PERSOONLIJK

Itske droomde dat haar vader naar het licht ging en vond hem net op tijd: 'Totaal in paniek'

Leestijd 3 minuten •
Advertentie

In de rubriek ‘Niet te verklaren‘ praten we met vrouwen over ervaringen die ze zelf ook amper kunnen geloven. Waargebeurd of niet, het heeft wel degelijk impact gehad op hun leven.

Trigger warning: dit artikel gaat over zelfdoding. 

Het licht

Dromen heeft Itske* (43) vaker, maar daar onthoudt ze enkel flarden van. Maar de droom waarvan ze – zo’n vijftien jaar geleden – ’s ochtends vroeger wakker schrikt, is anders. “Ik zag mijn vader opstijgen, richting een groot wit licht. Toen ik wakker werd zat mijn lijf vol spanning. Ik moest actie ondernemen, en stond meteen ‘aan’.”

Advertentie

Zonder zich om te kleden, snelt Itske naar het huis van haar ouders, die op dat moment nog in hetzelfde dorp wonen. “Ik voelde gewoon dat er iets niet goed zat.”

Afscheidsbrief

Itskes moeder is die ochtend al vroeg naar haar werk vertrokken. “Gelukkig had ik een sleutel. Binnen trof ik mijn vader aan, totaal in paniek. Hij was aan het ijsberen en kwam niet meer uit zijn woorden. Zo had ik hem nog nooit gezien.”

Ze belt haar moeder, die meteen naar hen toekomt. “Ik kon niet met hem praten, maar ik denk wel dat mijn aanwezigheid iets heeft doorbroken. Op het moment dat mijn moeder thuiskwam, was hij al iets rustiger geworden. Ze heeft meteen contact opgenomen met de huisarts en alle hulp in gang gezet. Mijn vader riep dat hij al een afscheidsbrief geschreven had. Hij stond op het punt om naar het spoor te gaan.”

Advertentie

Kippenvel

Haar vader heeft dat jaar, met het faillissement van zijn bedrijf, een pittige periode achter de rug. Maar dat hij mentaal zo diep in de put zat, had niemand door. “Het kwam echt uit het niks. Op het moment dat ik hem zo aantrof had ik die link nog niet eens gelegd, en dat terwijl ik zelf psycholoog ben.”

Had Itske niet over haar vader gedroomd, dan was hij volgens haar waarschijnlijk vanuit alle paniek in de auto gestapt. “Over de gevolgen wil je niet nadenken. De droom die ik heb gehad, geeft mij vijftien jaar later nóg kippenvel.”

“Met mijn vader heb ik het er nooit over gehad. Er werd binnen ons gezin sowieso niet over gevoelens gesproken. Maar nu hij – na vele therapiesessies – weer goed in zijn vel zit, zou ik het er nog weleens met hem over willen hebben. Over de droom, maar ook over hoe hij op deze situatie terugkijkt. We hebben altijd al een speciale band gehad.”

Advertentie

*Itskes naam is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie. 

Worstel je met suïcidale gedachten of maak je je zorgen om iemand anders? Praat er dan over. Bel 113 of ga naar www.113.nl. Stichting Zelfmoordpreventie is 24 uur per dag en zeven dagen per week bereikbaar.

Goed artikel? Delen maar.