Vier dagen vol activiteiten en elke avond feest: Suus (17) had zin in haar introkamp. Tot er de laatste avond ineens studenten ziek werden. Wat begon als een paar kotsgevallen, eindigde in een nacht vol overgevende studenten, vieze wc’s en ambulances.
“Buiten moest je opletten of je wel op de houten vlonders liep, omdat daarnaast allemaal kots lag.”
“Mijn broer en ik gingen vorige week samen op introkamp. Hij is een jaar ouder, maar heeft een tussenjaar gedaan, dus we zijn allebei dit studiejaar begonnen met een opleiding aan de Breda University of Applied Sciences (BUas). Dinsdagochtend bracht mijn moeder ons naar Poppel, een klein dorpje in België.
Ik had heel veel zin in het kamp. Maandag had ik mijn klas al ontmoet en dat klikte meteen goed – dus zenuwachtig was ik niet meer. Bij aankomst in België kregen we onze slaapplek te zien: een enorme tent waar zo’n zevenhonderd studenten in konden. Om de tent heen stonden nog drie kleinere tenten – voor in totaal ongeveer vijfhonderd studenten.
Mijn eerste gedachte was: dit wordt een verschrikking. Met honderden mensen in één tent slapen leek me niks. Maar het viel hartstikke mee. De eerste dagen waren juist heel gezellig.”
“Ik verbaasde me ook over hoe goed alles was geregeld. Voor iedere maaltijd was er catering: van BBQ tot pokébowls voor de lunch. Overdag waren er activiteiten en ’s avonds was er feest.
Woensdag hadden we bijvoorbeeld een sportdag met een stormbaan en touwtrekken tegen andere klassen. Alles werd georganiseerd door ouderejaarsstudenten van BUas – en per klas had je drie van die ouderejaars als begeleider.“
De tekst gaat verder na de foto.
“Donderdag had een festivalthema, met een rodeostier en allerlei kraampjes. Veel mensen hadden een kater, dus de dag stond vooral in het teken van chillen.
Voor het avondeten konden we kiezen tussen gyros en shoarma. Maar toen we anderen hoorden zeggen dat het niet heel lekker was – en we ook nog eens een lange rij zagen staan, ben ik met twee vriendinnen een patatje gaan halen bij de snackbar.
Die avond werden de eerste mensen ziek. Ik hoorde dat het om voedselvergiftiging ging en dat er een paar studenten hadden gekotst. Ik dacht meteen: gelukkig heb ik die lunch niet gegeten.”
Sanne (21) wist pas dat ze zwanger was toen ze ging bevallen: ‘Ik dacht dat ik voedselvergiftiging had’
“Rond 21.00 uur belde mijn moeder: mijn broer was aan het overgeven en mijn vader kwam hem ophalen. Ik wilde nog niet naar huis. ‘Het is anderhalf uur rijden, dus laat het maar weten als je je bedenkt’, zei ze.
Nog geen veertig minuten later begon ook ik me slecht te voelen. Ik pakte mijn spullen in, terwijl ik mensen om me heen zag spugen. En ik voelde het ook opkomen. Ik rende naar de wc’s en heb daar meerdere keren gekotst.
Mijn vader was inmiddels in de buurt, maar stond in de file bij de campingingang. Er waren honderden andere studenten die ook door hun ouders werden opgehaald. De organisatie deelde wanhopig kotszakjes uit aan iedereen die naar huis ging.”
“Eenmaal in de auto moesten we meerdere keren stoppen om te spugen. Thuis hingen mijn broer en ik om-en-om boven de wc. Alles moest eruit. Mijn moeder probeerde tussendoor zoveel mogelijk schoon te maken. Zo ging het van 01.00 tot 05.00 uur.”
“Terwijl ik de volgende ochtend met koorts op bed lag, hoorde ik van klasgenoten hoe de rest van de nacht was gegaan. Van de zestien leerlingen uit mijn klas sliepen er donderdagnacht nog maar zes op het kamp.
Er waren ongeveer dertig wc’s op het terrein en dat was op een gegeven moment lang niet genoeg. Mensen haalden de wc vaak niet en studenten die half sliepen en ineens ziek wakker werden, gaven naast hun bed over. Buiten moest je opletten of je wel op de houten vlonders liep, omdat daarnaast allemaal kots lag.
Sommige studenten hadden zo vaak overgegeven dat ze uitgedroogd waren. Voor hen werd een ambulance gebeld. Uiteindelijk zijn er artsen naar het kamp gekomen. Alle zieke studenten werden gecontroleerd. Toen werd wel duidelijk dat dit veel groter was dan een paar studenten die iets verkeerds hadden gegeten.”
Nina kreeg buikkramp na haar lunch op werk: 'Ik bukte en het stroomde eruit'
“Om 08.00 uur op vrijdag stuurden onze begeleiders een officieel berichtje in de groepsapp: het kamp werd vroegtijdig beëindigd. Er was nog een klein ontbijt, maar volgens mij durfde niemand meer iets te eten. Iedereen wilde gewoon naar huis.
Eerst brachten de pendelbussen de zieke studenten terug naar Breda. Daarna waren de studenten die zich nog goed voelden aan de beurt. Zij moesten dus nog langer op dat vieze kotskamp blijven.
Op het moment dat ik vertrok, had ik nog even FOMO, omdat de dagen daarvoor zó leuk waren geweest. Maar eenmaal thuis was ik vooral blij dat ik weg was. Al helemaal toen ik alle horrorverhalen van klasgenoten hoorde.”
“Toen ik maandag mijn eerste lesdag had, ging het nergens anders over. Achteraf bleek het helemaal niet om voedselvergiftiging te gaan. Een NOS-artikel onthulde dat het norovirus was ontdekt bij alle studenten in het ziekenhuis. De organisatie van het kamp heeft dit zelf niet gedeeld, omdat het niet honderd procent zeker is.
De zaterdag na het kamp werden we allemaal gebeld door onze begeleiders met de vraag hoe het ging en of ze iets voor ons konden betekenen. Ik voelde me gelukkig al beter en vond het vooral vervelend voor de organisatie van het kamp. Zij konden hier ook niet veel aan doen en hebben geprobeerd het zo goed mogelijk op te lossen.”
Nu, een week later, kan Suus om de bizarre situatie op het kamp lachen. “Gek genoeg heeft het onze klas ook hechter gemaakt. Je hebt elkaar in de slechtste staat gezien en elkaar geholpen. Het voelt als een soort gekke bonding experience. Het was absoluut niet de introductieweek die ik vooraf had bedacht. Maar ik heb alsnog een geweldig kamp gehad – en vergeten ga ik het sowieso nooit.”
Er stroomde poep, plas en wc-papier door Isabels Lowlands-tent: ‘Zo’n 2500 euro aan spullen kwijt’
Anne Schiphof (26) is online redacteur bij LINDA.meiden. Ze groeide op in een dorp – zo’n plek waar je niet over straat kunt met een pet of er wordt al over je gepraat – en vluchtte op haar negentiende naar de stad. Eerst Utrecht, toen Rotterdam. Daar woont ze met een vriendin, die ze via Bumble leerde kennen. Ze zit balls deep in het modealgoritme en heeft een zwak voor Nederlandse hiphop en R&B.
