Kinderen grootbrengen is één ding. Ze loslaten? Een heel ander verhaal. Jurgen (51) – filmmaker, vader en onze nieuwe columnist – neemt je mee in het avontuur van het uitvliegen. Met humor, verwondering en een tikje weemoed.
“Hey Jurgen, deze serie moet je echt zien!” Terwijl ik driftig meeschrijf met beelden van Jutta Leerdam, die haar schaatsen onderbindt, stapt een enthousiaste collega de editset binnen. Hij duwt zijn iPhone pal onder mijn neus. De rode N van Netflix doemt op en hij start de trailer van Run Away.
Zomaar een dag op de sportredactie van de NOS in Hilversum. In de grote montagekamer geen Netflix, HBO of Winter vol Liefde, maar een Winter vol Wintersport. Vijf tv-schermen voor me, allemaal gevuld met schaatsen. Collega vraagt of ik druk ben, en voor ik ja kan zeggen, ratelt hij vrolijk door.
Die must see-serie is de nieuwe Netflix-hit Run Away. “Wat grappig, vanmorgen tipte Linda me dit ook al”, zeg ik. De collega kijkt op. Wrijft even met zijn hand over zijn kin. “Heeft Linda jou …” Snel kap ik zijn vraag af. Nee, Linda de Mol heeft me niet persoonlijk gebeld, natuurlijk niet. We zijn wel collega’s tegenwoordig; wie weet gebeurt dat nog. Dat ik deze kneiter van een aanrader uit mijn LINDA.-app haalde, laat ik even voor wat het is.
''Geef me die lijst met jouw zwakke punten eens', zegt m'n dochter. 'Ik weet er wel een paar''
Mijn rechteroog volgt de brei aan schaatsbeelden voor me, met mijn linker blijf ik in contact met m’n door kleppende collega. Jutta Leerdam trekt zich geen bal van ons gesprek aan. Ze schrijdt al majestueus op haar ijzers over het ijs in Heerenveen, doet een warming-up-rondje. Zij heeft Run Away vast ook al gezien, oppert de collega. Topsporters rusten veel, slapen nog meer en hebben hangen tot kunst verweven. De ultieme omstandigheden voor superbingers.
“Ik ga vanavond kijken”, beloof ik. Mijn focus gaat naar de ontknoping voor me, de Hollywood- of beter ‘Heerenveen-thriller on ice’. De absolute hoofdrol is voor Leerdam. Vriendje Jake Paul speelt een bijrol dit keer, en het decor: een bomvol Thialf.
Het is Do or Die. Voor mijn ogen – en die van een hele natie – voltrekt zich een drama. Een anticlimax. Na nog geen honderd meter smakt Leerdam met een rotgang de boarding in. Pats, boem, val, stilte, pijn, ontzetting en heel veel tranen. De ijskoningin strompelt de baan af. Ze wil de hal uit, liefst geen interviews geven, weg, rennen. Het is puntje-van-de-stoel-werk dit, en het hartverscheurende beeld is aangrijpend. Topsport is zenuwslopend verslavend.
Leerdam schaatste nog geen tien seconden. Thuis – na werk – duurt het nog geen minuut of Run Away grijpt me ook bij de strot. De dopamine giert door mijn bloedbanen, ik krijg het warm, heb meer nodig. Meer shots, scènes, drama en afleveringen. Ik wil bingen. Nu!
'De G-spot is ingeruild voor een nieuwe en lastiger te vinden plek, ergens meters onder de grond'
In Run Away vecht een vader voor zijn dochter. Herkenbaar wel. Drugs, geweld en onverwachte plotwendingen herken ik gelukkig niet. Alles in een op het oog normaal gezin. Na aflevering 1 razen mijn vrouw en ik door de tweede in, we stoppen niet voor de derde af is, smachten vervolgens naar de high van aflevering vier en dromen van de vijfde. We balen als de tv uit moet; het is al na middernacht. We zijn verslaafd, totaal hooked én volledig addicted. Zoooo, de collega had gelijk.
Voor ik mijn bed induik, app ik nog snel mijn dochter. Dat ze MOET kijken! Ná haar tentamen van overmorgen, dat wel. Dochter reageert lauwtjes. Ze heeft het koud. IJskoud. In haar kamer is de gevoelstemperatuur -10. Ze ligt met een kruik in bed, verstopt onder drie dekens. En ze baalt. Leren voor het tentamen lukte niet, een huisgenoot verlaat het huis morgen, en – omdat ellende nooit alleen komt – wordt ze ook nog eens ongesteld. Ze weet het even niet meer.
Ik denk aan Jutta, wat zou haar vader haar gezegd hebben? En wat zou Simon Greene uit Run Away doen? ‘Komt allemaal goed, moppie. Geloof in jezelf. En niet wegrennen bij wat tegenslag’, app ik. Ik kijk naar mijn scherm. Twee blauwe vinkjes. Het duurt een seconde of tien, en dan zie ik: ‘Oké pap, love you x.’
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'De belletjes van mijn kinderen zijn geluksmomenten, al weet ik dat als er echt iets is mijn vrouw 'the one to call' is'
