Influencers en creators. Wie kent ze niet? Ze zijn niet meer weg te slaan van onze tijdlijn. Indy (28), eigenaar van de agency red. weet er alles van. Een van de belangrijkste missies van dat bureau: meer diversiteit in de influencerwereld. Want het is helaas allemaal vaak nog best oneerlijk geregeld voor creators van kleur.
“Als je je waarden moet aanpassen voor een samenwerking, is het dan wel de juiste match?â
Indy begon red. met een reden. Hen wilde een agency op de markt brengen die zich focust op diversiteit en inclusiviteit. Want dat gebeurt helaas minder dan je denkt. âIk kom zelf uit de PR-wereld, waar ik heel veel influencer-samenwerkingen oppakte. Ik kreeg heel vaak de feedback dat mijn lijsten âte diversâ waren. Het moest meer Scandinavisch-looking zijn of er was geen ruimte voor queer koppels binnen een campagne.â
En dat bleef niet bij Ă©Ă©n keer. âIk heb dat allemaal teruggekoppeld en gehoopt dat er iets kon veranderen. Maar op een gegeven moment dacht ik: dit ga ik niet winnen. Grote bedrijven willen vaak commercieel resultaat en hebben de misvatting dat dit alleen kan met witte creators. Dus als die plek er niet is voor sommige groepen, dan moet je die zelf creĂ«ren. If you donât get a seat at the table, make your own table.â
In de influencer- en creatorbranche ziet Indy vaak dat het er niet heel eerlijk aan toe gaat. “Het is voor heel veel diverse groepen niet gelijk. Wij zijn begonnen met vijf creators van kleur en dat is nu uitgegroeid tot een pool van zestien. We helpen hen met het navigeren binnen de branche, het krijgen van samenwerking, ĂŒberhaupt al uitgenodigd worden voor evenementen en misschien wel het belangrijkste: eerlijk betaald krijgen.”
Misschien denk je nu wel: eerlijk betaald krijgen? Ja, dat gebeurt namelijk ook niet altijd. âWij hebben meegemaakt dat een zwarte vrouwelijke creator en een witte mannelijke creator â zelfde campagne, zelfde merk, ongeveer evenveel volgers en engagement â compleet andere offers kregen. Er zat vijftig procent verschil in. Dan stuur ik die mails door naar de contactpersoon van dat merk en vraag ik: kan je onderbouwen waarom deze bedragen zo ver uit elkaar liggen?â
Maar het ligt niet alleen aan merken. Het gaat vaak mis op verschillende vlakken, zegt Indy. âCreators hebben soms niet geleerd hun waarde te bepalen. Die zeggen ja tegen 200 euro, terwijl hun fee veel hoger zou moeten liggen.â En ook agencies kunnen zeker beter hun best doen. âSoms wordt er Ă©Ă©n creator van kleur getekend voor het volledige plaatje. Het staat leuk op de website, maar diegene krijgt vervolgens niet dezelfde kansen als witte creators binnen die agency. We horen soms horrorverhalen dat iedereen werd uitgenodigd voor events, behalve zij. Dat is letterlijk uitsluiting.â
En misschien zie je vaak hetzelfde clubje creators dat overal opduikt. Indy snapt waarom. âIn de PR-wereld moet er vaak zo snel mogelijk een lijst komen voor een event. Dus er wordt een oude lijst gekopieerd die vorige keer gewerkt heeft, en die mensen worden opnieuw uitgenodigd.â Dan heb je nog de gatekeepers. âZij bepalen welke mensen er worden uitgenodigd en kijken vaak naar hun eigen netwerk en algoritme. Het is heel erg ons-kent-ons. En zo loop je de kans op vernieuwing mis.â
Je zou denken: zeg er gewoon wat van als dit bij jou gebeurt. Maar zo simpel is het niet. âEr zijn al minder kansen voor creators van kleur. Als je je dan ook nog uitspreekt, ben je bang dat je helemaal geen uitnodiging meer krijgt.â En toch moedigt Indy het aan. âAls je ergens voor staat, moet je dat durven uitspreken. Je ziet helaas soms dat commerciĂ«le bedrijven afhaken als iemand zich uitspreekt over bijvoorbeeld mensenrechtenschending of andere themaâs. Maar als je je waarden moet verkopen voor een samenwerking, is het dan wel de juiste match?â
Tijd om je te de-influencen: deze dingen zijn niet (!!) normaal
Wat Indy misschien nog wel het meest frustreert: hoe bedrijven er soms mee omgaan als ze iets verkeerds hebben gedaan. âMensen willen het zo snel mogelijk onder het tapijt schuiven, terwijl het juist een kans is om te leren. Merken zijn bang dat iets viraal gaat en dat ze âde boosdoenerâ worden. Maar erkenning is juist het belangrijkste. Niet eens alleen in deze industrie, maar ook tegenover je beste vriend bijvoorbeeld. Iemand wil horen dat je het begrijpt, en erkent dat er iets is misgegaan.”
En vaak zit er geen slechte intentie achter, vertelt Indy. âIk wil geloven dat mensen niet denken: ik betaal deze persoon minder omdat-ie zwart is. Ik wil niet geloven dat we in zo’n wereld leven. Vaak is het onwetendheid of ontkenning. Of iemand die zich er nog niet eerder bewust mee bezig heeft gehouden.” Het kan zo simpel zijn: toegeven dat er iets is misgegaan en het de volgende keer beter willen doen.
Het goede nieuws: er is wel beweging. âMaar we zijn er nog niet. Veel merken en agencies kunnen zeker beter worden als het aankomt op bewustwording rondom diversiteit. Daarom des te belangrijker dat we dit gesprek blijven voeren.â
En ook witte creators zelf hebben invloed. âAls je in een positie zit waarin je veel kansen krijgt, mag je ook ruimte maken voor anderen. Soms betekent dat dat je ergens niet hoeft te staan. Als het bijvoorbeeld gaat over zwangere vrouwen en jij zelf hebt geen kinderwens, dan kun je soms beter ruimte maken voor iemand die daar wel wil zitten.”
red. is niet ontstaan uit woede, zegt Indy. Juist het tegenovergestelde. âIk hoop op een gelijk speelveld. Dat iedereen dezelfde kansen, betalingen en middelen krijgt. Dat is mijn wens.” Klinkt simpel. Maar is dus niet vanzelfsprekend. âOns motto is: weâre all red. inside. In de kern zijn we allemaal gelijk. Daarom verdient ook iedereen dezelfde kansen.”
Ramone over gebrek aan diversiteit in influencerwereld: 'Zwarte creators krijgen minder kansen'
Merry Almuhtaseb (25) is online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is een trotse Hagenees en zal niet snel haar paleisje in de stad inruilen. Zelfs niet voor Amsterdam. Ze is een echte augurken-lover en een full-time Yapper.
