Binnenkijken bij Isa Hoes: ‘Toen ik dit appartement kocht, was het een afgeleefd studentenhuis’

NIET TE RUSTIG “Toen ik dit appartement kocht, was het een afgeleefd studentenhuis. Allemaal kleine kamertjes, een ongezellig verlaagd plafond en vooral heel oud. In mijn vorige huizen was ik nogal van de felle kleuren, met roze, groene, gele en goudkleurige muren. Vlinder zei: ‘Zullen we het nu eens anders doen?’ Dus ik gaf de architect mee dat we een licht en rustiger huis wilden. Maar ja, toen waren ineens alle muren wit. Nu alles toch weer meer kleur heeft gekregen, is het zoals we hoopten.”
OP DE BOOT “Ik was op Mallorca bij Jos van Raak, de eigenaar van Casa Raak. We gingen samen op zoek naar mooie spullen en ik vond de oranje eetkamerstoelen en de gouden lamp in het zitgedeelte. Hij liet ze voor me verschepen. Die stoelen waren lange tijd de enige kleur in ons verder witte huis.”

GOED KIND “Vlinder houdt van opruimen. Laatst ging ze door mijn laden en kasten om alles opnieuw in te delen. Daarna was de vriezer aan de beurt. Met haar wil je echt samenwonen; ze kan namelijk ook nog goed koken.”
MAN MET SMAAK “Een van mijn favoriete winkels is Atelier Uma in Breda. De eigenaar verkoopt vintage design en zowel mijn Flexformbank en de bruine Togo als het kastje in mijn slaapkamer komen er vandaan. De foto van Serge Gainsbourg die op het kastje staat, nam hij voor me mee uit Parijs.”

WONDERLIJK “Het kleine roze werkje in de keuken van de Chinese kunstenaar Zhuang Hong Yi was het eerste dat ik kocht voor dit huis. Het is gemaakt van rijstpapier en als je erlangs loopt, zorgt de lichtinval ervoor dat het steeds verandert van kleur. De ene keer is-ie geel, dan weer rood, op de foto roze.”
ANTONIE “In mijn vorige huis hing een heel grote foto van hem. Vriendinnen zeiden soms voorzichtig dat dat wel een tikje heftig was. In dit appartement had ik er alleen nog eentje bij de trap naar het dakterras, alsof hij vanaf daar liefdevol op ons neerkeek. Maar die moest ik weghalen toen de schilders kwamen.”
AANDENKEN “Ik ben inmiddels al vrij lang wees en de relatie met mijn moeder was niet altijd even makkelijk. Maar ik ben erg gehecht aan haar vaas die naast het Dalí-boek staat. Ook al heb ik even geen bloemen in huis, die zet ik altijd neer. Een mooie herinnering aan haar.”
LEKKER LENEN “Ik vind het leuk om soms te wisselen van kunst, dus heb ik een aantal werken gehuurd via galerie Beeldend Gesproken. Als ik erop uitgekeken ben, kies ik weer iets nieuws.”

NOOIT WEG “De boerderij in Zevenhoven waar ik met Antonie woonde, was 450 vierkante meter groot. De meeste spullen heb ik inmiddels weggedaan, maar een paar dingen reizen ook dertien jaar later nog met me mee: een van de grote bergkristallen die Antonie verzamelde, het olifantje en de twee beeldjes naast de pick-up die Antonies vader ooit inkocht voor het door hem opgerichte Dille & Kamille, waar ik trouwens nog steeds altijd mijn olijfolie koop.”
VOOR VLINDER “Het schilderij in de badkamer kocht ik in Kopenhagen voor Vlinder. Omdat ik ’t zo leuk en betaalbaar vond, nam ik er meerdere mee. Onlangs zagen we ze ineens bij de Bijenkorf – voor heel veel geld.”

DUURSTE AANKOOP “De keuken. Eginstill is het bedrijf van mijn zwager, dus ik mag hopen dat ik een goede korting heb gekregen, haha.”
EMPTY NEST “Vlinder en ik lopen elkaar nooit in de weg. Ze heeft haar eigen badkamer en als haar vriendinnen komen eten, ga ik gewoon boven zitten. Omdat ze samen met haar broer een kledingmerk heeft, is Merlijn hier ook vaak. Van het idee dat ze straks op zichzelf gaat wonen, kan ik nu al huilen. Het lijkt me zo stil. Tegelijkertijd is het vast ook fijn om helemaal je eigen gang te kunnen gaan. Daar houd ik me dus maar aan vast.”
TOPPLEK “Ik woon in het centrum van Amsterdam, dus om mijn auto te parkeren moet ik meestal wel wat rondjes rijden. Maar ach, dat ben ik inmiddels gewend. Ik ben trots op mijn dakterras; dit is een van de weinige appartementen hier die er een heeft. Het is ruimer dan ’t lijkt op de foto. Komende zomer gaat Meisje Willem me helpen er geschikte planten voor te kopen.”
KUNST JR. “De tekening van de appel boven de eettafel was ooit een school- opdracht van mijn zoon; het resultaat deed me aan The Big Apple denken. Dus nu zeg ik altijd dat ik een echte Merlijn bezit.”

WAAR BEN JE? “Nu het huis meer kleur heeft gekregen, is het helemaal naar m’n zin.Toch zou ik zo weer kunnen verhuizen. Dat is wel een tikje vreemd, hè? Maar soms mis ik het gevoel van mijn voeten in het gras, de natuur om me heen, wroeten in een moestuin. Hopelijk ontmoet ik nog eens een leuke man met een buitenhuis.”
VERZAMELINGEN “Ik heb veel mooi glaswerk en servies, maar ja, dat staat allemaal achter deurtjes. Eigenlijk zonde. Van mijn kinderen kreeg ik onlangs een prachtig servies met een groen en goudkleurig randje. Via Tableware, dat alles uit Frankrijk haalt. Die winkel is in een paar jaar tijd zo hot geworden, dat de Bijenkorf hun vondsten nu ook verkoopt.”
FITBOY AAN HUIS “Ik had een personal trainer die hier aan huis kwam. Deed ik squats vanaf de bank bij de televisie. Maar ja, hij is inmiddels naar Bali vertrokken, dus nu moet ik het zelf doen. Van de zeven kilo die ik kwijtraakte dankzij Dag Eén zijn er weer twee terug. Dat hadden ze ook voorspeld, dus ik vind het prima zo.”

NOOIT DOEN “Zwart leer vind ik afschuwelijk, sombere kleuren ook. Witte tegels in de badkamer: niks voor mij. Mijn badkamer ziet eruit als een woonkamer, heerlijk. Ik wil dat alles warm aanvoelt. Dit is de plek waar ik me veilig voel, en dat komt ook door de kleuren en de sfeer.”
MISKOOP “De witte Flexformbank die ik eerst had, was veel te groot voor hier. En de lampen boven de eettafel die zulk bijzonder licht zouden geven: heel mooi, maar veel te modern.”
SAMENWONEN “Mensen zeggen vaak: ‘Samenwonen, dat wíl je toch niet meer?’ Maar ik doe dat inmiddels al dertien jaar niet, dus ik weet niet meer zo goed wat daar nou op tegen was – al zie ik het hier niet gebeuren. Dit huis is echt van Vlinder en mij. Bovendien heb ik alle kastruimte nodig. De garage om de hoek die ik huur, staat ook al helemaal vol. Met spullen die hier niet passen, dus waaróm bewaar je ze dan, hè? Maar goed, weggooien vind ik kennelijk toch te moeilijk.”

Dit artikel verscheen eerder in LINDA.LOVES