Roué Verveer was bewust niet bij de bevallingen van zijn vrouw aanwezig: ‘Een verpleegkundige zei dat ze daarom zou scheiden'

Ontluikende liefde op de middelbare school

“Roué en ik waren 15 en 16 toen we elkaar op het vwo leerden kennen en 17 en 18 toen we een relatie kregen”, vertelt Farah. “We hadden het al snel over trouwen en kinderen. Hij zei toen al dat hij nooit bij een bevalling aanwezig zou willen zijn. Het leek hem niet prettig om te zien dat zijn vrouw pijn heeft en de angst te hebben dat er iets niet goed zou gaan.”

Beiden verhuizen na de middelbare school naar Nederland om te studeren.“Hij is halverwege gestopt, ik heb mijn studie afgemaakt. Daarna zijn we weer teruggegaan naar Suriname, maar dat was toch niet wat we wilden. We waren daar niet helemaal happy.” In april 1999 emigreert het stel dan ook definitief naar Nederland.

Onverwacht zwanger

“We hadden de verhuizing net achter de rug toen ik erachter kwam dat ik al zo’n vier maanden zwanger was. Het nieuws overviel ons, maar we waren ook heel blij.” Farah ziet er tegenop om het nieuws aan haar nieuwe werkgever te vertellen. “ Ik had ze toen ik werd aangenomen natuurlijk niks verteld, omdat ik nog geen idee had dat ik zwanger was, en hoopte dat ze niet zouden denken dat ik ze erin had geluisd. Toen dat niet gebeurde, was dat een enorme opluchting. Pas daarna kon ik van de zwangerschap gaan genieten.”

Toen Farrah’s moeder hoorde dat haar dochter zwanger was, reisde ze meteen af naar Nederland. “Ze heeft altijd een belangrijke rol in mijn leven gespeeld en loodste me echt door de zwangerschap heen. ‘Relax, eet genoeg hiervan, drink genoeg daarvan.’ Ze gaf me alle tips die ik nodig had. Ondanks dat haar eigen bevalling al lang geleden was, ik was toen 27, kon ze er nog steeds levendig over vertellen.”

Natuurlijke bevalling thuis

Een exacte uitgerekende datum kan de verloskundige Farah niet geven, omdat ze haar zwangerschap zo laat ontdekte. “De baby zou vermoedelijk begin november geboren worden. In oktober kwam mijn moeder opnieuw naar Nederland.” Dat Roué ondertussen niet van mening is veranderd en nog steeds niet bij de bevalling aanwezig wil zijn, is voor Farah geen probleem. “Als je er niet bij wil zijn, dan moet je dat niet doen. Mijn moeder was erbij, dat was voor mij het belangrijkst, en als dat niet had gekund, dan had ik mijn zus gevraagd.”

Farah hoopt op een natuurlijke bevalling thuis. “Roué vond dat een slecht idee, maar het leek mij wel wat hebben. De verloskundige vond het prima en aangezien de baby in mijn buik zat en ik degene was die moest bevallen, bepaalde ik wat er ging gebeuren.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Gaby Blaaser had stortbevalling bij haar ouders op de bank: 'Sorry, waar is de pijnbestrijding?'Lees ook

Naar het ziekenhuis

Roué heeft een optreden in Toomler, een bekende comedyclub in Amsterdam, die tegenwoordig Comedytrain heet, als de bevalling van Farah begint. “Hij kwam om 02.00 uur thuis, ik werd rond diezelfde tijd wakker met buikpijn. Om 06.00 uur hebben we de verloskundige gebeld. Toen zij langskwam, had ik al negen, bijna tien centimeter ontsluiting. Ik mocht persen, maar mijn geboortekanaal was stug en de baby kwam er niet goed door. Op een gegeven moment zei mijn moeder: ‘Ik denk dat ze naar het ziekenhuis moet.’ Ik zei: ‘Je hebt geen geneeskunde gestudeerd, hoezo vind je dat?’ Mijn moeder was een aanwezig persoon en wilde dat de verloskundige een ambulance zou bellen.”

En zo geschiedde: rond half zeven rijdt de ambulance voor. “Roué en mijn broer reden achter ons aan.” Ze wachten op de gang, maar niet iedereen blijkt daarvan gecharmeerd. “Een van de verpleegkundigen zei tegen Roué dat zij van haar man zou scheiden als hij dat zou flikken. Ook zou hij hierdoor later geen band hebben met zijn kinderen. En zo waren er wel meer mensen die er wat van vonden.”

Even koffie halen

“In het ziekenhuis wilden ze een katheter aanbrengen en mijn zoon geboren laten worden met een vacuümpomp, maar dat wilde ik niet. Mijn moeder vond me lastig en zei dat ik mee moest werken. ‘We gaan je klaarmaken voor de vacuümpomp’, zei de gynaecoloog. Roué en mijn broer gingen even koffie halen, daar zou nog tijd voor zijn, maar toen ik een wee had, heb ik heel hard geperst en werd onze zoon geboren.”

Als Roué weer bij de kamer aankomt, wordt hij gefeliciteerd met de geboorte van zijn zoon. “Hij stond niet eens in de gang zoals het plan was”, lacht Farah. “Voor ons is dit nooit een ding geweest. Roué heeft het vaak aan anderen verteld. Hij vindt het een grappig verhaal.”

Als Farah opnieuw zwanger raakt, doen ze het dan ook nog eens dunnetjes over, alleen deze keer wel thuis. “Het was Sint-Maarten en de deurbel ging continu. Mijn moeder was bij mij; Roué deed de deur open als er kinderen langskwamen. Als hij moest helpen, door bijvoorbeeld een teiltje water te brengen, deed hij dat, maar in principe wachtte hij beneden. Toen hij het eerste huiltje hoorde, kwam hij naar boven.”

Onheilspellende voorspelling

Hun zoons Randy en Julian zijn inmiddels 26 en 19. De onheilspellende voorspelling van de verpleegkundige is, zoals Farah al had verwacht, niet uitgekomen. “Roué heeft een heel goede band met zijn zoons.”

Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal? Mail je naam en verhaal in een paar zinnen naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Bijzondere bevallingen’ en wie weet lees je straks jouw verhaal terug op LINDA.nl.

Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.

Robins navelstreng zakte uit tijdens de bevalling: ‘De baby moest zo snel mogelijk geboren worden'Lees ook