Laura (57): 'We scheuren over het landgoed met zakken kippenvoer en eten voor de bosvarkens’

Gravin LAURA VAN LYNDEN VAN SANDENBURG (57) is getrouwd en woont in kasteel Sandenburg in Langbroek.
“Toen we hier acht jaar geleden kwamen wonen, vonden we in de kelder een kistje met oude papieren. Overdrachtspapieren, met grote lakzegels erop. De oudste stamden uit 1406. Baron Gijsbert van Lynden, een voorvader van mijn echtgenoot, kocht landgoed Sandenburg in 1792. In de middeleeuwen stond hier een veel groter slot, maar zoals dat gaat met kastelen: er brandt er altijd wel eentje af. Ik ben archeologe en word heel blij van oude stenen – misschien dat ik hier na mijn dood wel blijf spoken. Maar een kasteel onderhouden is niet eenvoudig. Mijn man en ik lopen de hele dag trappen op en af en zijn veel buiten. In een elektrisch karretje scheuren we over het landgoed met onze honden, zakken kippenvoer en eten voor de bosvarkens. Er zijn altijd nieuwe uitdagingen.

Door klimaatverandering is de grond dan weer te nat, dan weer te droog. Zomaar wat zonnepanelen op het dak kwakken, is er niet bij. Maar we moeten blijven nadenken over hoe het kasteel met z’n tijd meegaat. Gelukkig doen we het samen: met de familie, vier fulltime medewerkers en een schilder die jaarrond met emmers verf rondloopt.
Met zestien kamers is het kasteel goed gezellig te maken. Mijn lievelingskamer is de oude ­bibliotheek met haard en kasten tot aan het plafond, waar de boekenverzameling van de voorouders in staat. We zitten heus niet meer op banken uit de zeventiende eeuw, maar de temperatuur komt ’s winters in de hal nog altijd niet boven de zeven graden. In koude maanden loop ik er daarom bij als een Viking, een schapenvel over mijn ­schouders geslagen. Even schakelen misschien, maar het heeft als voordeel dat een bos bloemen bij die temperatuur drie weken blijft staan.”•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.257 Schotland lees hier het hele magazine.

Karin (64): ‘Er zijn bezoekers die stelen of tegen een oud wanddoek leunen’Lees ook