leven is kort en zonder garanties, dus doe dingen waar je gelukkig van wordt.”
VANESSA (44) is eigenaar van een marketingbureau. Ze is getrouwd en heeft drie kinderen.
“Er waren genoeg vriendinnen die mee hadden gewild toen ik in mijn eentje naar een resort in Turkije ging. Maar ik wilde niet de hele dag kletsen en moeten overleggen. Sterker nog, ik wilde eigenlijk dat er een paar dagen niemand tegen me zou praten.
‘niet honderd
keer “mama,
mama, mama”
horen’
Rust aan mijn hoofd. Niet honderd keer per dag ‘mama, mama, mama’ horen. Voor mij is zo’n vakantie de perfecte manier om op te laden. Mijn man heeft niet de behoefte om zonder het gezin weg te gaan, maar hij vindt het prima om met onze kinderen thuis te blijven als ik een week weg ben. Ik wil dan zon, goed eten en massages. Het luxe resort waar ik vorig jaar was, had een stiltestrand waar ik heerlijk met een boekje heb gelegen. Ik ben één keer met de taxi naar het stadje gegaan om souvenirs te kopen voor de kinderen. Verder heb ik zo min mogelijk gedaan. All-inclusive vind ik fijn, omdat ik het nog wel spannend vind om alleen naar een restaurant te gaan. Dat is wellicht iets wat ik ga overwinnen op een volgende vakantie.”
LINDA (47) is communicatietrainer en al twintig jaar samen met haar man.
“Hoeveel ik ook van Mark houd, het is soms fijn om alleen te zijn en mijn eigen plan te trekken. Om terug te veren naar mezelf. Als ik in mijn eentje reis, heb ik meer ruimte voor het land waar ik ben. Mark en ik zijn twintig jaar bij elkaar en we reizen zowel samen als alleen. Als ik met hem op vakantie ben, zorgt dat voor verbinding tussen ons. Dan zijn we ingesteld op elkaar en is hij degene met wie ik gesprekken voer. Wanneer ik alleen ben, maak ik veel sneller contact met de lokale bevolking.
‘fijn om mijn
eigen plan te
trekken’
Zo was ik in Beiroet ooit op zoek naar een toilet en ben ik bij mensen thuis beland, die me op sleeptouw namen en me de stad lieten zien. Die spontane, betekenisvolle ontmoetingen geven me energie. Voor mij geen strandbedje. Ik wil echt op avontuur. Ik ben in mijn eentje naar onder meer Moldavië, Libanon, Myanmar en Azerbeidzjan geweest. Plekken die niet heel toeristisch zijn. Tijdens die reizen ontdek ik telkens dat we als mensen in de basis allemaal hetzelfde zijn. Elke keer kom ik met een vol hart en mooie verhalen weer thuis.”•
