Kindertherapeute Caroline Beerkens (37) – zelf moeder van drie – geeft aan de hand van haar eigen ervaringen nuchter en praktisch advies over opvoeden. Deze week: borstvoeding.
Bij Jones ging het in het begin juist goed. De kraamhulp prees haar hap en zei: ‘Voeden op verzoek’. Dus ik voedde. Dat ik nog twee kinderen had, leek even niet te bestaan. We zaten in een lekkere flow en ik dacht: derde kind, dit gaan we kunnen. Ze hapte goed, mijn tepels bleven heel, dit moest lukken.
De groei bleef wat achter, maar er was nog geen reden tot zorg. Op de vijfde dag hing de verloskundige haar in een doek aan de meegebrachte weegschaal. Meer dan tien procent gewichtsverlies.
Ik brak. Mijn enige taak was mijn baby voeden en zelfs dat leek ik niet goed te doen. In mijn hoofd werd het groter dan het was: als dit al niet lukt, wat zegt dat dan over mij, over hoe ik er voor alle drie ben?
'Zodra je een beetje vertrouwt op het nieuwe ritme van je kind, verschuift het weer'
