Al bijna tien jaar beweegt Nadia Rashid (44) hemel en aarde om haar ontvoerde dochter terug te krijgen. ‘In Nederland kunnen kinderen kennelijk op klaarlichte dag worden ontvoerd.’
Het hele interview lees je in de nieuwe LINDA., die vanaf donderdag 19 maart te koop is.
Pas twee jaar was haar dochter Insiya, toen ze op 29 september 2016 door drie mannen op gewelddadige wijze werd ontvoerd uit het huis van haar oma en meegesmokkeld naar India. Opdrachtgever: Insiya’s vader. Op 6 maart van dit jaar werd Insiya twaalf en al die tijd heeft moeder Nadia Rashid (44) onafgebroken gevochten om haar dochter terug te krijgen.
De Hoge Raad wees op 4 november 2025 arrest: de slepende rechtszaak tegen de in totaal vijf verdachten van Insiya’s ontvoering hoeft niet te worden overgedaan en de opgelegde straffen – waaronder 8,5 jaar voor vader Shehzad Hemani – zijn definitief.
Die uitspraak betekent veel, vertelde Rashid eerder aan LINDA.: “Er is voldoende bewijs voor wat ons is aangedaan. Die realisatie doet veel met mij. Maar ik vind het onbegrijpelijk hoe je als moeder je kind kwijtraakt en dat er niemand is die opstaat. Hoe kan dat? Ik ben op dat vlak intens teleurgesteld.”
Uitspraak ontvoeringszaak Insiya geeft Nadia hoop: ‘Onbegrijpelijk hoe je als moeder je kind kwijtraakt en er niemand opstaat'
“Mijn ex wil controle en macht over mij uitoefenen. Zijn wapen is onze dochter”, vertelt Nadia in de nieuwste LINDA. “Het gaat hem niet om Insiya, maar hij wist dat hij mij het diepst zou raken door haar van mij af te pakken.” Als haar gevraagd wordt hoe ze de moed vindt om elke ochtend uit bed te stappen, antwoordt ze: “Ik ben nog nooit op het punt gekomen dat ik dacht: ik kan écht niet meer. Het komt niet eens in me op. Als er zoiets ingrijpends gebeurt, schiet je in de survival mode. Vanaf de dag dat mijn kind is ontvoerd, werd ik gereduceerd tot slachtoffer. Vervolgens word je behandeld alsof je als mens niks en niemand anders meer mag en kunt zijn. Alsof je geen kennis, vaardigheden of competenties hebt, geen mens bent met een rationeel denkvermogen.”
Ze vervolgt: “Dat is voor mij een enorme trigger geweest, die me bracht tot een existentieel besluit: ik moest overleven door te groeien in plaats van te stagneren. Ik weigerde om, naast mijn dochter, ook mijn eigen identiteit en toekomst te laten gijzelen door de dader. Ik wilde de regie over mijn eigen verhaal terugpakken. In actie komen. Niet alleen overleven, maar ook léven. Zodat de pijn, de onmacht en het verdriet niet mijn bestaan verorberen.”
In de praktijk betekent dit dat Nadia Rashid anoniem is gaan studeren. “Ik heb er nooit eerder over verteld, maar ik ben inmiddels al twee jaar advocate. Mijn ex wilde me helemaal kapotmaken en heeft gedacht: als ik haar kind afpak, komt ze smekend op haar knieën bij me terug. Maar hij heeft me onderschat – dat deed ik niet. Vervolgens is hij begonnen me helemaal plat te procederen. Wat ik belangrijk vind om nu te laten zien: wat hij me heeft aangedaan is heel extreem, maar ik heb me mijn leven niet laten afpakken.”
Lees het hele interview met Nadia Rashid over Insiya nu via LINDA.premium of in het magazine.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Uitspraak ontvoeringszaak Insiya geeft Nadia hoop: ‘Onbegrijpelijk hoe je als moeder je kind kwijtraakt en er niemand opstaat'
