Een beetje artiest heeft een eigen biografie of documentaire. LINDA. spreekt Pepijn Lanen (42), alias Faberyayo, over The Making of De Jeugd van Tegenwoordig – hun nieuwe koortsdroom van een docufilm.
“Ik ben er heel blij mee. Het moest vooral geen normalo documentaire worden.”
In de documentaire zie je hoe de band toewerkt naar hun drie jubileumconcerten in de Ziggo Dome. Tussendoor worden bepalende momenten uit hun carrière opnieuw tot leven gebracht met acteurs en archiefmateriaal.
The Making of De Jeugd van Tegenwoordig is niet het standaard ‘en zo kwamen we bij elkaar’-verhaal. Allesbehalve, zelfs. Door een aantal castwissels, behind the scenes-materiaal én de mix tussen archief- en fictief beeld, is het … ja, wat is het? Documentaire, biopic, fictie? Alle drie? Het zorgt er in ieder geval voor dat je geen idee hebt welke kant het op gaat. Precies waar De Jeugd van Tegenwoordig hun publiek graag heeft.
De meeste mensen krijgen een biopic als ze dood zijn. Jij stond zelf op de set en gaf Faberyayo 2.0 aanwijzingen. Hoe was dat?
Pepijn: “Heel abstract. Met bepaalde scènes voelde het alsof ik weer helemaal dáár was. Je schiet tien jaar terug in de tijd, maar nu staat er ineens een hele goede, serieuze acteur verkleed als jou. En die moet je dan aanwijzingen gaan geven. Apart, maar ik vind het heel vet geworden. Wat mij betreft komt er een sequel met alleen maar die acteurs, zonder De Jeugd.”
Bij het maken van de film over jullie eigen leven kwamen, logischerwijze, veel meningen kijken. Is er nazorg voor de regisseur?
“Ik had wel het vertrouwen dat hij de film ging brengen waar-ie moest komen, hoor. Jan had heel slim bedacht dat het project moest gaan ‘schimmelen’: het moest gaan groeien vanuit zichzelf. Daarna kun je gaan knippen en snoeien zodat het beter wordt. Maar ja … het duurde wel een tijdje voordat dat punt bereikt was. Ik hoop dat het goed met hem gaat. We hebben een bos bloemen en smoothiepakket gestuurd.”
Watskeburt?! De Jeugd van Tegenwoordig wint Edison Pop Oeuvreprijs: 'Mooie prijs voor midden in onze carrière'
De opnamesessies voor album Manon (2015) noemde je een ‘bermudadriehoek van chaos’ en ‘een bananenschil into totale mayhem’. Veel drugs, hier en daar een zenuwinzinking. Komen dat soort situaties nú nog voor? Was ’t in de kleedkamers van de Ziggo Dome net zo wild?
“Ha, nee. Dat was heel professioneel. Iedereen was daar heel gefocust: we moesten die shows goed doen. Het echte feestje kwam pas na de laatste show. Toen is het vrij chaotisch geworden, dus ja: dat kán nog steeds. Maar je moet ook wel een feestje vieren als je drie keer de Ziggo hebt uitverkocht, toch? En twintig jaar bestaat.”
Hoe voelt het eigenlijk om drie keer achter elkaar zo’n zaal uit te verkopen?
“Dat is dus wel heel bijzonder. Als je de Alpha op Lowlands speelt, leef je daar de hele zomer naartoe en dan doe je het. Dan is het heel vet, daarna lig je een week bij te komen. Maar nu hadden we een enorme show, lag ik ’s nachts wakker omdat ik niet kon slapen van de adrenaline, en ga je de volgende dag terug om het nog een keer te doen. En daarna nóg een keer. Dat vond ik echt heel bijzonder.
De derde avond was ik er ook echt honderd procent bij. Ik maakte alles mee, zat er helemaal in: ‘Oké, we zijn dit nu écht aan het doen’. Het allervetste was dat mijn kinderen daar ook in de zaal stonden. Dat is de grootste beloning.”
Wat doe je ná zo’n adrenaline rush?
“Ik ben er twee weken mentaal moe van geweest. Als iemand appte of ik iets wilde doen, was het eigelijk meteen: nee, ik wil gewoon helemaal niks. Dat had ik zelf niet aan zien komen. Het was humbling: je brengt de kinderen naar school, vult weer wat lunchtrommeltjes. Toch ook wel weer fijn.”
De Jeugd van Tegenwoordig: 'Ik hou van commitment'
Pepijn heeft al 16 jaar een relatie met Coco Sabajo en kreeg met haar vier kinderen: twee zoons (10 en 2) en twee dochters (7 en 6). Ja, hij is onderdeel van De Jeugd Van Tegenwoordig, runt het muzieklabel Burning Fik, maakt podcasts en tv én schrijft boeken, maar sinds hij vader is omschrijft hij het ouderschap als de kern van het bestaan. Dat lijkt toch verdacht veel op een knus gezinsleven, wat enigszins haak staat op de scenarioschets aan het begin van de film: ‘Het normalo leven? Dat is de vijand van De Jeugd.’
Dat was 20 jaar geleden het motto, hoe zit dat nu?
“Nu weet ik dat die dingen prima naast elkaar kunnen bestaan. Maar dan ook echt náást elkaar. Iedereen heeft nu natuurlijk kinderen, dan zit je automatisch in een flow waarin je vijf dagen per week de kinderen naar school brengt en weer ophaalt. ’s Avonds kijk je het Jeugdjournaal, lees je boekjes voor en heb je lange gesprekken over iemands nieuwe lievelingskleur. Dat is er, maar tegelijkertijd kun je die shows in de Ziggo Dome doen én waanzinnige muziek maken. Het kan naast elkaar bestaan.”
Tijdtechnisch wel een uitdaging, lijkt me. Prop je al je projecten nu allemaal in de vroege ochtend en late avond?
“Precies dat, ja. Als de kinderen op school zijn kan ik alle dingen van het normale leven doen. Vergaderingen, podcasts opnemen. Met een beetje plannen en schuiven lukt dat, en grotendeels kan ik zelf aangeven wat meer prioriteit heeft. Als ik een plaat wil opnemen, kan ik daar dus tijd voor inruimen.”
Twintig jaar De Jeugd heeft je een omvangrijke carrière opgeleverd. Wat heeft het jou persoonlijk gebracht?
“Alles. Mijn hele leven, zoals ik het nu mag leiden, is daar uit voortgekomen. Geluk en verdriet, maar vooral heel veel mooie dingen. En de mogelijkheden om een gezin op te bouwen en daarvoor te kunnen zorgen.”
Je vrouw Coco schreef na jullie Ziggo Dome-shows: ‘The legacy continues‘. Voel jij dat ook zo, of blijf je toch meer bij je eigen bewoordingen: ‘Onkruid vergaat niet’?
“Dat betekent toch in meer of mindere mate hetzelfde? We blijven gewoon lekker woekeren, hoor.”
Drie keer de Ziggo Dome staat qua capaciteit gelijk aan de Johan Cruijff ArenA – is dát nog een ambitie?
“Absoluut.”
Ja, absoluut?
“Absoluut.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Pepijn Lanen: ‘Luisteren, lief zijn voor elkaar en alleen op zondag tv-kijken’
