Madelief had een affaire met haar arts: 'Ik kom voor de rest van mijn leven niet van hem af'
Madelief* is jarenlang onder behandeling bij dezelfde arts en die relatie is altijd strikt professioneel geweest: geen geflirt, niks. Tot ze elkaar ook op persoonlijk vlak beter leren kennen en de vonk plotseling overslaat.
De affaire met haar arts heeft grotere consequenties dan Madelief ooit had kunnen vermoeden. “Als ik dit had geweten, was ik er nooit aan begonnen”, vertelt ze aan LINDA.
Enorme vertrouwensband
Madelief heeft een chronische aandoening waarvoor ze al jaren veel in het ziekenhuis komt. Ze heeft een vast team om zich heen staan, waaronder een chirurg. “Lange tijd zag ik hem echt alleen als mijn arts. We hebben nooit geflirt, er was geen vonk – niets. Wel ontstond er een enorme vertrouwensband tussen ons, wat eigenlijk niet anders kan als iemand je al zo lang behandelt en je meermaals bij hem onder narcose bent geweest.”
“Hij was vanaf het begin de arts die écht de tijd voor me nam en voor een doorbraak in mijn behandeling heeft gezorgd. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.”
Alles verandert wanneer ze in gesprek raken over Madeliefs ingewikkelde privésituatie. Ze durft daardoor een belangrijke behandeling niet aan, maar de arts stelt haar dusdanig gerust dat ze van gedachten verandert. Later die week belt hij op eigen initiatief op om te vragen hoe het met haar gaat. “Zijn toon was ineens heel persoonlijk, hij klonk niet meer als een arts.”
Ze maakt een grote, positieve verandering in haar leven en zegt dat deels aan dit gesprek te danken te hebben. “Hij heeft zo lang naar me geluisterd, en hij was zo lief. Zijn woorden motiveerden me om voor mezelf te kiezen. Hij heeft me doen beseffen dat ik zelf op de eerste plek kom – dat het niet altijd om de ander gaat. Dit is mijn situatie, mijn ziekte. Die les draag ik tot vandaag bij me.”
Affaire met haar arts
Omdat ze hem wil bedanken, zoekt ze hem voor het eerst online op. “Ik vond hem op Facebook en stuurde een vriendschapsverzoek. Hij accepteerde en we begonnen een persoonlijk gesprek. We vonden dat beiden nog niet grensoverschrijdend, maar de gesprekken werden na een aantal weken wel steeds intenser. Tot hij ineens zei: ‘Ik ben vanmiddag op tijd klaar, heb je zin om af te spreken?'”
Die dag slaat de vonk over. “We bleken veel gemeen te hebben, en ik leerde een andere kant van hem kennen”, vertelt ze. Hoewel hij getrouwd is, blijven ze met elkaar afspreken. “Er werd gekust en seksueel getinte appjes over en weer gingen inmiddels wel echt de grens over. Uiteindelijk zijn we ook met elkaar naar bed geweest, en dat bleef niet bij één keer.”
Ze bespreken hoe het verder moet, maar hebben geen antwoorden. “Het was een benauwde situatie met intense gevoelens, maar we wisten niet wat we ermee aan moesten. Ik wilde mijn leven op orde krijgen voordat ik iets besloot, en hij was nog niet van plan om zijn vrouw te verlaten of alles aan haar op te biechten. Ik vond dat hij dat naar zijn gezin toe niet kon maken.”
Ook beseffen ze pas laat hoe ernstig de mogelijke consequenties voor zijn carrière zullen zijn. “Eerst dacht dat hij dat hij als arts slechts een berisping zou krijgen vanwege een romantische relatie met een patiënt. Pas later realiseerden we dat hij – als het uitkwam – voor de tuchtraad zou moeten verschijnen en dan waarschijnlijk nooit meer aan de bak zou komen.”
Nalatigheid als gevolg
Na enkele maanden ontdekt zijn vrouw de affaire. In een kort telefoongesprek kapt hij de relatie met Madelief af. “Zijn vrouw had gezegd: als je voor mij kiest, verbreek je al het contact en zorg je er maar voor dat ze een andere arts krijgt. Hij heeft op trillende benen – in paniek – alles gedaan wat ze vroeg, terwijl ik wel voor ons had willen strijden. Hij was volledig gericht op zijn vrouw, negeerde zijn gevoelens en liet mij in de steek.”
Het kwetst Madelief dat hij nooit face-to-face in gesprek wil over de breuk. Ondertussen is hij wel gewoon nog haar arts en het contact dat ze wel hebben, gaat over haar gezondheid of het voorkomen dat de affaire uitkomt. Ze wil hem zo graag beschermen dat ze ermee instemt om van arts te wisselen, terwijl er in haar ziekenhuis eigenlijk geen goed alternatief beschikbaar is.
Het blijkt nog niet zo makkelijk om van hem af te komen zonder dat Madelief de waarheid vertelt. Ze heeft tenslotte nog nooit eerder over hem geklaagd. “Ik heb toen een paar logische bezwaren richting hem bedacht die ik subtiel bij andere artsen heb laten vallen. Achteraf had ik dat niet moeten doen, maar ik was zo dankbaar voor alles wat hij als arts voor me had gedaan.”
Geen goede zorg
Het blijkt een traag en moeilijk proces, dus blijft hij nog enkele jaren haar chirurg. In die periode is hij nog wel verantwoordelijk voor haar zorg, maar trekt hij zich tegelijkertijd terug. Dat laatste wordt pijnlijk duidelijk wanneer ze een operatie moet ondergaan waar ze zich al jaren op voorbereidt.
“Van tevoren was ik ongelooflijk nerveus, maar hij kwam over alsof het hem niet interesseerde. Hij negeerde me en ik voelde me daardoor heel machteloos. Ik moest tenslotte wel onder zijn toezicht onder narcose. Later heeft hij nog wel gezegd dat hij op dat moment ontzettend bang was dat ik door de narcose de affaire zou opbiechten waar iedereen bij was. Ik snap dat ergens wel, maar tegelijkertijd heeft hij hier als arts echt steken laten vallen.”
Ook achteraf kreeg Madelief niet de zorg die je na een operatie hoort te krijgen. “Er was geen sprake van nazorg. Hij vroeg niet hoe het ging en of ik pijn had. Hij communiceerde niet wanneer ik weer mocht sporten, of hoe het zat met hechtingen en eventuele littekens. Ik moest steeds weer zelf
contact zoeken en informatie vragen die ik gewoon van hem had moeten krijgen. Ik voelde me enorm in de steek gelaten door hem als arts.”
Grote consequenties
Madelief vindt het daarnaast ook lastig om hem om hulp te vragen, terwijl dat als patiënt haar recht is. “Hij zei altijd: ‘Zet je gezondheid op één’. Maar dat lukte door de situatie niet. Ik heb met hevige pijn rondgelopen, omdat ik contact met hem wilde vermijden. Ik vroeg geen nieuwe medicatie aan, omdat ik niet wist of hij door dat contact in de problemen kwam met zijn vrouw. Omdat ik mezelf aan de kant schoof, namen ook andere afdelingen mijn pijn minder serieus. Ze zeiden: ‘Als het écht zo erg was, had je het wel eerder gemeld.'”
“Ik had dit natuurlijk nooit moeten doen: ik ben stom geweest en heb onnodig pijn geleden om hem te beschermen. Deze affaire is zo gevaarlijk voor mijn gezondheid geweest, en alleen daarom al heb ik er zo veel spijt van.”
Hoewel Madelief inmiddels een nieuwe arts heeft, kan ze haar oude nog steeds voor zich krijgen als deze niet beschikbaar is. “Ik heb hem gevraagd of hij wil vertrekken uit dit ziekenhuis, maar hij zegt dan dat de banen als chirurg niet voor het oprapen liggen. Dan denk ik wel: jij hebt poen zat en kunt heus wel ergens anders aan de bak. Vertrek gewoon. Ik heb die luxe niet.”
Nasleep affaire met arts
De nasleep van de affaire met haar arts was een traumatische periode waar Madelief nog dagelijks aan terugdenkt. Het ergste vindt ze dat ze er met niemand over kan praten. “Één vriendin weet ervan, verder niemand. Dat is zo ontzettend eenzaam. Anderen dachten: die is knetter, omdat ik me zo anders gedroeg dan normaal, maar hen niet kon vertellen wat er speelde.”
De arts heeft later wel meermaals zijn excuses aangeboden voor zijn gedrag. “Alleen komt dat bij mij niet echt meer binnen, want hij heeft ook genoeg kansen gekregen om zijn fouten richting mij goed te maken. En dat heeft hij niet gedaan. Ik besef nu pas waarom een romantische relatie tussen een arts en een patiënt zo streng bestraft wordt. Ik denk ook dat artsen zelf niet realiseren hoe heftig de consequenties zijn: voor henzelf én voor de patiënt.”
Liefde maakt écht blind, weet Madelief nu. Ze deelt haar verhaal om anderen te waarschuwen. “Deze man raakt mij nog steeds op het bot en ik kom voor de rest van mijn leven niet van hem af. In het ziekenhuis kom ik hem nog tegen, en omdat hij mijn chirurg was, zie ik elke dag voor de spiegel nog zijn handwerk op mijn lichaam. Toch zal ik hem nooit verraden uit wraak, dat doe je niet. Ondanks alles hoop ik dat we elkaar ooit nog een keer goed kunnen spreken, en ik hem weer kan vinden als de goede man die ik ooit kende.”
*De naam van Madelief is wegens privacyredenen gefingeerd.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.