PERSOONLIJK

Jennifer (28) doet bron- en contactonderzoek bij de GGD: 'Het is bijzonder werk'

Leestijd 3 minuten •
Advertentie

Sinds begin november ondersteunt zij deze onderzoeken. Een eervolle taak, zo vertelt ze.

Bron- en contactonderzoek

Maar hoe ziet zo’n dag bij de GGD er dan uit? Nou, om half negen begint de dag, legt Jennifer uit. “Ik heb een heel ‘actuele baan’, dus we bespreken dan of er regels zijn gewijzigd in ons werk. Eerst belden we naast de besmette bron ook zijn of haar contacten, maar dat doen we niet meer. De besmettingen lopen nu zo hoog op, dat daar geen tijd meer voor is.”

“Na die vergadering krijg ik binnen wie ik moet bellen”, gaat Jennifer verder. Eerst vraagt ze of mensen al op de hoogte zijn van hun besmetting – dat krijgen ze voor het gesprek per mail te horen – en vervolgens zoekt ze uit waar de besmetting waarschijnlijk heeft plaatsgevonden. “We kijken dan met wie ze in aanraking zijn geweest en wie in quarantaine moet. We laten het dan aan de bron over om zijn of haar contacten in te lichten. Of iedereen dat ook daadwerkelijk doet, weet ik niet. We kunnen ze niet dwingen, we brengen hooguit een advies uit. Maar ik hoop het natuurlijk wel.”

Advertentie

Lees ook
Geen bron- en contactonderzoek meer: wie corona heeft, moet zelf zijn contacten inlichten

Agressie

Eerder werd bekend dat GGD-medewerkers het mikpunt zijn van agressie en intimidatie. “Een op de vijf à een op de zes gesprekken is grimmig”, onthulde een woordvoerder van de GGD GHOR Nederland. Jennifer weet dat dat bij collega’s is gebeurd, maar heeft zelf nog nooit een echt heftig gesprek gehad.

“Voor dit werk heb ik een module gevolgd waarin ik leerde om te gaan met lastige gesprekken. Daardoor weet ik dat als mensen heftig reageren, ze dit doen omdat er onderliggende emoties zijn. Ik kan het nu loslaten als mensen niet zo aardig doen. Ik heb zelf alleen mensen gesproken die wat geïrriteerd, verdrietig of gestrest overkwamen, maar verder niet. En als ze echt gaan dreigen, beëindigen we het gesprek. Het contact met de GGD is vrijwillig. Je bent niet verplicht om met ons het onderzoek aan te gaan.”

Advertentie

Besmettingen

Jennifer merkt dat ze steeds minder grip op de situatie krijgen. “Het is ongelofelijk druk bij de GGD, de positief getesten lopen op. Ik vond het bizar om te zien dat ik door mijn werk de besmettingenpiek al van ver aan zag komen, na Sinterklaas en Black Friday. We moesten steeds meer mensen bellen. Ik denk dat de lockdown gunstig is voor de huidige situatie, want bij de GGD merken we dat het uit de hand begint te lopen.”

“Ik vind het wel heel bijzonder dat ik dit werk mag doen”, besluit Jennifer. Wegens haar geheimhoudingsplicht kan ze niets vertellen over de bijzondere gesprekken die ze voert, maar er zijn er zeker een aantal die haar altijd bij zullen blijven. “Mensen zijn soms dus geïrriteerd als ik bel, maar ze zijn veel vaker heel dankbaar. Dat had ik niet verwacht. Dan zeggen ze bijvoorbeeld: ‘Trek je er niks van aan als mensen boos worden hoor, je doet goed werk!’ Dat vind ik waardevol.”

“Ik ben blij dat ik op deze manier iets kan bijdragen aan de maatschappij. Ik was net afgestudeerd en had moeite met het vinden van een baan. Dus ik ben blij dat ik dit nu kan doen. Deze periode zal me altijd bijblijven.”

Advertentie

Lees ook
Vijf maanden pandemie: het coronavirus in Nederland door de maanden heen

Goed artikel? Delen maar.