Frank van Wijk (55) werkt op een kinderdagverblijf: 'Op een verjaardag begin ik er niet over'
Slechts een half procent van de medewerkers in de kinderopvang is man, zo meldt RTL Nieuws woensdag. Frank van Wijk (55) is een van hen. Hij is mede-eigenaar van kinderdagverblijf Het Buitenhuis.
Aan LINDA. vertelt hij tegen welke vooroordelen hij aanloopt, maar ook wat zijn werk zo mooi maakt: “De kinderen geven je een knuffel wanneer ze je weer zien. Welke collega doet dat?”
Kinderopvang
Wanneer Van Wijks vrouw in 2007 een kinderdagopvang start, is hij zelf nog werkzaam in het onderwijs. Maar drie jaar later besluit hij zijn baan als docent te combineren met het werken op een kinderdagverblijf. “Pubers en baby’s: daar zit niet zo heel veel verschil tussen.”
Sinds 2017 is Van Wijk fulltime aan het werk in kinderdagverblijf Het Buitenhuis en runt hij het samen met zijn vrouw. Doorslaggevend in zijn besluit om het onderwijs gedag te zeggen, was het geven van een eigen invulling aan het pedagogisch beleid. “In het middelbaar onderwijs had ik te luisteren naar bestuurders. Die zijn erg rationeel. In onze kinderopvang telt dat allemaal niet.”
Vooroordelen
Van Wijk heeft als mede-eigenaar geen last van vooroordelen van collega’s. Maar buiten zijn werk om krijgt hij hier wél mee te maken. Het zijn vooral mannen die hem ‘een beetje belachelijk’ maken.
“Vrouwen vinden het echt leuk. De man stelt rare vragen als: ‘Wáárom doe je dit?'” Van Wijk kiest er meestal voor niet op die vraag in te gaan. “Wil je het niet – uit bijvoorbeeld religieuze overwegingen – dan is dat jouw keuze. Het feit blijft dat ik op de groep sta.”
“Schoolpleingedrag vind ik het. Het zijn haantjesmannen. Zij zien mij ofwel als een bedreiging ofwel als een belachelijke idioot. Ik voldoe volgens hen niet aan de verwachting van mannelijk gedrag, aan wat een man leuk ‘hoort’ te vinden.”
Ook in zijn eigen kring reageert niet iedereen even positief op zijn baan. “Ik ben 55, een grote vent, breed en een beetje stoer. Een vriend van mij zag mij langs zijn huis lopen met een grote bolderkar vol kinderen. Op een verjaardag kwam dit moment ter sprake. Hij vond namelijk dat ik “voor gek liep” – een kloteopmerking. Prima, dan ga jij toch lekker vijf dagen op kantoor zitten. Maar ik doe dít. Op een verjaardag begin ik in ieder geval niet meer over mijn werk.”
Gelukkig komen de meeste ouders juist naar Het Buitenhuis omdat er een man werkt. “Even een andere energie. Ook stellen met twee vrouwen, bijvoorbeeld. Zij vinden het interessant dat hun kind een paar dagen per week een man om zich heen heeft.”
Voordeel
Dat er zo weinig mannen in de kinderopvang werken, ligt volgens van Wijk vooral aan de organisaties. “De grote kinderdagverblijven laten heel erg hun oren hangen naar wat de klant vindt. We hebben natuurlijk een aantal vreselijke schandalen gehad in de kinderopvang. Het is terecht dat daar dan maatregelen tegen worden genomen. Maar het is wel zo dat dit een paraplu is die boven alles hangt.”
Stagiaires die bij Van Wijk komen stagelopen bevestigen dat. “Zij vertellen vaak dat op andere plekken mannen gewoon niet geaccepteerd worden door de organisaties.”
En dat terwijl er echt wel voordelen zitten aan het hebben van een man op de groep. “Sommige jongetjes reageren heel prettig op mij. Ze snappen die energie intuïtief.” Al is het verschil tussen mannen en vrouwen niet heel concreet. “Het is niet zo dat de mannen alleen met de kinderen gaan voetballen en niemand anders. Dat is natuurlijk onzin.”
Betekenis
Bovendien is het – volgens hem – ook gewoon een heel leuke baan. Hij voelt zich dan ook erg verbonden met de kinderen op zijn groep. “Zodra de kinderen je weer zien na een vakantie, geven ze je een knuffel. Welke collega doet dat?”
Samen met de kinderen maakt hij mooie herinneringen. Eén van zijn favoriete? Toen hij ze meenam naar het weiland dicht bij het kinderdagverblijf. “Er vlogen een paar ooievaars over en alle kinderen keken ernaar. Ze vielen allemaal stil. Op zo’n moment voel ik de verbondenheid. We krijgen nog steeds berichten van kinderen die hier al lang weg zijn. Over wat ze hier geleerd hebben. Dat vind ik toch wel heel bijzonder.”