In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen Break Free volgen we het verhaal van de energieke en vrolijke Freya (26). Ze overlijdt op een afgelegen eiland in Indonesië na een bacteriële infectie. Haar broer Lennart (30) reist af naar het eiland om antwoorden te vinden.
LINDA. spreekt Lennart over zijn reis. “Toen ik daar was … Ik verplaatste me helemaal in haar. Alsof ik terugging naar het moment waarop ze haar laatste adem uitblies.”
Energiek, vrolijk, lief, ontzettend slim en (soms te) ambitieus. Dat is hoe Lennart zijn zusje Freya omschrijft. Ze stond positief in het leven en was altijd geïnteresseerd in andere mensen. “Freya wilde alles oppakken, alles doen. Soms misschien wel té veel”, vertelt Lennart.
Ze vinden elkaar in hun verschillen. “Ik beschrijf ons als een soort yin en yang. Freya wilde alles uit het leven halen. Ik ben daar juist rustiger in. We hielpen elkaar daarin. Soms zei ik tegen haar dat het wel wat rustiger aan mocht, en dan zei Freya juist tegen mij dat ik wel een tandje meer kon doen.” Juist haar avontuurlijke kant bewondert hij. “Ik keek daarin wel naar haar op: dat ze die reizen maakte, zo makkelijk op mensen afstapte en met iedereen goed kon omgaan. Misschien had ik dat zelf ook wel meer willen doen.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Haar reis naar Indonesië werd Freya’s laatste. Na haar overlijden reist Lennart naar de plek waar ze voor het laatst was: Siberut, één van de Mentawai-eilanden, op zo’n 150 kilometer van het vaste land. Een plek waar veel surfliefhebbers komen.
Daar gaat het mis. Tijdens het surfen raakt Freya gewond. In een lokaal ziekenhuis wordt een diepe wond in haar onderbeen gehecht. Alles lijkt in orde en Freya wordt op het eiland goed verzorgd, maar na een paar dagen wordt de pijn steeds erger. Zo erg, dat ze niet meer kan lopen. Freya voelt aan dat het niet goed zit en doet een poging het eiland te verlaten, maar alleen per boot kan ze het bewoonde land bereiken. Die bewuste avond gaat er geen boot meer. In de nacht verslechtert Freya’s toestand en overlijdt ze.
Lennart wil begrijpen wat er op het eiland gebeurd is. “Het was een zoektocht naar antwoorden. Hoe hebben de mensen die daar waren gehandeld? Waarom zijn de dingen gegaan zoals ze zijn gegaan? Voor mij was het niet primair het doel om de reis na te bootsen, maar om te ontdekken hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren en waarom ze daar is gestorven.”
Die antwoorden heeft hij nodig om het verlies een plek te geven. “Voor de reis heb ik erg geworsteld met het gevoel of ik niet te weinig heb gedaan om haar te helpen. Mijn zusje is misschien wat naïef, maar veel slimmer dan ik. Ik zag haar als iemand die zelf goed wist wat ze nodig had. Achteraf dacht ik: shit, had ik haar maar gedwongen het eiland te verlaten. Maar het was hoe dan ook te laat geweest en die duidelijkheid heb ik dankzij de reis gekregen. Daardoor kan ik mezelf ook iets meer vergeven.”
Samen met zijn vriendin Christa bezoekt Lennart alle plekken op het eiland waar Freya ook kwam. Ze slapen in hetzelfde resort, in hetzelfde huisje. Ze ontmoeten haar eilandfamilie, surfen met haar surfplank, bezoeken het lokale ziekenhuis waar Freya gehecht werd en de plek waar ze overleed.
Timon overleed vlak voor terugreis in Nieuw Zeeland: 'We konden niet bij hem zijn om z'n hand vast te houden'
“Toen ik daar was … Ik verplaatste me helemaal in haar. Alsof ik terugging naar het moment waarop ze haar laatste adem uitblies. Ik zag die exacte plek waar ze op het strand had gelegen en ineens beeldde ik me in hoe het was gegaan en wat er gebeurd was. Terwijl ik er nooit bij was, maar het voelde alsof ik zelf Freya was.”
Lennart voelt in alles haar aanwezigheid. “Ik sliep in hetzelfde huisje, in precies hetzelfde bed, en dat ging heel erg leven. Het voelde goed om daar te liggen. Alsof ik weer een beetje één werd met mijn zusje, alsof ze er even was.”
De reis geeft hem inzicht, maar niet op alles een antwoord. Lennart blijft zich afvragen hoe het anders had kunnen lopen. “Ik vrees dat dat ook wel zo blijft. Ik ben daar geweest voor die antwoorden en snap nu beter dat ze dacht: ik word hier goed verzorgd, ik rust hier uit en sterk aan. Maar wat als ze wel gelijk weg was gegaan? Daar krijg ik nooit meer antwoord op en dat blijft frustrerend.”
Onder die vragen zit vooral het gemis. “Het zijn de kleine en grote dingen. Zeker binnen de familie mis ik het om dingen met haar te bespreken. Natuurlijk heb ik mijn vriendin en vrienden, maar dat is een andere band dan wanneer je samen bent opgegroeid en het zo goed met elkaar kunt vinden. Die kleine subtiliteiten van hoe je ouders zijn, begrijpt niemand behalve zij.”
Lennart vervolgt: “Mijn vader heeft bijvoorbeeld net een operatie gehad aan een goedaardige hersentumor. Op zo’n moment mis ik het heel erg dat ik dat niet met Freya kan bespreken. We waren met dat soort dingen toch een beetje twee handen op één buik.”
Inmiddels is het een jaar na de reis. “Ik ben heel blij dat ik het heb gedaan”, blikt Lennart terug. “Ik heb superveel ontdekt en de mensen gesproken die er tot het laatste moment bij waren. Het was belangrijk om die plek te zien, vooral het surf resort. Voor mij was het heel begrijpelijk, wetende hoe Freya was, dat ze daar zichzelf en op haar gemak was. Ik begrijp nu veel beter waarom ze daar wilde blijven, ondanks die wond.”
Het heeft Lennart veel gebracht. “Daarvoor was ik nog erg bezig met het ‘wat als’. Dat is nooit helemaal weggegaan, maar ik begrijp nu beter waarom de dingen zo zijn gegaan. In die zin heeft het me meer rust gegeven.” Toch verzacht het niet de pijn. “Naarmate de tijd verstrijkt, wordt het hopelijk vanzelf minder. Maar het is niet dat het door die reis versneld is. Ik denk nog elke dag aan haar.” 
