Noëlle (27) kreeg op haar achttiende nieuws dat haar leven in één klap veranderde: ze kan geen kinderen krijgen. Toch verwacht ze nu haar eerste kind. Alleen groeit dat niet in haar buik, maar in die van haar moeder Angela (51).
“Toen ik het aan mijn moeder vroeg, zei ze meteen: ‘Oh, dat doe ik, dan ga ik mijn spiraal eruit halen.'”
Toen ze op haar achttiende nog steeds niet ongesteld werd, ging Noëlle naar de huisarts. “Ik sportte zes keer in de week, dus kreeg vaak te horen dat daardoor mijn menstruatie later kon komen. Maar uiteindelijk werd ik toch doorgestuurd naar het ziekenhuis voor extra onderzoeken.”
Ze had al eens iets gelezen over het MRKH-syndroom. Dan word je geboren zonder baarmoeder, maar ze had nooit verwacht dat dit bij haar het geval zou zijn. “Ik dacht: ja, vier meisjes per jaar worden hiermee geboren, daar ben ik er vast niet één van. Maar na die MRI-scan bleek dat ik het toch had.”
Het nieuws verandert haar leven. “Mijn ouders waren erbij toen ik het te horen kreeg. Mijn moeder barstte meteen in huilen uit en ik ook. Ik dacht meteen: niemand wil nog met mij trouwen, want ik kan geen kinderen krijgen.”
Alsof dat nog niet genoeg was, ging het nieuws ook rond in het dorp. “Ik had het alleen aan een klein groepje verteld, maar ik woon in een dorp, dus mensen begonnen al snel te roddelen. Zo zeiden ze: ‘Je moet echt niet met haar zoenen, want zij kan toch geen kinderen krijgen.’ Ik was er toen zo klaar mee dat ik gewoon mijn hele verhaal op Facebook heb gezet. Daarna heb ik er nooit meer wat over gehoord.”
Ze was twintig toen ze haar vriend leerde kennen en wist meteen: ooit moet ik dit toch vertellen. “Na een paar maanden verzamelde ik al mijn moed om het te vertellen.” Zijn reactie zag ze niet aankomen: ‘Dit weet ik toch al?’
Die Facebookpost had haar vriend destijds ook gezien, dus voor hem was het niets nieuws. “Achteraf gezien was dat zo’n opluchting. Toch zat er een stemmetje in mijn hoofd dat zei: straks is hij er klaar mee. Niets was echter minder waar.”
Ellemijn was tienermoeder: ‘Ik trok me niets aan van de roddels, was juist trots op mijn dikke buik’
Noëlle heeft altijd geweten dat ze moeder wilde worden. “Adoptie leek ons mooi, maar de eerste keuze lag toch bij draagmoederschap. Mijn vriend heeft me daar altijd in gesteund. Als ik verdrietig of angstig was over alles wat ons te wachten stond, zei hij: ‘Noël, we worden hoe dan ook papa en mama. En mocht het niet lukken, dan worden we de beste oom en tante.’”
Het vinden van een draagmoeder blijkt niet zo makkelijk. Via verschillende bijeenkomsten en de Facebookgroep Zwanger voor een Ander gaan ze hard op zoek. Helaas zonder succes. “We wilden niet opdringerig zijn en het was een beetje overweldigend.”
Tot ze een jaar later een advocaat spreekt, gespecialiseerd in draagmoederschap, die met een mogelijke oplossing komt. “Hij vertelde dat mijn moeder onze draagmoeder kon zijn. Hiervoor zouden we naar Cyprus kunnen gaan, waar de leeftijdsgrens 55 is voor deze behandeling. In Nederland is dat 45. Mijn moeder was destijds 50 jaar en toen ik dit hoorde was ik eigenlijk meteen om.”
“Mijn vriend reageerde eerst terughoudend. Hij was heel bang voor mijn moeders gezondheid, maar al snel zag hij ook de voordelen. En mijn moeder? Die twijfelde geen seconde. Toen ik het haar vroeg, zei ze meteen: ‘Oh, dat doe ik. Ik ga mijn spiraal eruit halen.’ Voor onze omgeving was het wel even schrikken. Logisch ook, het is een optie waar niet veel mensen van hadden gehoord. Maar achteraf kregen we alleen maar positieve reacties.”
Angela, Noëlle’s moeder, laat ons weten: “Moeder mogen zijn is zo bijzonder en fantastisch. Dat gun ik mijn dochter en haar vriend. Als ik kan helpen om die droom waar te maken, dan doe ik dat met alle liefde.”
Eenmaal in contact met de kliniek was het alleen nog een kwestie van onderzoeken en gezondheidschecks voor de terugplaatsing kon beginnen.
“Twee weken later mochten we een test doen. Dat waren de langste twee weken van mijn leven. Ze waren nog niet voorbij, toen ik echt niet meer kon wachten. We hebben een extra vroege test gehaald en ja: die was meteen positief. We waren zó blij dat het direct gelukt was. Deze zondag is m’n moeder tien weken zwanger.”
Hoe dankbaar Noëlle ook is, het verdriet blijft bestaan. “De dankbaarheid die ik heb voor mijn moeder overheerst, maar ik weet niet hoe ik me voel als ik straks een flinke buik ga zien bij haar. Ik word niet jaloers denk ik, maar sommige momenten zullen ongetwijfeld moeilijk worden. Ik had natuurlijk niets liever gewild dan zelf deze zwangerschap te ervaren.”
Nu het spannende gedeelte achter de rug is, besluit Noëlle haar verhaal te delen op TikTok. “Ik heb die video geüpload met het doel: als ik hier al één meisje mee kan helpen, dan ben ik blij. Maar ik heb denk ik al dertig berichtjes gehad van vrouwen die in dezelfde of een soortgelijke situatie zitten. Het speelt bij zoveel vrouwen en meiden, maar het is nog zo’n taboe en er is veel onwetendheid. Dat is precies waarom ik het wil delen.”
@noelledeleij “We zijn zwanger” 🥺 Niet gepland zoals gedacht, maar gedragen met liefde en kracht. Dankzij mijn moeder, zo dichtbij, is ons kleine wonder onderweg voor ons allebei 🤍 September 2026 ✨ Wij kwamen er al een lange tijd geleden achter dat Noëlle, vanwege het MRKH syndroom geen kindje kan dragen. Wij hebben de bijzondere optie gekregen om de moeder van Noëlle hoogtechnologisch ons kindje te laten dragen. Dat betekent dat het genetisch volledig van ons samen is, maar ons wondertje mag starten in de buik bij aanstaande oma 🤗 Op mijn TikTok en Instagram pagina @onzewensreis vertellen wij ons verhaal, om hopelijk anderen ook de hoop te geven, die wij ook kregen van verhalen ✨ #pregnancy #infertility #surrogate #announcement #ICSI ♬ оригінальний звук
Gina dumpte haar vriend: 'Twee weken later, een positieve zwangerschapstest'
