REAL LIFE
Zwetende lijven, liters alcohol en gore festivaldouches? Doe mij maar een bakkie thee, een dekentje en Netflix.
‘DE HELE DAG KNAKWORSTEN ETEN: NEE’
Denise van Gessel (26) woont in Veenendaal en is officemanager. Ze kan niet tegen het zien en gezien worden op feestjes en festivals.
“Op feestdagen zoals Konings-dag of Bevrijdingsdag zit ik liever thuis op de bank. Tussen een mensenmassa voel ik me ongemakkelijk en haal ik doemscenario’s in mijn hoofd zoals: wat als ik nu ineens weg wil en dat niet kan? Op een festival ben ik gelukkig nog nooit geweest. Bivakkeren in een tent, de hele dag knakworsten eten, op een kluitje je haar moeten föhnen en de vleeskeuring van het zien en gezien worden … Ik zal nooit begrijpen dat je daar een smak geld voor neerlegt.
Laatst verkocht ik concertkaartjes voor Pink, omdat ik bang was dat de drukte me te heftig zou worden. Achteraf heb ik dan geen spijt en sta ik volledig achter mijn keuze. Soms zie ik Instagramstories van mensen op een festival en vraag ik me af: ga je daar nou heen omdat je het voor jezelf doet, of omdat je hele vriendengroep het doet? Gelukkig ben ik niet iemand die snel beïnvloed wordt door groepsdruk. Doe mij maar een goed gesprek in een rustige setting, dat is pas waardevol.”
‘BIJ DE INGANG DENK IK AL: WAT DOE IK HIER?’
Alyssia van Asperen Vervenne (26) woont in Haarlem en is online redacteur. Als iedereen op vrijdagavond in de club staat te dansen, ligt zij op de bank met haar twee katten.
“Bij de ingang van een festival denk ik al: wat doe ik hier? Het is te overweldigend, waardoor ik geen overzicht meer heb. De een wil eten halen, de ander moet plassen en weer een ander wil dansen, je bent elkaar snel kwijt en dan is de lol er voor mij al af. Voor mezelf zet ik onbedoeld torenhoge verwachtingen voor een avondje uit of een festival. Ik moet en zal het leuk hebben, ik moet per se zoveel uur blijven, ik moet dronken worden … Door die negatieve mindset kan ik niet genieten. Mijn vriend is me daardoor al een paar keer vroegtijdig komen ophalen van een festivalterrein in the middle of nowhere. Een van mijn beste vriendinnen is dj, waardoor ik maandelijks in de tofste clubs zou kunnen staan. Ik ga heel soms, maar alleen om haar te supporten. Zodra de volgende dj komt, ben ik alweer weg. De wilde verhalen hoor ik de volgende dag wel van vriendinnen; als ze bij mij uitbrakken op de bank met een theetje.”
‘LEEK WEL DE SET VAN THE WALKING DEAD’
Alycia-May Tennekes (26) woont in Amsterdam en is sportinstructeur en model. Ze ligt graag om negen uur op bed.
“Groepsdruk ervaar ik niet meer. Waar ik vroeger een houdini deed op een feestje, ga ik nu bij voorbaat niet. Voor mijn vriendinnen kies ik een keer per jaar zorgvuldig een feestje uit waarop ik tot het gaatje ga. De rest van het jaar lig ik op tijd in bed en eet gezond. Ik denk altijd aan mijn toekomstige zelf: gaat zij blij zijn als ik een nacht tussen de zwetende mensen op het Leidseplein sta? Het antwoord is altijd nee, dus doe ik het niet. Daarbij komt dat het voor mijn werk van belang is dat ik uitgerust ben en er fris uitzie. Vorig jaar kon ik via via gratis tickets krijgen voor Lowlands. In totaal ben ik er twee uur geweest, precies tijdens het optreden van Fred again.., geinig, maar daarna was ik blij om terug naar mijn eigen bed te gaan. Het was de derde dag van het festival en het leek wel alsof ik op de set van The Walking Dead stond. Mensen zagen er smoezelig uit omdat ze al dagen niet gedoucht hadden. Nee, doe mij maar schone kleding en mijn eigen bed en douche.’
‘DE MOSHPIT WAS DE DRUPPEL’
Khadija Kone (23) werkt bij een groot muzieklabel en woont in Amsterdam. Een paar jaar geleden besloot ze nooit meer naar een festival te gaan.
“Mijn vriendinnengroep heeft me er liever niet bij tijdens een festival. Ze weten dat ik de sfeer ga verpesten omdat ik die dag toch verschrikkelijk zal vinden. Die ellebogen in je rug, de kale mannen zonder shirt die tegen je aan staan: ik word er woest van. Als mensen mijn vriendinnen of mij duwen, heb je het aan de stok met me. Dat ik zes jaar geleden samen met een vriendin onbedoeld in een moshpit terechtkwam, was de druppel. Bont en blauw liepen we terug naar onze kampeerplek, waarna ik besloot nooit meer een stap op een festivalterreinte zetten. Via mijn werkmag ik een keer per jaar kosteloos naar een festival. Waar anderen een moord zouden doen voor een gratis plekje op de glamping van Lowlands, bedank ik vriendelijk. Alleen al bij de gedachte dat ik met duizenden zwetende mensen in een te kleine tent sta, uren moet wachten voor een smerige douche en om zeven uur ’s ochtends mijn tent uit word gebrand, krijg ik rillingen. Maar saai ben ik niet hoor, ik spendeer mijn tijd en geld gewoon liever aan een reis of een concert – maar dan wil ik wel een zitplek en genoeg ruimte.”
‘STRAKS KOTST IEMAND OVER ME HEEN’
Julia Mulder (23) is student en woont in Heerenveen. Als een sardientje onder een klamme festivaltent? Haar niet bellen.
“Vriendinnen noemen me bejaard omdat ik na een avondje uit een week lang middagdutjes doe. Feestjes kosten me bakken energie omdat ik een controlfreak ben. Tijdens het stappen ben ik met van alles bezig, zoals: waar is de dichtstbijzijnde uitgang als ik weg wil? Wie staan er allemaal om me heen? Hoe laat is het? Waar zijn mijn vrienden? Door die gedachten kan ik niet genieten van de muziek. Daarnaast ben ik gesteld op mijn hygiëne. Iemand vertelde me ooit dat de druppels die je af en toe op je lichaam voelt – terwijl je als een sardientje in een festivaltent staat – geen waterduppels zijn, maar zweetdruppels. Al wordt de vetste line-up aangekondigd met ’s werelds grootste artiesten, die plasjes op de grond in de dixi’s en het moeten ‘wassen’ van jezelf met wegwerpwashandjes zullen me altijd tegenhouden om te gaan. Daarnaast ben ik doodsbang dat iemand tijdens het feesten over me heen kotst. Als ik daaraan denk lopen de rillingen over mijn lijf. Doe mij maar een romcom met een dekentje op de bank en een kop thee.”
‘OP SPOTIFY HOOR JE HET BETER’
Jasmijn Bakker (25) is student en woont in Amersfoort. Ze wordt al niet meer meegevraagd naar feestjes, maar dat vindt ze niet erg.
“Op een feestje ben ik bang dat ik mijn vriendinnen kwijtraak en moet socializen met onbekenden. Dat doe ik liever niet, want ik heb een hekel aan smalltalk en door de harde muziek kun je elkaar niet eens verstaan. Verder zou ik nooit geld uitgeven om de hele dag in je eigen zweet rond te lopen en op een kluitje te moeten wachten voor een artiest die je beter kan horen via Spotify. Vriendinnen weten inmiddels dat ik niet drink en dat de halfnaakte outfits, lagen make-up, drugs en mensenmassa’s niets voor mij zijn, dus vragen ze me niet meer mee. Dat vind ik niet erg, ik hoor alle verhalen wel als ze terug zijn. Ik vraag me af en toe wel af waarom ik niet kan begrijpen dat anderen feestjes zo leuk vinden. Maar aan de andere kant zijn er ook dingen waar ík van geniet die anderen juist weer niet snappen. Zoals om zes uur ’s ochtends in het zwembad liggen of een halve marathon lopen op de zondagochtend.”•
