‘Zij is de baas’ met Liz van der Putten

Wat weet je nog van je allereerste (bij)baan?

“Ik moest adressen controleren bij een kennis van mijn ouders. Dat was een vakantiebaan, maar ik merkte al snel dat de hele dag achter een computer zitten niks voor mij was. Daarna ben ik in winkels gaan werken en heb ik heel lang met veel plezier achter de kassa gezeten bij Albert Heijn.”

Hoe is je passie voor ontwerpen ontstaan?

“Eigenlijk komt dit door mijn oma. Zij was coupeuse en ik keek van kleins af aan al met enorm veel bewondering naar haar werk. Mijn oma kon van niets iets prachtigs maken. Dat vond ik zo indrukwekkend. Grappig genoeg zocht ik op dat moment weinig achter deze interesse, omdat ik dacht: ieder meisje houdt toch van mode? Pas toen ik op de Hogere Hotelschool zat, merkte ik dat mijn liefde voor mode veel groter was dan gemiddeld. Ik voelde daar geen aansluiting met het lesmateriaal en daarom besloot ik een andere weg in te slaan door fashion business te gaan studeren.”

Je bent niet meteen na je studie voor jezelf begonnen. Wat ben je eerst gaan doen? 

“Ik ging werken bij CoolCat. Daar deed ik de inkoop van de collecties en dit vond ik geweldig. Na een tijdje vroeg een van de leveranciers van het merk me of ik bij hen wilde komen werken, in de productie. Ik dacht: als ik een goede inkoper wil worden, moet ik ook de andere kant van de tafel kennen. Dus ben ik bij deze leerproducent aan de slag gegaan. Hier leerde ik alles over het maken van accessoires. Iets waar mijn hart direct sneller van ging kloppen.”

Langzaam maar zeker ontstaat het idee voor een eigen merk. Hoe ging dat precies?

“Dit idee is op een hele natuurlijke manier ontstaan. Toen ik voor die leerproducent werkte, moest ik heel vaak naar de fabriek in Marokko reizen. Mijn tas was altijd één grote chaos. Als ze op het vliegveld vroegen om mijn paspoort moest ik weer graven in die grabbelton, superonhandig. Tijdens mijn allerlaatste werktrip dacht ik ineens: waarom ontwerp ik niet gewoon een tas die handig is voor vrouwen die veel reizen? Zo gezegd, zo gedaan. Dit design zit tot op de dag van vandaag nog in de Ted Louise-collectie.”

Wanneer besloot je: dit wordt mijn eigen tassenmerk, dit wordt Ted Louise?

“Ongeveer een jaar na het ontwerpen van die eerste tas werd Ted Louise geboren. CoolCat ging failliet en ik dacht: dit is mijn moment. Ik schreef een uitgebreid bedrijfsplan en sprak met allerlei ondernemers. De laatste ondernemer zei direct: ‘Ik geloof in jou en in je idee, ik wil je helpen.’ Vanaf dat moment is alles in beweging gekomen.”

Hoe is het merk uitgegroeid tot z’n huidige vorm?

“Het is echt stap voor stap gegroeid. In het begin werkte ik praktisch zeven dagen per week en had ik zelfs twee banen tegelijk. Ik was heel druk met het creëren van een stabiele basis. Op een gegeven moment begon het balletje te rollen: het team werd groter en we openden een winkel. We kijken nu zelfs naar een tweede locatie en zijn bezig met internationale groei.

De kern van het merk? Tassen die mooi zijn, maar vooral het leven makkelijker maken.”

Klinkt alsof je niet vaak stilzit. Is er ook ruimte om op adem te komen?

“Vroeger niet, maar nu wel. Zo probeer ik op zondagen mijn telefoon uit te zetten, dus dan ben ik bijna niet bereikbaar. Ook neem ik ’s ochtends uitgebreid de tijd voor mezelf: lekker rustig opstaan, thee drinken, lezen en mediteren. Door mijn dag zo te beginnen, blijft die rust de hele dag een beetje in mijn lijf hangen.”

Welke uitdagingen heeft het runnen van een tassenmerk met zich meegebracht?

“Er kwamen in het begin echt veel uitdagingen op mijn pad. Zo kwam mijn allereerste productie binnen met allerlei fouten. Dit resulteerde in één groot drama, waar zelfs rechtsbijstand bij moest helpen. Ook haakten partners gedurende het proces soms af of kwamen ze afspraken niet na, waardoor ik weer helemaal opnieuw kon beginnen. Toen voelde het alsof alles misging, maar uiteindelijk heb ik juist van die tegenslagen het meest geleerd.”

Waar ben je het trotst op?

“Op mijn team. De mensen die ik aantrek zijn zó positief en geloven net zo sterk in Ted Louise als ik. Soms denk ik: je moet bijna een beetje manisch of delulu zijn om zo hard in iets te geloven, maar zij hebben dat ook. Hun passie en energie zijn echt waanzinnig.”

Hoe ziet de toekomst eruit? 

“De toekomst van Ted Louise ligt echt internationaal. We willen buiten Nederland gaan groeien en het merk uitbouwen tot een lifestylebrand dat je overal ter wereld in het straatbeeld ziet. Daarnaast droom ik van een groot hoofdkantoor waar mensen elke dag met plezier naartoe gaan. En privé hoop ik op termijn een gezin te krijgen en een woonboerderijtje te vinden waar ik met veel dieren kan wonen.”

Wat wil je andere vrouwen in (toekomstige) leiderschapsposities meegeven?

“Support te allen tijde andere vrouwen. Help elkaar gewoon een stapje verder. Die hulp die ik zelf kreeg, was zo waardevol. Op die manier krijg je het gevoel dat anderen óók in je geloven, niet alleen jijzelf. Dat heb je echt nodig als je begint. Dus als het kan: help elkaar, al is het maar een klein duwtje in de goede richting.”

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Caroline is eigenaar van meerdere interieurlabels: 'De buitenwereld is grillig, dus je woonkamer moet veilig voelen'Lees ook