Maartje Diepstraten: ‘Als je niet oppast, geef je tijdens een verbouwing duizendjes uit alsof het tientjes zijn’

BONJOUR BREDA “We wonen hier nu vijf maanden. Het ziet er ‘af’ uit, hè? Maar ik zie dingen die nog moeten gebeuren, zoals de gordijnen in de aanbouw en de speelkamer voor onze kinderen Vito en Elvis – maar dat zijn meer puntjes op de i.”
AJUU A’DAM “Ik woonde 23 jaar in Amsterdam, mijn man Dirk dertien jaar. Hij is advocaat en al die tijd hield hij zijn kantoor aan in Breda. Vijf dagen per week maakte hij de lange rit van huis naar kantoor en terug. Dat ging heel lang prima maar hij miste ook veel. Afspraken met vrienden, feestjes. Bij elk akkefietje of griepje van de kinderen moest ik de boel regelen. Van zowel zijn als mijn kant begon ons dat op te breken en ontstond de wens om dichter bij werk en familie te zijn. Dirk komt uit Breda en in die stad vonden we een pand waarin veel liefde gestoken was, maar dat ook veel verbouwwerk kon gebruiken. Het was nogal hokkerig en een beetje opgelapt hier, opgeknapt daar. Wij gingen grof te werk: de lage plafonds moesten eruit – en op een bepaald moment stonden alleen de buitenmuren nog overeind. Ik word daar niet bang van nee, ik wilde per se een opknapper.”

POKKEKLUS “Het contact met de aannemer, haha.”
DOET ZE GEWOON “Ik heb geen opleiding tot interieurstylist gevolgd en ik doe niet aan pinteresten, want volgens mij krijg je daar fomo van. Ik zweer bij drieminutenbeslissingen: als ik binnen drie minuten niet weet of ik iets wil of niet, doe ik het niet.”
INSPIRATIE “Ik reis heel veel. Privé met mijn gezin en al dertien jaar voor Barts Boekje. Mooie interieurs zag ik overal, van campings aan de Côte d’Azur tot door Kelly Wearstler ingerichte hotels in Los Angeles. Die verschillende sferen heb ik hier in huis gebracht. De wanden en de plafonds zijn bijvoorbeeld bekleed met donker walnoot, zoiets zie je in hotels, niet in gewonemensenhuizen.”

JADE & MOS “Ik hou van mid-centurydesign, waarin hout vaak gecombineerd wordt met groentinten. Legergroen, mosgroen, saliegroen, we hebben het allemaal gebruikt. Hunter van LAB Paint op iedere plint, deur en elk kozijn, Limited Jade en Green Stone van Farrow and Ball op andere plekken. De groen geglazuurde tegeltjes rond de gashaard zijn van Sanitairwinkel.”
COTSWOLDS, BUT MAKE IT MAARTJE “Dirk en ik zijn gek op de Engelse Cotswolds;het liefst gaan we er elk jaar naartoe. Het knusse van hotels en pubs, met vergrijsde kleuren en ouderwets behang, hebben we gestoken in de kleine aanbouw naast de tuin, een zonnige plek om te ontbijten, knutselen, werken. We noemen het onze nook, wat ze in Amerika een breakfast nook noemen. Ook heel hotellerig.”

HOTEL CORAZÓN “Een te gekke plek op Mallorca, ik was er twee zomers geleden en werd verliefd op de terracottavloer die ik daar zag. De lieve mensen van The Farm Material Lab verkochten die droomvloer en dachten heel ver met me mee, maar het was toch te duur. Uiteindelijk werd het een budgetvertaling, gevonden bij TopTegels. Ik droom nog steeds van het origineel, maar ik mag niet klagen: deze lijkt op die geweldige mediterrane buitensteen, maar dan in een dunne klinkervorm mét vloerverwarming eronder.”

GOH, APART “Die reactie krijg ik vaak als mensen zien dat ook de plafonds zijn geschilderd. Het is heel Hollands om één wandje ‘lekker gek’ in kleur te doen. In dit huis is niks wit, nog geen randje. De behanger moest ik drie keer uitleggen dat het écht de bedoeling was om hetbloemetjesbehang van Elvis’ slaapkamer door te trekken op het plafond. Ik hou van grootse gebaren, van warme kleuren en fraaie materialen. Dat heerlijke gevoel als je een luxueus hotel binnenkomt. Alsof je in een comfy mood belandt – dat wilde ik hier, gewoon thuis in Breda.”

ZIELSGELUKKIG “Met de grote garderobe bij de entree, met een XL bank onder de ramen en overal opberglades. Een idee van Michelle van interieurstudio Even Eleven. Ze hielp me met de indeling van de ruimtes en zei: ‘Met twee kinderen die gaan dansen, hockeyen, voetballen heb je opbergruimte nodig.’ We hebben dus ruimte voor véél jassen. En geloof het of niet: de helft van de kasten is nog leeg.”
NOG NIET “Onze wens voor glazen tussendeuren tussen de entree en keuken hebben we geparkeerd. 15.000 euro, luide offerte. Te duur voor onze portemonnee. Als je niet oppast, geef je tijdens een verbouwing duizendjes uit alsof het tientjes zijn. Niet normaal.”

KAMER ZONDER KIJKBUIS “Beneden hebben we geen tv. Ik hou m’n poot nog even stijf. Om het hotellobbygevoel te versterken plaatste ik de banken – van Loods5, nog uit ons vorige huis – tegenover elkaar. Boven hebben we wel een tv in de kamer die we ‘het appartement’noemen. Een televisiekamer met pantry, balkon, bedstee voor als de oppas blijft slapen, bureautje en Ikea-bank (de Hyltarp, met zebrahoes van Bemz Design). Hier hangt ook de lamp waardoor mijn DM het meest ontploft met vragen. Voor wie het wil weten: het is de roze papieren hanglamp van Casa Gitane. Het roze op de muren is tint Diamond Dust van LABPaint. Roze is heel erg Maartje, ook het kantoor van Barts Boekje is pretty pink.”
STIJL “Het was mijn idee om het sereen en rustig te houden, maar dat lukt uiteindelijk nooit. Ik heb een hekel aan het woord ‘eclectisch’ omdat het zo’n doodgeslagen term is dat ik ’m eigenlijk niet wil gebruiken, maar het dekt de lading in ons geval wel heel erg. ‘Ik doe maar een dotje’, zeg ik als mensen me naar mijn stijl vragen.”
INVESTEREN “In kunst. Langzaamaan geen posters meer, maar echte werken. Zoals dat van Anne Mei Poppe in ‘het appartement’ en het schilderij van Renske Herder bij de banken.”

REACTIEKNALLER “Als ik een foto post van het groene bad op onze slaapkamer krijg ik honderden reacties. Ik spotte het bad voor het eerst in hotel The Pig in de Cotswolds. Op de dag dat we tekenden voor dit huis, heb ik ’m gekocht. Een eyecatcher en het duurste item in het hele huis. We betaalden ons scheel aan invoerrechten en toen moest-ie nog met een kraan over het huis getild worden ook. Mijn man is de badderaar van ons twee. Ik zit er bijna nooit in. Joh, ik word al blij als ik ernaar kijk.”
HET LEVEN “Dit huis op deze plek met familie en vrienden in de buurt geeft ons rust. Tegelijkertijd zijn we er de mensen naar om ooit weer te verkassen. Als de kinderen gaan studeren in Amsterdam, gaan wij op kamers ernaast. Gaan zij naar Australië dan verhuizen wij mee. Tuurlijk, we houden van mooie spullen, maar we zijn niet materialistisch. Ons leven draait vooral om samen héél veel herinneringen maken.”•