Internationale Vrouwendag

Wat vieren we op vrouwendag nu vrouwen onveiliger lijken dan ooit. Internationale Vrouwendag is bedoeld als een dag van erkenning, waardering en viering. Een dag waarop we stilstaan bij de kracht, prestaties en veerkracht van vrouwen overal ter wereld. Toch voelt het dit jaar voor mij extra moeilijk om dit te vieren. Want terwijl wij spreken over kansen, gelijkheid en vooruitgang, leven miljoenen vrouwen en meisjes in een werkelijkheid waarin veiligheid geen vanzelfsprekendheid is, maar een dagelijkse strijd.

In oorlogsgebieden is vrouw zijn vaak extra gevaarlijk. Conflicten raken iedereen, maar vrouwen en meisjes worden er op een specifieke en vaak verwoestende manier door getroffen. Verkrachting wordt ingezet als oorlogswapen. Gedwongen huwelijken nemen toe. Vrouwen verliezen toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en basisvrijheden. Hun lichamen worden strijdvelden waarop macht en vernedering worden uitgevochten.

Hassnae Bouazza: 'Er is nog een wereld te winnen voor vrouwen. Een wereld aan veiligheid, gelijkheid, kansen'Lees ook

Wrang

Kijk naar Afghanistan, waar meisjes systematisch worden uitgesloten van onderwijs en vrouwen vrijwel volledig uit het openbare leven zijn verdreven. Naar Iran, waar vrouwen die opkomen voor hun vrijheid en autonomie worden gearresteerd, mishandeld of zelfs gedood. Naar Gaza en Oekraïne, waar bombardementen, vlucht en verlies het dagelijks leven bepalen. En waar vrouwen vaak achterblijven met de zorg voor gezinnen in omstandigheden van extreme onzekerheid. En dit zijn slechts enkele voorbeelden van een wereld waarin conflict het leven van vrouwen structureel ontwricht.

Het voelt wrang om Internationale Vrouwendag te vieren terwijl we tegelijkertijd weten dat de internationale gemeenschap keer op keer faalt om vrouwen in deze situaties te beschermen. We spreken mooie woorden over mensenrechten, maar wanneer die rechten het hardst nodig zijn, blijken ze vaak gebakken lucht. Veiligheid, rechtvaardigheid en bescherming blijven te vaak beloften op papier.

Nienke 's Gravemade: 'De man moet begrijpen dat als een vrouw meer verdient dit geen ontkrachting is van zíjn mannelijkheid'Lees ook

Dag van ongemak

Dat falen is niet alleen politiek, maar ook moreel. Want we weten wat er gebeurt. De verhalen zijn bekend, de rapporten liggen er, de beelden bereiken ons dagelijks. Toch lijkt de urgentie om structureel te handelen telkens weer weg te glippen tussen diplomatieke belangen, geopolitieke berekeningen en vermoeidheid over conflicten die te complex lijken om op te lossen.

Misschien is dat precies waarom Internationale Vrouwendag niet alleen een dag van viering moet zijn, maar ook een dag van ongemak. Een dag waarop we niet wegkijken van de realiteit dat de vrijheid en veiligheid die veel vrouwen in delen van de wereld hebben, voor anderen onbereikbaar blijft.

Solidariteit met vrouwen wereldwijd betekent niet alleen applaus voor vooruitgang, maar ook aandacht voor degenen die die vooruitgang niet kunnen ervaren. Het betekent luisteren naar vrouwen in conflictgebieden, hun stemmen serieus nemen en hen betrekken bij vredesprocessen en besluitvorming. Onderzoek laat immers keer op keer zien dat vrede duurzamer is wanneer vrouwen aan tafel zitten.

Hernieuwde verantwoordelijkheid

Internationale Vrouwendag zou daarom ook een moment moeten zijn van hernieuwde verantwoordelijkheid. Niet alleen voor regeringen en internationale organisaties, maar voor ons allemaal. Want zolang vrouwen en meisjes in oorlogsgebieden leven met structurele onveiligheid, geweld en onderdrukking, is de strijd voor gelijkheid nog lang niet gewonnen.

Misschien moeten we daarom vandaag niet alleen vieren, maar ook erkennen: dat echte gelijkheid pas bestaat wanneer elke vrouw, waar ook ter wereld, kan leven zonder angst.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'De rolverdeling thuis bepaalt hoe de wereld wordt vormgegeven en vooral: door wie'Lees ook