Iedereen verdient een uitvaart die recht doet aan wie hij of zij was, vindt uitvaartverzorger Iede Hoorn. Want hoewel de dood verdrietig en schrijnend is, is er ook zoveel liefde.
Elke twee weken schrijft Iede Hoorn over bijzondere mensen en hun uitvaart.
Een jaar geleden stapten we halsoverkop op het vliegtuig naar Amerika. De bevalling van onze draagmoeder was begonnen, onze zoon Elia kwam eraan. Een gekke tijd. Het voelde alsof de wereld op pauze stond, terwijl er tegelijkertijd duizend-en-één dingen gebeurden. Eén ding wist ik zeker: het oude leven zoals we dat kenden, zou nooit meer terugkomen. Met heel veel liefde begonnen we aan ons leven met Elia. En nu, een jaar later, kan ik de balans opmaken.
Het was een fantastisch jaar. Wat hebben we een mazzel met zo’n makkelijk en vrolijk ventje. Elia heeft mijn leven verrijkt op manieren die ik niet van tevoren had kunnen voorzien. Zo heeft het ouderschap mijn werk intenser gemaakt. Het is natuurlijk altijd druk, druk, druk met een baan en een kleintje erbij. Maar daarnaast voel ik ook dat alles sinds de komst van Elia meer binnenkomt.
'Het werd een heel normale ceremonie, behalve dan dat er een kist en lichaam ontbrak'
Waar ik vroeger zonder al te veel moeite (professionele) afstand kon houden, merk ik dat het verdriet van ouders en kinderen me nu harder raakt. Ik kan het minder makkelijk van me afschuiven. En dat is natuurlijk ook logisch, want door mijn werk word ik niet alleen geconfronteerd met mijn eigen sterfelijkheid, maar ook met die van Elia.
Gister kreeg ik bijvoorbeeld een melding van het overlijden van een kindje van drie. Ik heb al een tijd contact met deze familie, dus ik wist dat dit moment zou komen. En toch voelde het als een klap. Tegelijkertijd begeleid ik een jongen van vijftien die stervende is. Heel heftig allemaal. Kinderen horen niet dood te gaan. En dan kom ik thuis en dan is daar een lachende Elia, die volop groeit en ontwikkelt. Ieder dag ontdekt hij weer een beetje meer van de wereld. Na zo’n pittige dag knuffel ik hem extra hard en koester ik dat hij er is en we zo’n fijn gezin hebben.
Het nieuwe leven en de dood lopen bij mij dus continu door elkaar. Dat was het afgelopen jaar best wel schakelen en wennen. Terwijl ik aan de ene kant zocht naar een betere balans met thuis, stopte ik aan de andere kant juist nog meer gevoel, hart en ziel in het werk dat ik doe. Dat heeft geleid tot een ’tweede kindje’, een nieuw boek: Dagboek van een uitvaartverzorger.
Een bundeling van een aantal van de columns die je hier hebt kunnen lezen, aangevuld met nieuwe verhalen én interviews met bekende Nederlanders over de dood. Ik dacht dat Elia mijn leven op zijn kop zou zetten. Dat is ook gebeurd. Alleen had ik niet verwacht dat hij me ook een andere uitvaartverzorger zou maken.
Niets is vanzelfsprekend. Koester wat je hebt. Lieve Elia, gefeliciteerd met je eerste verjaardag.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Nú wilde hij leven. De dood zou zich aan hém moeten aanpassen, niet andersom'
Iede Hoorn (38) is uitvaartverzorger, auteur van Leven met de dood en bekend van zijn Instagrampagina waar hij foto’s en verhalen van uitvaarten post. Op LINDA deelt Iede twee keer per maand een bijzonder verhaal in de hoop de dood meer bespreekbaar te maken en ook te laten zien dat het meer is dan koffie met cake. Iede is getrouwd en woont samen met Chris in Amsterdam.
