In Nachtdieren USA rijdt Raven van Dorst door de zuidelijke staat Georgia en gaat langs bij Michelle. Michelle heeft lang in de gevangenis gezeten voor iets dat ze niet heeft gedaan en probeert nu anderen te helpen.
Het strafrechtssysteem in de zuidelijke staten is strenger dan op andere plekken in Amerika.
In een nette buurt in Georgia stapt Raven uit de auto. “Kijk, hier is nog iemand wakker. Die zit nog in z’n pyjama, of al…”, zegt de presentator en klopt op het raam. Michelle doet de deur open en Raven mag binnenkomen. “Waarom ben je nog zo laat op?” Michelle is het gewend. “Dat doe ik sinds ik sinds ik in de gevangenis heb gezeten.”
Raven vraagt hoe Michelle in de gevangenis is beland. “In Georgia hoef je daar niet veel voor te doen, met foute types omgaan is genoeg”, vertelt Michelle. Ze is veroordeeld voor ‘felony murder‘, moord zonder voorbedachte rade. “Ik heb een vriend naar iemand toe gereden die hem geld schuldig was. Toen heeft er een gevecht plaatsgevonden en daarbij kwam die persoon om het leven.” Raven vraagt of Michelle daar bij was. “Ik bleef in de auto en ben niet binnen geweest. Ik wist verder van niks”, zegt Michelle.
“Die vriend had me niks verteld. Binnen brak er ruzie uit en daarbij viel een dode.” Een dag later werd Michelle aangehouden en aangeklaagd. “Ik kon schikken voor vijf jaar cel, maar heb nee gezegd, ik wilde het laten voorkomen.” Op die manier wilde Michelle haar onschuld bewijzen. “Ik werd schuldig bevonden en kreeg de maximale straf: levenslang.” Raven schrikt “Terwijl je niet hebt gestoken of geschoten.” Michelle benadrukt dat ze degene die is overleden zelfs nog nooit heeft gezien. “Dat slaat nergens op”, zegt Raven.
Raven praat met rodeocowboys in 'Nachtdieren USA': 'We verloren onze dochter Emily'
Michelle is christelijk en had vertrouwen in God. “Toen de rechter zei dat ik levenslang kreeg, hoorde ik een stem in mijn oor fluisteren, maar niemand praatte. Pas toen besefte ik dat het God was die zei: ‘Je gaat geen levenslang uitzitten, maar dit is nodig om te komen waar je moet zijn.’ Dat gaf me zoveel rust.” Michelle heeft uiteindelijk 13 jaar vast gezeten. Raven merkt op dat dat een stuk langer is dan de schikking. “Wauw, dat is insane.”
Twaalf jaar lang bleef Michelle de zaak aanvechten, via haar nieuwe advocaat werd de zaak heropend. “Het vonnis is teruggedraaid en daarom zit ik nu hier.” Raven vraagt of Michelle er spijt van heeft dat ze niet voor de schikking is gegaan. “In eerste instantie wel, maar ik bekijk het nu allemaal door een spirituele bril en ik ben blij dat ik het afwees. Ik heb tijdens mijn tijd in de gevangenis zoveel over mezelf geleerd en alle kansen aangegrepen om mezelf te ontwikkelen.”
“Dus ik ben er eigenlijk best dankbaar voor”, zegt Michelle. Ze ziet het als haar verantwoordelijkheid dat ze met iemand omging van wie ze wist dat het een fout type was. Eerder in het gesprek zei Michelle dat je in Georgia relatief snel in de gevangenis belandt, Raven vraagt wat ze daarmee bedoelde. “De zuidelijke staten zijn op justitieel gebied veel strenger dan elders. Er zitten veel mensen vast voor medeplichtigheid aan iets waar ze niet eens bij waren.”
“In het geprivatiseerde gevangeniswezen gaan miljarden om. Ze verdienen veel geld aan het opsluiten van mensen”, legt Michelle uit. “Het is, denk ik, puur om het geld te doen, echt bizar.” Dat is anders dan in Nederland, waar gevangenissen worden betaald vanuit de overheid. “In Nederland doen we juist heel veel moeite om mensen uit de gevangenis te houden”, zegt Raven. “Mede omdat het zoveel geld kost.”
Intussen heeft Michelle een master in psychologie behaald. “Ik begeleid mensen en ben reïntegratiecoach voor ex-gedetineerden.” Ze blijft bij de zaak betrokken. “Want er zijn dan wel mensen zoals ik die er uiteindelijk beter uitkomen, maar velen van ons ondergaan zo’n celstraf als een tragisch noodlot. Ze hebben het gevoel dat het leven voorbij is en dat ze alleen nog bestaan.”
Wil je de tweede aflevering van ‘Nachtdieren USA’ zien? Dat kan hier, via NPO Start.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Raven van Dorst in 'De Kist' over geboren worden als intersekse: 'Ben al 40 jaar bezig om het een plek te geven'
Anouk Jongeneel is freelance redacteur bij LINDA.nl en drie jaar geleden van Amsterdam naar Gent verhuisd. Na een master Mediastudies doet ze hier een master Gender en Diversiteit en heeft ze een tweedehands boekencafé. Ook gaat ze graag naar festivals en concerten.
