‘Mijn ex zal niet rusten tot ook mijn zoon zich van me afkeert’

Persoonlijk Verhaal

‘Mijn ex zal niet rusten tot ook mijn zoon zich van me afkeert’

Als Marion (42) haar man vertelt dat ze wil scheiden, zweert hij alles van haar af te pakken. Daar blijken ook hun twee kinderen bij te horen. ‘Hij heeft ze gehersenspoeld en beschadigd.’

VORIG JAAR OP MIJN VERJAARDAG KREEG IK, na jaren geen contact, een appje van mijn dochter. Er stond één woord: ‘Gefeliciteerd’. Het was het mooiste cadeau dat ik in jaren had gekregen. Ik appte direct terug, hunkerend naar meer, maar het bleef als vanouds stil. Op dat soort dagen vind ik het altijd extra moeilijk. Als het Moederdag is, hoop ik van vroeg tot laat op een teken van leven, tegen beter weten in. In het begin bekeek ik dan maar de la vol frutsels en lieve briefjes van vroeger, met daarop in hanenpoten ‘je bent de allerliefste mama’. Maar daar ben ik mee gestopt, het deed te veel pijn. Het contrast met de Moederdagen van vroeger, hoe verwend ik werd door mijn kinderen. De verjaardagen die we vierden, waarvoor ik het hele huis versierde en de complete dag aan het bakken en koken was voor het feest. De kinderpartijtjes. Dat kan ze toch niet allemaal vergeten zijn?
Het is nu vijf jaar geleden dat mijn oudste kind, toen veertien jaar, besloot definitief bij haar vader te gaan wonen en mij uit haar leven wiste. Dat besluit kwam aan het einde van de eerste zomer sinds haar vader en ik waren gescheiden. Ik was met mijn zus en onze kinderen gaan kamperen, maar dat was uitgelopen op een ramp. Mijn dochter zocht continu ruzie, dwarsboomde elk uitstapje en initiatief en eiste onmogelijke dingen. In een wanhopige poging het toch nog gezellig te maken, organiseerde ik een barbecue, daar was ze altijd dol op geweest. Terwijl ik het vlees stond te marineren, hoorde ik haar voor het eerst in die vakantie lachen. Ze bleek haar vader aan de telefoon te hebben; samen overlegden ze hoe ze mij het beste konden treiteren. Dat bleek te zijn door die avond geen hap te eten. Ongeïnteresseerd en chagrijnig zat ze erbij. Ik had de hele vakantie op mijn tong gebeten om de vrede te bewaren, maar nu was ik het zat en sprak haar aan op haar gedrag. ‘Ik heb geen zin meer in jou, smerig kutwijf’, schreeuwde mijn dochter. ‘Ik ga naar papa toe.’ Ze pakte haar spullen en liep naar de receptie. Niet veel later reed mijn ex het terrein op.
Terwijl ze in zijn auto stapte, draaide ze zich voor de laatste keer naar me om. Ze grijnsde.
Mijn ex was een vakantieliefde geweest. Voor ik zelf had kunnen nadenken over de vraag of ik daar verder iets mee wilde, had hij zijn land al verlaten om bij mij in te trekken. Het samenwonen verliep niet direct gemakkelijk. Ik had moeite met zijn dominantie, net als mijn vriendinnen, die al snel niet meer langskwamen als hij thuis was. Tijdens een ruzie over iets kleins trok hij onze nieuw gekochte televisie van de muur en smeet die op de grond. In een flits zag ik zijn ouders, zijn vader, een agressieve man, en zijn moeder, een lieve, dienstbare vrouw die doodsbang was voor haar echtgenoot.
Was dit de toekomst die ik wilde?