In 2021 verliest Anneke Veerman haar dochter Eva aan femicide. Ze wordt thuis bruut doodgestoken door haar partner.
“Bij Eva begon in te dalen dat zijn gedrag naar haar niet normaal was. Ze heeft het alleen niet op tijd gered.”
Dit verhaal bevat informatie over zwaar geweld en suïcide.
Anneke weet nog precies wat ze dacht toen haar dochter voor het eerst met Jordan thuiskwam. Ze schrok van zijn ‘dikke nek, tatoeages en kale kop’, haar dochter moest daar om lachen. Zij vond het mooi, dat stoere en gespierde. Vanaf dat moment zit Jordan twee keer per week bij Anneke en Johan aan tafel. “Eva werkte tot laat in de vis, dus dan bood ik hem een bordje eten aan. Hij zei meestal niet veel. Pas later ontdekten we dat hij drugsverslaafd was”, vertelde ze eerder aan LINDA.
Het gaat om een hardnekkige cokeverslaving. Eva blijft bij hem, ze gelooft dat het hem zal lukken hier vanaf te komen. Tót hij vreemdgaat: dat betekent het einde van hun relatie. Na anderhalf jaar apart komen de twee toch weer samen en toont Jordan berouw, ook richting Eva’s ouders. Anneke: “Hij was clean. Rustiger, behulpzaam. Liever tegen Eva. Het was gewoon een heel andere man zonder die drugs. Ik bleef wat voorzichtig, maar Eva ging na een maand of vier weer met hem samenwonen.”
Niet lang daarna zit hij weer aan de cocaïne. “Daar heeft mijn man Johan wel een pittig gesprek met hem over gevoerd, ja. Hij beloofde te beteren, maar ja … Het blijft een volwassene, wij gaan daar niet over. Er waren ook heus goede periodes, Eva bleef niet voor niets bij hem natuurlijk. Hij had ook hele leuke, gezellige momenten. Zij hoopte voornamelijk dat hij opnieuw van dat spul af zou raken.”
Eva Veerman (tekst gaat door onder de foto)
Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe controlerender Jordan wordt. Hij pakt ’s nachts soms stiekem Eva’s telefoon om te kijken met wie ze berichten uitwisselt en wil liever niet dat ze met bepaalde mensen omgaat. Mannen, voornamelijk. “De week voordat hij haar vermoordde, was ze uit met collega’s”, vertelt Anneke. “Hij belde, met beeld, en wilde dat Eva liet zien wie er allemaal waren. Een mannelijke collega is snel onder tafel gedoken om gedoe te voorkomen. Zo erg was het dus eigenlijk al, toen.”
Op 15 mei 2021 kom Eva thuis van haar werk en treft ze Jordan high aan. Daar heeft ze die avond even geen zin in, dus besluit ze bij haar ouders te gaan eten. Daarna praten Anneke en Eva nog even verder in de tuin, onder het genot van een sigaretje. “We hebben het toen ook gehad over Jordan”, vertelt Anneke. “Ik zei: ‘Stop hier nou toch mee, kind’. Ze antwoordde dat dat niet zomaar ging, dat ze een goed moment moest vinden. Hij had al gezegd dat hij ‘de hele boel zou slopen’ als ze bij hem weg zou gaan. Dus ja, ik geloof zeker dat het bij Eva in begon te dalen dat dit niet normaal was. Ze heeft het alleen niet op tijd gered.”
De rode vlaggen die voorafgaan aan femicide: 'Nuttig om te weten waar je op kunt letten'
Anneke stelt nog voor dat Eva een ‘ponnetje’ leent en die avond lekker daar blijft slapen, maar ze wil graag naar huis om een film te kijken. Om 20.37 uur rijdt ze weg in haar autootje, ramen open en de muziek hard aan. Ik zie ‘r zo nog voor me … Het was de laatste keer dat ik haar levend zag.”
Anneke appt haar dochter welterusten, zoals ze elke avond doet. Ze krijgt alleen geen reactie. Dat valt haar op, want Eva antwoordt altijd, maar ze maakt zich niet direct zorgen. Haar telefoon kan leeg zijn, misschien is ze in slaap gevallen. Maar als ze de volgende ochtend nog steeds geen respons heeft gehad, verandert dat. Ze bericht Jordan, die zegt dat Eva ‘nog ligt te slapen’.
Een uur later is haar onderbuikgevoel nog niet verdwenen, dus belt Anneke hem: “Ik grapte ‘leeft ze nog?’, wat je wel vaker zegt als je geen contact met iemand krijgt. Hij antwoordde dat ze nu onder de douche stond, dat ze daarna een ijsje gingen halen en dat hij haar zou vragen om even terug te bellen. ‘Binnen een kwartier, graag’, zei ik. Toen het wéér stil bleef, belde ik Jordan opnieuw. Hij nam niet meer op. Toen zei ik tegen mijn man: we gaan langs, hier klopt iets niet.”
De dochter van Johan werd vermoord: 'Ze heeft gevochten voor haar leven, had geen nagels meer over'
Als Anneke en Johan aankomen bij Eva’s huis zijn overal de rolgordijnen naar beneden, ook achter. Ze bellen aan, bonken op de ramen en klepperen zelfs even met de brievenbus. Geen respons. Johan kijkt door de brievenbus naar binnen, maar ziet niets: de wc-deur staat zo ver open dat het zicht op de gang ontnomen wordt. Anneke besluit de politie te bellen. Als agenten uiteindelijk een koevoet door de brievenbus steken en de toiletdeur dicht duwen, zien ze bloed in de gang.
Dan gaat het snel. Agenten breken de voordeur open en lopen naar binnen, Johan volgt hen – al is dat eigenlijk niet toegestaan. Vrijwel meteen treft hij zijn dochter aan op de bank. Anneke: “Een grijs-witte kleur had ze. Een huid die als rubber voelde. Toen hij naar buiten kwam, riep hij: ‘Het is over, het is klaar’. En weet je … tóch wilde ik daar niet aan. Ik hoopte dat de ambulance nog iets kon doen. Er móést nog iets zijn om haar te redden.”
Ondertussen wordt Jordan aangetroffen op de eerste verdieping. Hij ligt in de badkamer met doorgesneden polsen, maar leeft nog wel. “Ze denken dat hij dat pas heeft gedaan toen hij hoorde dat we aan de deur stonden”, vertelt Anneke. “Boven was het één grote chaos. Op de slaapkamer hadden ze een lamp met van die glittersteentjes. Nou, die lagen overal. Net als het bloed. Er is ontzettend gevochten. Het bloed bleek van onze Eva, hij heeft haar neergestoken. Tien messteken, waarvan vier in haar hart. Bij één mes is het heft zelfs afgebroken. Hij is echt als een gek tekeer gegaan.
Uit onderzoek bleek dat ze om 20.51 uur is overleden. Een paar minuten na haar thuiskomst, dus. Waarom? Dat weten we niet. Hij heeft er geen verklaringen voor gegeven. Wel zei hij dat hij haar nog heeft schoongemaakt en omgekleed, en vervolgens op de bank heeft gelegd. Blijkbaar vond hij dat we haar ‘netjes’ moesten vinden. Tsja.”
Anneke en Johan herdenken Eva, hun vermoorde dochter: 'Ik mis haar schaterlach'
Niet lang na zijn aanhouding stapt Jordan uit het leven. In eerste instantie ervaart Anneke een gevoel van opluchting. “Mooi dat-ie dood is, dat idee. Maar dat sloeg al heel snel om in boosheid. Hij had nog jaren moeten lijden in de gevangenis. En in de rechtszaal had ik hem héél graag nog effe wat willen vertellen, en hem in de ogen willen kijken. Zeven jaar lang zat hij bij ons aan tafel, he. Zeven jaar. En dan dít?” Haar man Johan: “Die lafaard ontliep niet alleen zijn straf, maar hij heeft ons ook de kans op antwoorden ontnomen.”
Dit jaar is het vijf jaar geleden dat Anneke en Johan hun dochter verloren door femicide. Dat verdriet gaat nooit weg, zegt ze, al gaat de ene dag beter dan de andere. “Het zit verweven in alles wat je doet en denkt. Het is nooit meer het lachen van vroeger. Nooit meer de gezelligheid van toen. Alles voelt anders. Ik heb nog een zoon en een kleindochter. Als die er niet waren geweest had ik hier zelf niet meer gezeten, denk ik.”
Haar man Johan heeft een portret van Eva op zijn borst getatoeëerd staan en bezoekt haar graf iedere dag. “Voordat ik naar bed ga wens ik de foto van Eva goedenacht, en als ik opsta zeg ik: ‘Nou schat, weer een dag dichter bij jou'”, vertelde hij eerder aan LINDA.
“Ja, we kijken uit naar dat weerzien”, zegt Anneke terwijl haar stem breekt. “Ik hoop maar dat dat zo is. Ik voel haar bij me, elke dag. Ze helpt ons ook hierbij, bij het delen van haar verhaal. Dat voel ik. Al een stuk of vier vrouwen hebben ons benaderd na het horen van Eva’s verhaal, om te vertellen dat ze in eenzelfde relatie zaten, maar eraan zijn ontsnapt. Dáár doen we dit voor.”
Voel je je onveilig in je eigen huis of heb je het gevoel dat iemand in je omgeving in een onveilige situatie verkeert? Je kunt Veilig Thuis 24/7 bellen op 0800 2000 voor advies of om een melding te maken. Ook kun je hen anoniem chatten. Heb je te maken met direct gevaar, bel dan altijd 112.
Worstel je met suïcidale gedachten of maak je je zorgen om iemand anders? Praat er dan over. Bel 113 of ga naar www.113.nl. Stichting Zelfmoordpreventie is 24 uur per dag en zeven dagen per week bereikbaar.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Aysel (54) werd twee keer uitgehuwelijkt door haar ouders: 'Hij heeft twee keer geprobeerd mij te vermoorden'
Ellen Hensbergen is senior redacteur bij LINDA.nl en richt zich voornamelijk op persoonlijke verhalen en maatschappelijk relevante onderwerpen. Ze woont in hartje Amersfoort en bezoekt in haar vrije tijd het liefst een concert (of dertig).
