Dag en nacht klaarstaan, alles regelen, de boel in goede banen leiden en alle ballen hoog houden. In de rubriek ‘Met de mantel der liefde’ vertellen mantelzorgers hoe het écht is om te doen wat ze doen.
Op maandag 10 november is het de Dag van de Mantelzorg. Vandaag delen we drie bijzondere mantelzorgverhalen.
In augustus 2016 heeft Jan een ‘omslagdag’ en raakt hij van de een op de andere dag in de war. “Hij werd acuut opgenomen in het ziekenhuis en al snel moest hij naar psychiatrie. We belandden in een traject om erachter te komen wat er aan de hand was. Pas in 2019 werd de diagnose frontale temporale dementie vastgesteld. We weten dat het progressief is en dat hij dus steeds zieker wordt.”
“Ik wist dat ik mijn man zou verliezen en mijn maatje kwijt was. Het is een onomkeerbaar proces, een levend verlies. Daar hoort ook anticiperend rouwen bij.” Jan heeft inmiddels volledige zorg in het verpleeghuis. Jellie en hun twee dochters gaan zoveel mogelijk op bezoek. “Ik voel me een weduwe op de reservebank.”
Lees het hele verhaal van Jellie hier.
Ymke (23) groeide op met een vader met jongdementie: 'Hij is er nog, maar ook stukje bij beetje niet meer'
“Mijn vader is recent overleden. Mijn moeder moet nu opnieuw haar weg vinden in het leven en dat valt niet mee. Ze waren meer dan 60 jaar samen. Zij heeft hulp nodig bij ziekenhuisbezoeken, de administratie en met het doen van boodschappen. Mijn vader hield niet van veel sociale contacten dus hierin moet mijn moeder ook opnieuw gestimuleerd worden. Ze voelt zich gauw te veel en dat is zonde want veel mensen zijn dol op haar!”
“Op een gegeven moment moesten mijn ex en ik kiezen of Nikki uit huis zou gaan of weer thuis zou gaan wonen. We stonden achter die beslissing, maar in de maand voordat het ging gebeuren heb ik zo veel gehuild dat mijn tranen op een gegeven moment op waren. Ik vond het afschuwelijk. Het feit dat je een groot deel van de zorg gaat overdragen, dat is echt een enorme oefening in loslaten.”
Lees het hele verhaal van Christel hier.
Daphne (47) zorgt voor haar moeder (84): 'Je levert er veel voor in, maar krijgt er ook zoveel voor terug'
“Mijn moeder heeft ook een laag IQ, autisme en een visuele beperking.” Vanaf ongeveer haar twaalfde heeft Vianna zorgtaken en helpt ze het gezin draaiende te houden. “Mijn vader was chronisch ziek en analfabeet en op het einde van zijn leven vermoedden we ook dat hij vasculaire dementie had. Ik was achttien jaar toen hij overleed.”
Vianna groeit op in een warm nest, maar met hulpverlening. “Mijn ouders vulden elkaar heel erg aan; waar de een sterk in was, was de ander minder goed in, en andersom. Ik was in het gezin de enige zonder indicatie, dus er was hulpverlening voor mijn vader, moeder en broertje. Dat was ook niet altijd fijn. Door handelingsverlegenheid bezorgden zij mij soms meer werk en zorgen.”
Lees het hele verhaal van Vianna hier.
Monique (51) is mantelzorger voor zonen (22 en 23) en vader (74): 'Ik zou het niet anders willen'
Heb je een vraag of wil je gewoon even je verhaal kwijt? Bel de Mantelzorglijn: 0307606055.
Mogen wij ook jouw mantelzorgverhaal opschrijven? Mail dan een korte beschrijving naar lezer@linda.nl met als onderwerp ‘Mantelzorg’ en vermeld je telefoonnummer. Mocht je liever anoniem je verhaal willen doen, dan kan dit uiteraard ook.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Esmé (35) doet een opleiding tot mantelzorgmakelaar: 'Hoop dat mensen eerder aan de bel trekken'
Jujube Zeguers (1999) is freelance redacteur voor LINDA.nl en schrijft het liefst over mensen en hun bijzondere verhalen. Ze woont in Delft met haar verloofde en is dol op reizen, lezen en podcasts.
