Toen Ron (79) naar Hospice Zonnehuis in Amstelveen moest verhuizen om daar de laatste fase van zijn leven door te brengen, wist zijn familie dat er één plek was waar hij graag nog naartoe wilde: de tuin.
Niet zomaar een tuin, maar Tuinpark Ons Buiten aan de Riekerweg in Amsterdam. Ron had hier meer dan vijftig jaar lang genoten van zijn tuinhuisje.
De tuin was de plek waar hij vrienden maakte, waar altijd wel iemand was voor een praatje en waar hij zich helemaal thuis voelde. Kleinzoon Wesley weet precies wat de tuin voor zijn opa betekende. De twee hadden een bijzondere band: samen gingen ze maar liefst negen keer op vakantie. Herinneringen waar Wesley nog vaak aan terugdenkt.
“Opa hield van mensen om zich heen”, vertelt hij. “Hij was een echte Amsterdammer. Recht door zee en altijd in voor een praatje.”
De laatste wens van de terminaal zieke Loes (85): 'Nog één keer een dier vasthouden, voor een warm contact zonder woorden'
Rons wens werd vervuld. Met hulp van Stichting Ambulance Wens werd hij vanuit het hospice naar zijn geliefde tuinpark gebracht. Vrijwilligers Jaco en Petra begeleidden hem die dag met veel zorg en aandacht. De familie had ondertussen iets bijzonders geregeld. In de kantine van het tuinpark stond een lunch klaar en al Rons familie, vrienden, buren én tuinvrienden waren uitgenodigd.
Toen hij arriveerde, stond er een hele groep mensen op hem te wachten. Nog één keer samen lachen, nog één keer herinneringen ophalen. Ron kon nog even langs zijn tuinhuisje. Hij liet zich rijden over het park, de plek waar hij zoveel jaren van zijn leven had doorgebracht.
De laatste wens van de ongeneeslijk zieke Betty: 'Heel even was er geen hospice, geen ziekte en geen zorgen'
De middag kreeg nog een extra bijzondere betekenis. In bijzijn van familie, vrienden én opa Ron ontving kleinzoon Wesley een speldje voor 12,5 jaar dienst bij het Korps Mariniers. Een bijzondere mijlpaal en voor opa Ron een moment van pure trots.
Ron is inmiddels overleden, rustig en omringd door zijn familie. Bij zijn afscheid zorgde Wesley voor een mooi laatste gebaar. Op de kist van zijn opa zette hij een Irish coffee. “Opa hield daar zo van”, vertelt hij. “Dat paste gewoon bij hem.” De herinnering aan die middag op het tuinpark blijft voor de familie van onschatbare waarde. Een laatste dag op een plek die voor Ron zoveel betekende.
Stichting Ambulance Wens is een familie-initiatief dat sinds 2007 laatste wensen vervult voor mensen die afhankelijk zijn van liggend vervoer. Met meer dan driehonderd vrijwilligers en speciaal gebouwde ambulances vervult de stichting wensen voor mensen uit heel Nederland. Inmiddels zijn er al meer dan 25.000 wensen gerealiseerd.
Van nog één keer naar zee tot een bezoek aan een dierbare: waar mogelijk wordt een wens binnen één à twee dagen gerealiseerd. En als het écht dringend is, soms zelfs binnen een uur. Meer weten of een wens aanmelden. Kijk op ambulancewens.nl
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Nog één keer naar zee, dat was Wendy's (49) laatste wens: 'Toen de duinen in zicht kwamen, brak ze'
