
Een pesthumeur, huilbuien en veel meer zin in seks. Berg je maar als de hond loops is.

COCO (4) is de hond van Willem Groeneveld.
“Vlak bij ons woont Frank, een jonge reu. Als Coco loops is, zit hij aan de andere kant van het terrein te huilen als een wolfje. Helemaal in de war. Onlangs maakte ik vanuit de auto een praatje met zijn bazin. Toen Frank doorkreeg dat ik Coco bij me had, sprong hij zo door het open raam de auto in. We moeten echt goed opletten met andere honden. Het is tot nu toe altijd goed gegaan, geen morning after-gedoe hier.
Ik moest ooit voor mijn werk naar een designbureau. De officemanager was een hondenliefhebster en zei: ‘Neem je hond mee, leuk.’ Na mijn meeting stond Coco op en schudde zich even lekker uit, vooral met haar achterlijf.
‘GELUKKIG
HEBBEN WE
NOG GEEN
MORNING
AFTER-GEDOE
GEHAD’
Het resultaat was een sproeier van bloedspetters over de grond en tegen een spierwitte kast. Ze was ineens loops geworden. De manager was heel begripvol, maar gênant was het wel. Als Coco loops is, is ze iets eigengereider; ze luistert minder goed en is meer op zichzelf gericht. We gaan die weken even niet op de hei lopen. Gelukkig hebben we zelf de ruimte. Maar ze mag dan niet los. We hebben eerder een teef gehad. Vlak bij mijn werk in Amsterdam zat het hoofdkwartier van de Hell’s Angels. Zij hadden een grote rottweiler om de boel te bewaken. Als onze teef loops was, lag die rottweiler bij ons voor de deur.”

HARRIE DE SMOUS (6,5) is de hond van Valérie van Dijck.
“Ik heb een tuinderij in de Achterhoek en mijn hond Harrie gaat altijd met me mee. Als ze loops is, barricadeer ik wekenlang de poort. Ooit vergat ik het één keer en was het meteen raak. Ik schrok me rot, want Harrie is een Hollandse smous – een zeldzaam ras – en onderdeel van een zogenaamd terugfokprogramma om weer meer smouzen in Nederland te krijgen. Een stichting bepaalt met wie ze van bil gaat. Maar toen ik gepiep hoorde en ging kijken zag ik tot mijn grote verbazing een bijna identieke hond. Dat was Bart, óók een smous dus. Hij blijkt altijd te ontsnappen en de halve buurt te bevruchten. Ik durfde de stichting nauwelijks te bellen, wat nou als ze familie van elkaar waren? Er kwamen zes pups, maar Harrie negeert Bart tegenwoordig volledig.
‘ALS ZE
GEIL IS,
IS HARRIE
NIET TE
HOUDEN’
Als Harrie loops is, is ze twee weken bloedchagrijnig. Ze snauwt tegen alle andere honden. Maar op het moment dat ze echt vruchtbaar wordt, slaat het om en is het oppassen geblazen. Laatst vluchtte ze de poort uit en ging ze achter een mevrouw aan die met haar hond langsfietste. Als ze verliefd en hitsig is, is ze niet te houden. Harrie uitlaten als ze loops is, bijna niet te doen. Om de meter staat ze stil om te plassen en te markeren. Broekjes draagt ze eigenlijk zelden. Ze blijven nooit op hun plek zitten, Harrie is, denk ik, te actief. Ze is een stoere chick die kuilen graaft en muizen vreet.’’

PIEN DE TECKEL (4) is de hond van Désirée.
“Wij hebben in totaal zes teckels, waarvan vier niet-gecastreerde mannetjes. Als Pien loops is, klinkt het hier thuis als het filharmonisch orkest. De hormonen gieren door die ballen. Drie weken lang krijsende, loeiende honden. En elke dag ruzie met mijn man, want die zou het liefste willen dat ze gesteriliseerd wordt. Maar ik wil zo graag ooit nog een nestje van haar. Als Pien loops is, moeten we de honden in drie sessies uitlaten. Twee aan twee. De mannetjes kunnen niet bij Pien, en gaan in die periode onderling ook knokken. Maar 24/7 dat gejank is het ergste, daar krijg je echt moordneigingen van.
‘PIEN STEEKT
NOG NET GEEN
MIDDELVINGER
NAAR ME OP
Op Piens vruchtbare dagen zetten we haar een groot deel van de tijd boven, met een traphekje ervoor. Dan kijkt ze als een koningin neer op haar smachtende volk onder aan de trap. Sowieso is Pien een prinses. Alles moet gaan zoals zij het wil, ze steekt nog net geen middelvinger naar me op.
Tijdens haar loopsheid is Pien een beetje down en chagrijnig, en naar ons toe aanhaliger. Het is tijdens het uitlaten weleens bijna misgegaan, toen zat er een andere hond op. Dan is het pijlsnel erachteraan rennen, heel hard gillen, en hopen dat ze nog niet vastzitten. Onze teckel Napoleon is Piens volle broer, Lodewijk haar halfbroer. Van hen moet ze niks hebben. Grappig hoe de natuur dat regelt.”

SUZIE (4) is de hond van Letty van der Geest.
“Die loopsheid duurt drie lange, lange weken. Suzie is dan onrustig, of juist heel sloom. En je wordt gek van dat continue gehijg. Maar ja, we gaan niet snijden in een gezond lijf. Als ze loops is, gaan we op gekke tijden wandelen in heel stille bossen. En dan maar hopen dat er niet ineens een reu komt aangestormd. Mijn man heeft er een keer een achter de auto aan gehad, die rende keihard mee. Ons eerste teefje werd ooit op de hei achternagezeten door twee gigantische reuen. Ik was heel onervaren en dacht: nou, dat spelen duurt wel heel lang. En is dit wel zo leuk? De volgende dag bleek ze loops te zijn. Het was dus bijna een soort gangbang geworden.
‘JE WORDT
GEK VAN
DAT GEHIJG’
De loopsheid is ieder halfjaar en we plannen de vakanties goed. Dat je niet in een hotel zit met een hond die bloed verliest. Maar dat is wél gebeurd. In een kasteelhotel in de Ardennen, ze was te vroeg loops geworden. Een enorm geknoei met beddengoed onder de kraan om dat er zo goed mogelijk uit te wassen. Toen Suzie drie jaar geleden voor het eerst loops werd, ging ik naar het Kruidvat voor maandverband. Dat had ik al jaren niet gezien, ik ben drieënzeventig. In mijn tijd had je dik en dun, nu waren er rijen en rijen met verschillende soorten maandverband. Ik stond met het broekje van Suzie in mijn handen en vroeg de verkoopster: ‘Welke zal ik doen?’ Ze keek bijzonder vreemd.”

TREASURE DE LABRADOR RETRIEVER (7) is de hond van Gina van Elburg.
‘Treasure wordt aanhankelijker als ze loops is. Ons andere teefje wil er in die weken het liefst vandoor. Wij wonen in de bossen, ik heb haar weleens ’s ochtends in de regen moeten zoeken met mijn drie zonen en man op de fiets, en ikzelf in mijn autootje met groot licht aan. Het zijn stamboomhonden, dus je moet er niet aan denken dat de bouvier van de buren er even overheen gaat. Onze reu Dexter wordt gek als de dames loops zijn. Hij joelt dan als een wolf, dag en nacht. Onze teckel Knut was altijd totaal van slag als Treasure loops was. Hij jankte ook de hele tijd, en at niet meer. Broodmager was hij als het weer achter de rug was.
‘STEL DAT DE
BOUVIER VAN
DE BUREN
EROVERHEEN
GAAT’
Ik wilde Treasure laten dekken door Dexter, maar onder begeleiding van de dierenarts. Treasure zat naast mij op de passagiersstoel, ik deed Dexter in de achterbak. Maar hij wurmde zich naar voren en klom meteen boven op haar. Met moeite kreeg ik hem eraf, een bevruchting op de voorbank van mijn Fiat Panda zag ik niet helemaal zitten. Ik duwde hem naar de achterbank, en heb de hele rit alles op alles moeten zetten om hem daar te houden. Mijn honden mogen op de bank. Als ze loops zijn, leg ik daar een dikke laag vuilniszakken op, met een laken en nog een quilt eroverheen. En er staat een emmer met groene zeep in de buurt.”

PIP DE CHIHUAHUA (4) is de hond van Karin Mulder.
“Pip is net een mens – bloedchagrijnig als ze ongesteld is. Ze hapt en bijt naar andere honden, en is naar mensen toe ook bozig. Alleen tegen ons blijft ze lief. Als onze andere twee honden – allebei reutjes – nietsvermoedend op de bank liggen, kruipt Pip er als een sluipschutter op af en grijpt ze. Bij ons achter is een uitlaatveldje, als Pip loops is, neem ik een andere route. Dat beestje heeft daar geen leven, ze wordt volledig belaagd. Mijn twee andere chihuahua’s zijn gecastreerd, maar dat neemt de behoefte niet weg, hoor. Ze proberen er gewoon op te klimmen. Ons jongste mannetje is net een jaar.
‘PIP IS BLOED-
CHAGRIJNIG
ALS ZE
ONGESTELD IS’
We hadden hem eigenlijk gekocht om Pip te dekken, maar toen hij precies op de verjaardag van mijn man op Pip klom, hebben we hem er toch maar afgehaald en naar de dierenarts gebracht. Een nestje kost heel veel tijd. Pip heeft een pluchen teckel van de Ikea die twee keer zo groot is als zij. Helemaal als ze loops is, beschermt ze die teckel met haar leven en sleept hem het hele huis door. Het is echt haar kind. Broekjes doen we Pip bijna nooit meer aan. Dan vergeet je ze op tijd uit te doen en plast ze erin, of ze vreet het maandverband eruit. Dan maar wat extra dekens neerleggen in huis. Die doen we wel weer in de was. En zo veel bloedt ze ook niet.”•
Deze galarij verscheen eerder in LINDA.188














































