Dossier
Kinderen krijgen verandert alles: je lichaam en hormoonhuishouding, je rol, energie, tolerantie voor plastic meuk en wat je verstaat onder goed slapen. En ja, ook je beleving van intimiteit. Iedereen heeft er mee te maken en toch kan het voelen alsof je de enige bent. Onzin, lees maar mee.
nieuwe ronde, nieuwe kansen
Het ouderschap is bijna een fulltimebaan. Geen wonder dat intimiteit vaak naar de achtergrond verdwijnt. Klinisch psycholoog en seksuoloog Marieke Dewitte deelt haar tips om de lol tussen de lakens terug te vinden.
DOE AAN VERWACHTINGSMANAGEMENT
“Realistische verwachtingen zijn misschien wel de belangrijkste basis om het samen leuk te houden in bed. Accepteer dat de beleving van seks kan veranderen als je kinderen krijgt en dat verlangens tijdelijk niet helemaal matchen. Dat zegt niet meteen iets over jullie liefde of hoe goed jullie seksueel bij elkaar passen, maar vooral iets over de fase waarin je zit. Dat besef kan al veel lucht en mildheid brengen. En weet: na enige tijd normaliseert het meestal.”
STA OPEN VOOR DE BELEVING VAN DE ANDER
“Het ene koppel worstelt met het behouden van passie, bij het andere leeft de intimiteit juist op. Ook binnen relaties kunnen partners deze periode heel verschillend ervaren, zeker in heterorelaties. Moeders maken een grote lichamelijke transformatie door en dragen vaak het grootste deel van de zorg, terwijl op vaders nog altijd andere verwachtingen rusten. Dat kan ertoe leiden dat je op verschillende eilanden belandt. Dat hoeft niet meteen erg te zijn, zolang je erover blijft praten. Begrip en verbinding beginnen bij openheid en nieuwsgierigheid: ik beleef dit zo, hoe is dat voor jou? Veel moeders zitten met een vol hoofd en weinig mentale ruimte. Wanneer partners samen de lasten dragen, kan er vaak ook meer ruimte ontstaan voor verbinding en erotiek.”
SEKS KENT VELE VORMEN
“Verschillen in beleving leiden soms tot verschillende verlangens in bed. Sommige partners verlangen er bijvoorbeeld naar om zich weer gezien en begeerd te voelen en iets terug te vinden van de seksuele intensiteit van vóór de kinderen. Voor vrouwen is het prille moederschap vaak zo intens, dat er juist behoefte is aan tederheid, nabijheid en zachtere vormen van intimiteit. Samen in bad, elkaar masseren, tegen elkaar aan liggen zonder dat het ‘ergens heen moet’. Penetratieseks is slechts een van de gerechten op het menu van seks en intimiteit. De ene keer heb je zin in een snelle hap, soms in een uitgebreid viergangenmenu, soms in kleine hapjes om te delen, soms is fantaseren al genoeg. Als je die flexibiliteit en creativiteit toelaat, ontstaat er veel meer ruimte voor speelsheid, plezier en verbinding.”
‘PENETRATIE-
SEKS IS SLECHTS
EEN VAN DE
GERECHTEN
OP HET MENU
VAN SEKS EN
INTIMITEIT’
GEEF ELKAAR RUIMTE
“Maar verlies de connectie niet. Als verlangens tijdelijk uiteenlopen, ligt vermijding op de loer. De partner die minder zin heeft in seks, gaat dan bijvoorbeeld alle uitingen van intimiteit vermijden, zoals zoenen, knuffelen of tegen elkaar aanliggen, omdat soms het idee leeft dat het een automatisch tot het ander moet leiden. Hierdoor voelt de andere partner zich afgewezen en ontstaat afstand. En dat is zonde, omdat de partner die even wat minder zin heeft in (penetratie)seks, die andere vormen van intimiteit misschien juist wél fijn vindt. Voor de partner die wat minder behoefte heeft, kan het helpen om te beseffen dat zin vrijwel nooit spontaan ontstaat, maar vaak groeit als reactie op een seksuele prikkel. Een prikkel die bovendien het vooruitzicht op plezier in zich draagt. Bespreek dus vooral met elkaar: naar wat voor soort prikkeling verlang je en wat zijn de momenten waarop je daarvoor open kan staan?”
SPREEK JE VERLANGENS HARDOP UIT
“Open communicatie kan het verschil maken tussen wachten op zin en samen zin creëren. Communiceer niet zozeer wat je niet wilt, maar vooral waar je wel naar verlangt. Gebruik positieve ik-boodschappen: ‘Weet je, hier heb ik nu behoefte aan.’ Verwacht niet dat je partner automatisch voelt wat jij nodig hebt. Zeg het hardop. Bijvoorbeeld: ‘Ik vind het fijn als je me af en toe even vastpakt.’ Of: ‘Ik verlang wel naar je, maar mijn hoofd is te vol, kun je me helpen ontspannen? Mijn lijf wil nog niet, maar ik wil jou wel.’ Vraag ook vooral naar de verlangens van je partner. Zo kun je zoeken naar manieren om elkaar tegemoet te komen, zonder over grenzen heen te gaan.”
DOE HET LEKKER ANDERS
“Veel stellen hebben vóór de komst van kinderen een vast patroon ontwikkeld: dit is hoe we vrijen, zo loopt het altijd. Zwangerschap, bevalling en ouderschap doorbreken dat oude patroon. Dat kan voelen als verlies, maar je kunt het ook zien als een kans om opnieuw te ontdekken wat bij jullie past. Het seksuele verhaal hoeft niet terug naar hoe het was. Het mag iets nieuws worden. En die ontdekkingstocht kan juist ook spannend zijn.”•
DAPHNE GAKES (40) is alleenstaand en moeder van een zoon en dochter (4 en 1).
“Normaal gesproken kan ik qua seks best een masculiene energie hebben. Doelgericht, duidelijk. Toen ik zwanger was, kwam er in mij een heel ander soort vrouw naar boven: vrouwelijk, benaderbaar, zacht, sensueel. In plaats van genomen worden, wilde ik ineens uren knuffelen en strelen. Als ik op een zachte manier werd aangeraakt, kon ik daar zo in wegzakken dat het bijna orgastisch was. Na de bevalling was dat ook meteen weer klaar, hoor. En toch heeft die zachte energie wel blijvend voor een diepere laag in mijn seksuele beleving gezorgd. Alsof ik er ineens een heel andere ‘smaakje’ vrouw bij had gekregen waarvan ik blijkbaar ook kon genieten. Bij mijn tweede zwangerschap voelde ik weer die seksuele zachtheid. Nu ik weer single ben, ga ik op dates, heb seks en ben niet bang om te zeggen waar ik naar verlang. Misschien komt het doordat ik veertig ben. Het zal ook helpen dat ik geen kinderen of relatie meer hoef. Ik beleef mijn seksualiteit nu puur als een bron van ontspanning, expressie en plezier voor mezelf. Dat vind ik echt een verademing. Ik kan niet wachten om te ontdekken wat voor ‘smaakjes’ vrouw er nog meer in mij zitten.”
cijfer NA 1 JAAR
IS DE SEKSUELE
FREQUENTIE
MEESTAL WEER
OP HET NIVEAU
VAN VOOR DE
ZWANGERSCHAP
LOTTE (28) woont samen en heeft twee dochters (7 en 3).
“Bob en ik waren pas een halfjaar samen toen ik zwanger raakte. Dwars door de anticonceptie heen. Ik was jong, studeerde en ineens stonden we voor een leven dat we helemaal niet hadden gepland. Achteraf gezien zijn we in een soort sneltrein beland: relatie, baby, samenwonen, huis kopen. Het ging goed, maar we leerden elkaar eigenlijk pas écht kennen toen het moeilijk werd.
Bij onze tweede zwangerschap kwam er veel druk op onze relatie. We hadden al een klein kind, werkten allebei en droegen meer verantwoordelijkheid. Een maand voor de geboorte overleed de vader van Bob. Die periode was zwaar en stressvol en het lukte ons niet goed om er voor elkaar te zijn. Bob trok zich terug, kon moeilijk over zijn emoties praten. Ik compenseerde dat door alles naar me toe te trekken en voelde me er vaak alleen voor staan. Tegen de tijd dat onze tweede dochter werd geboren, waren we elkaar eigenlijk al kwijt.
Twee jaar zijn we uit elkaar geweest. We gingen allebei in therapie en verdeelden het ouderschap 50-50. Achteraf is die periode heel goed voor ons geweest. Hij moest verantwoordelijkheid nemen en groeide in zijn rol als betrokken vader. Ik leerde loslaten en vond de persoon terug die ik buiten het moederschap was. Juist door de ruimte die we toen hadden, kon het gevoel ontstaan dat we nog niet klaar waren met elkaar. Deze zomer hebben we bewust opnieuw voor elkaar gekozen. Het voelt vertrouwd, maar toch totaal anders. We hebben al twee dochters en een hele geschiedenis samen, maar als geliefden voelt het alsof we opnieuw zijn begonnen.”
NINA PIERSON (40) woont samen en heeft drie dochters en een zoon (9, 7, 5 en 1).
“De allergrootste verandering in mijn leven was mijn eerste kind. Het moederschap nam me over, werd mijn identiteit. Nu, tien jaar later, voelt dat totaal anders. Ik ben weer een vrouw die ook moeder is, in plaats van andersom. Seksueel heb ik nu veel meer ruimte dan toen. Dat komt ook door het co-ouderschap; om de week heb ik een paar dagen zonder mijn oudste drie. Het idee dat een moeder 24/7 bij haar kind moet zijn, is cultureel. Bij vaders vinden we het allang normaal dat ze goede ouders zijn én veel van huis. Mijn relatie met mijn vriend voelt op dat vlak heel gelijkwaardig. En: een betrokken vader is echt een aphrodisiac. Seksuele spanning begint niet in de slaapkamer, die cultiveer je de hele dag. In hoe je elkaar behandelt, naar elkaar kijkt, met elkaar praat. Het zit in een kopje thee op bed, een handdoek die klaarligt. Of een moment dat hij naar me kijkt en ik zie dat hij me sexy vindt.”
DAISY MAY BREUER (32), ook bekend als @lentemeisje. Heeft een relatie. Moeder van een dochter (2).
“We leerden elkaar kennen via een dating-app tijdens corona. Daarna zaten we veel thuis, wandelden uren door de buurt en bouwden langzaam samen een leven op. Vierenhalf jaar later hebben we een huis, een kindje en een compleet nieuw ritme. We genieten enorm, maar tijd voor elkaar is nu zeldzaam en moet echt ingepland worden. Soms frustreert het me dat bijna al onze energie naar het opvoeden en regelen gaat. Intimiteit staat vaak onder aan de prioriteitenlijst. Ouders zijn én je sexy blijven voelen valt niet altijd mee. Wat het lichter maakt, is omarmen dat het erbij hoort. Ik vind herkenning en steun in een online community van moeders en Emile kan lachen en ervaringen delen met zijn vrienden. Iemand zei eens: ‘De tropenjaren zijn een pressurecooker en niet representatief voor je relatie.’ Daar ben ik het mee eens.”
cijfer 78 TOT
90% VAN DE
STELLEN HEEFT
NA 12 WEKEN
POSTPARTUM
WEER VAGINALE
GEMEENSCHAP
NATHALIE HOEKZEMA (30) heeft een partner en twee zoons (3 en 1).
“In 2020 werden mijn vriend en ik aangereden op de snelweg. Ik lag het meest in de kreukels en liep blijvend hersenletsel op. Het ongeluk heeft een enorme impact gehad op onze relatie. Toen het slecht ging, moest ik volledig verzorgd worden. Omdat mijn vriend ook gewoon moest werken, hebben we periodes bij mijn ouders gewoond. Dat was heel fijn, maar niet echt bevorderlijk voor de intimiteit. Sowieso had ik heel lang nul behoefte aan seks, ik was vooral bezig met overleven. Artsen hadden ons gewaarschuwd dat zwanger worden door het ongeluk misschien wel moeilijk zou zijn. Voor mijn vriend was dat een klap; het vaderschap was zijn grote droom. Maar toen ik me wat beter voelde en de zin in seks ook weer toenam, was ik binnen drie maanden zwanger. Inmiddels zijn we ouders en daar genieten we enorm van, maar door mijn hersenletsel gaat na een lange dag meteen mijn lichtje uit. Ruimte voor intimiteit is er heel weinig. Soms plannen we bewust een overnachting, zodat we echt even tijd samen hebben. Mijn vriend zou soms meer seks willen, dat weet ik. Maar hij telt ook zijn zegeningen. Hij wilde zo graag vader worden en dat is toch maar mooi gelukt.”
helse hormonen
Zwanger zijn zet je hele hormoonhuishouding op z’n kop, met nachtzweten, opvliegers, emotionele schommelingen, vermoeidheid en een droge vagina tot gevolg. Dr. Ravi Vermeulen, gynaecoloog in ziekenhuis BovenIJ, legt uit hoe dat zit.
Wat voor soort veranderingen op het gebied van seks en intimiteit zie je bij partners die samen kinderen krijgen?
“Zowel lichamelijk als relationeel verandert er van alles. Maar de manier waarop dat mensen beïnvloedt en hoe zij dat ervaren, verschilt enorm. Dat begint al bij het besluit om zwanger te willen worden. Bij sommige koppels geeft dat het seksleven een positieve impuls. Bij zo’n 40 procent van de stellen komt er juist meer druk op te liggen – en dat percentage wordt hoger als er bijvoorbeeld vruchtbaarheidsbehandelingen nodig zijn. Ook als zwanger worden eenmaal is gelukt, zijn er grote verschillen. De ene vrouw heeft een gecompliceerde zwangerschap, de andere niet. De helft van de vrouwen vinden de veranderingen die haar lichaam doormaakt onprettig, de andere helft voelt zich juist supermooi. Ook partners kunnen een zwangerschap op dat vlak heel verschillend beleven. En dan heb je ook nog de hormonale veranderingen die van invloed kunnen zijn.”
Kun je daar iets meer over vertellen? En hoe groot is de impact daarvan nou precies op seks en intimiteit?
“Vanaf drie weken zwangerschap stijgt het zwangerschapshormoon HCG enorm snel, wat bij veel vrouwen onder andere zorgt voor misselijkheid en vermoeidheid. Zo rond de twaalf weken stabiliseert het HCG-niveau, waarna deze klachten vaak afnemen. Ondertussen zorgt de placenta ervoor dat ook de hormonen oestrogeen en progesteron enorm stijgen. Die blijven ook stijgen tot de bevalling. Ook stijgt het ‘moedermelkhormoon’ prolactine de hele zwangerschap geleidelijk en dit blijft hoog als er na de bevalling borstvoeding wordt gegeven. Aan het einde van de zwangerschap stijgt het ‘knuffelhormoon’ oxytocine. Die laatste speelt een rol bij hechting, intimiteit en verbondenheid na de bevalling, maar bijvoorbeeld ook bij het samentrekken van de baarmoeder bij de bevalling.”
En wat betekent dit dan allemaal voor de beleving van lust, intimiteit en sexdrive?
“Ook hier verschilt dat enorm van persoon tot persoon. Zo ervaart ongeveer 75 procent van de vrouwen in het eerste trimester misselijkheid door de snelle stijging van HCG, terwijl 25 procent daar nauwelijks last van heeft. De stijging van oestrogeen leidt bij ongeveer 10 procent tot een toename in energie en seksueel verlangen, terwijl dit bij het merendeel weinig effect heeft. Progesteron kan stemmingswisselingen veroorzaken; zo’n 10 procent rapporteert ernstige somberheid. In dat geval zeg ik meteen: zoek dan altijd hulp.”
En na de bevalling?
“Ook dan gebeurt er hormonaal van alles: oestrogeen en progesteron dalen abrupt binnen enkele uren tot dagen na de bevalling. Dat kan leiden tot emotionele schommelingen, nachtzweten, opvliegers en vermoeidheid. Zonder borstvoeding normaliseert prolactine meestal binnen twee tot drie weken, maar bij borstvoeding blijft dit hormoon verhoogd, wat tot vaginale droogte kan leiden. Na de bevalling kan een lager oestrogeenniveau in combinatie met hogere oxytocine- en prolactinespiegels ervoor zorgen dat vrouwen hormonaal soms wat meer in de ‘zorgstand’ dan in de ‘voortplantingsstand’ staan, al betekent dat niet automatisch minder zin in seks. Soms wordt aangenomen dat meer ‘knuffelhormoon’ oxytocine tot meer zin in seks leidt, maar dat hormoon hangt samen met hechting en verbinding en dat is iets anders dan lust en verlangen.”
Hoe groot is de invloed van hormonen dan precies?
“Dat hormoonschommelingen invloed kunnen hebben op lust en intimiteit staat vast, maar iedere vrouw reageert er anders op. Bovendien is het altijd een wisselwerking met andere factoren. Je kunt wel een piek in bepaalde hormonen ervaren, maar als je heel misselijk bent, niet slaapt of ruzie hebt met je partner, dan zal die hormonenpiek niet automatisch leiden tot meer zin in seks. Zo is het ook een misverstand dat een hogere testosteronspiegel automatisch leidt tot een hogere seksdrive. Een stijging van bepaalde hormonen kan er wel voor zorgen dat je een iets gevoeligere ‘ontsteker’ hebt voor opwinding, maar of er daadwerkelijk een vonk overspringt, hangt ook van heel veel andere dingen af, zoals de context van de seksuele prikkel en eerdere seksuele ervaringen.”
‘JE KLAAR
VOELEN VOOR
SEKS HEEFT
NIETS TE MAKEN
MET JE FYSIEKE
HERSTEL’
Zoals?
“De beleving van seks en intimiteit is altijd afhankelijk van drie factoren: biologisch, psychologisch en sociaal. Biologisch gaat over je fysieke gezondheid en hormonen, maar ook: ben je ingescheurd of ingeknipt? Heb je nog pijn? Het psychologische deel gaat over hoe je je voelt. Hoe voel jij je over je lijf? Hoe is jouw zelfbeeld? Draag je de impact van ervaringen uit het verleden mee, bijvoorbeeld de bevalling? Het sociale stuk gaat over de invloed van je omgeving. Hoe ben je opgevoed? Wat heb je over seks meegekregen? En over wat ‘normaal’ is? Maar ook: heb je een relatie? Hoe liefdevol is die? Hoe stabiel? Hoe geliefd en gezien voel je je? Dat hele plaatje draagt bij aan hoe je seks en intimiteit beleeft. En dus ook aan hoeveel zin je erin hebt.”
Allemaal factoren die in het prille ouderschap flink opgeschud kunnen worden.
“Nogal. Tijdens en na een zwangerschap staat je hele leven op z’n kop. Vooral bij een eerste kind. De helft van de vrouwen én mannen ervaren seksuele problemen na het krijgen van kinderen. Je lichaam is anders, je slaapritme, je dagindeling, de dynamiek met je partner, jullie rollen ten opzichte van elkaar. Veel van de dingen die voorheen bij intimiteit hoorden, zoals spontaniteit en ontspanning, zullen in het prille ouderschap misschien niet meer vanzelfsprekend te vinden zijn. Dat zorgt niet altijd voor worstelingen. Sommige mensen passen zich gemakkelijk aan of voelen zich juist nog meer verbonden. Zeker is in elk geval dat je samen weer helemaal moet ontdekken wat werkt.”
Hoe doe je dat dan?
“Allereerst: laat los dat er zoiets als ‘de norm’ bestaat. Dat begint al na de bevalling met die zogenaamde ‘zeswekengrens’, die inmiddels als een soort startsein voor penetratieseks wordt opgevat, maar in feite niet meer is dan het moment waarop medisch gezien het infectiegevaar is geweken, want vaak is dan het bloedverlies uit de baarmoeder gestopt en dit betekent dat de baarmoedermond weer is gesloten. Hoe snel je fysiek herstelt, verschilt van persoon tot persoon. En je fysieke herstel heeft niets te maken met of je je alweer klaar voelt voor seks. Ten slot: seks en intimiteit is zoveel meer dan penetratie met een penis. En dat laatste is misschien wel de belangrijkste.”
Waarom?
“Veel klachten in mijn praktijk hangen samen met de enorme druk die mensen zichzelf opleggen. Normaal is dan: zo veel keer per week, altijd penis-in-vagina-seks, met een bepaalde uitkomst. Maar als er factoren zijn waardoor dat niet lukt, bijvoorbeeld doordat de vrouw pijn heeft of de man te veel stress ervaart om te kunnen ‘presteren’, dan ontstaat een gevoel van tekortschieten. Terwijl dat eigenlijk vooral voortkomt uit een beeld van seks waarbinnen penetratie met een penis nog altijd als het hoogste doel wordt gezien. Als mensen erin slagen om een bredere en meer flexibele interpretatie van seks en intimiteit te omarmen, dan is er weer ruimte voor ontspanning, speelsheid en plezier.”
Wat zou je ouders willen meegeven?
“Leg jezelf en elkaar niks op, maar geniet van intimiteit op manieren en momenten die voor jullie werken. Soms is dat even hand in hand op de bank zitten of samen douchen zonder dat dit per se moet leiden tot seks. Je hoeft het niet zo veel keer per week te doen om ‘normaal’ te zijn. Je hoeft niet aan penis-in-vagina-seks te doen om ‘echte seks’ te hebben. Je hoeft niet altijd klaar te komen om te kunnen genieten. Seks en intimiteit is alles wat een gevoel van nabijheid, genot en verbondenheid geeft. ‘Normaal’ is wat goed voelt voor jou en je partner. De rest moet je allemaal lekker langs je heen laten gaan.”•
MILOU DEELEN (30) woont samen en heeft een dochter (6 maanden).
“Ik had me echt voorbereid op een doemscenario. Dat hoorde ik overal: geen tijd meer voor jezelf, uitputting, je relatie verandert, de seks verdwijnt. Maar eerlijk? Tot nu toe vind ik het moederschap vooral een feest. Zwanger zijn vond ik geweldig. Ik voelde me goed en had een joekel van een buik. Mijn borsten werden ineens enorm, wat ik bizar vond, maar ook wel vet. Ik had een voorspoedige bevalling en voelde me al snel weer goed. Wat me misschien nog wel het meest verbaasde: ons seksleven is nauwelijks veranderd. Na ongeveer twee maanden hadden we weer seks en toen dacht ik: oké, het is er nog – maar dan met een diepere laag erbij. Zo van: wow, we hebben nu ook gewoon een kind! Tuurlijk moet je nu iets meer plannen. Seks overdag, tijdens een slaapje of zo. Maar dat vind ik niet erg. We maken er ook grapjes over: ‘Leg anders even een lapje over de ogen van de baby.’”
NOËL (31) is getrouwd en moeder van drie zoons (5, 2 en 1).
“Zwanger worden ging bij ons niet vanzelf. Onze oudste twee jongens zijn allebei na een vruchtbaarheidstraject geboren. Ook kwamen beiden veel te vroeg ter wereld. Van een fijne kraamtijd samen was geen sprake. Ruimte voor intimiteit was er nauwelijks, het was vooral overleven. Toch zijn we elkaar nooit uit het oog verloren. Ja, het was zwaar. Voor seks of romantiek moesten we ruimte maken en vaak kwam het er helemaal niet van. Maar we bleven onze liefde vieren. Door voor elkaar te zorgen, elkaar te ontlasten en bijzondere momenten samen te creëren. Vijf maanden na de geboorte van onze tweede hadden we voor het eerst weer een date gepland. In plaats van de stad in gaan, doken we in bed. Toen werd Scottie verwekt, voor het eerst zonder medische hulp: ons cadeautje. Ik vind het zo bijzonder om te zien waar we nu staan. We hebben drie kinderen, twee ondernemingen. Het is soms ploeteren en we zijn doodop. Ik zou tegen alle ouders die er doorheen zitten willen zeggen: ook als alles even zwaar voelt, blijf je liefde tonen in kleine dingen. Zorg niet alleen voor de kinderen, maar ook voor elkaar.”
ALIES (35) woont samen en heeft een zoon (18 maanden).
“Zwanger worden bleek niet vanzelf te gaan. Ik heb PCOS en we zaten een jaar in een fertiliteitstraject. Hormonen, injecties, echo’s, seks op commando. Dat doet echt iets met je intimiteit. Ook voelde het alsof mijn hele leven op pauze stond. Niet drinken, niet roken, alles ‘goed’ doen, terwijl zíjn leven gewoon doorging. Daardoor leek het soms alsof we die periode allebei heel anders beleefden. Na de bevalling zat ik op een roze wolk. Was verliefd op onze zoon, maar ook op ons als ouders. Maar én moeder én iemands geliefde zijn vond ik best ingewikkeld. Er verschuift zo veel in je lichaam, je identiteit, je relatie. Ik verlangde van mijn partner vooral zorgzaamheid en zachtheid. Maar dat matcht soms niet met de spanning die je in de slaapkamer zoekt. We zijn een keer in relatietherapie geweest. Niet omdat we in een crisis zaten, maar meer preventief. Juist om onuitgesproken dingen in onze relatie bespreekbaar te maken. Ik kan het iedereen aanraden. Soms lukt het met een ander erbij wel om open te breken waar je samen in vastloopt. Sowieso denk ik dat we als ouders onderling wel wat meer met elkaar zouden mogen delen. In het ouderschap gaan worstelingen en diepe geluksmomenten vaak samen. Als je weet dat dat bij anderen ook zo is, voel je je minder alleen.”
cijfer 36 TOT
58% VAN DE
NIEUWE OUDERS
ERVAART EEN
DALING IN
HUN SEKSUELE
WELZIJN
FLEUR VAN DER MEIJS (34) woont samen en heeft twee dochters (5 en 2).
“Vóór de kinderen was ons seksleven spontaan en avontuurlijk. We ontdekten alles samen, zonder veel woorden, met een gevoel van extreme veiligheid. Totdat we kinderen kregen. Sindsdien moesten we onze intimiteit volledig opnieuw uitvinden. Al tijdens de zwangerschap voelde ik hoe mijn seksualiteit veranderde. Ik was moe, mijn lijf was niet meer van mij. Tegelijkertijd voel je als vrouw een enorme druk om zo snel mogelijk weer terug naar ‘normaal’ te gaan. De kraamverzorgster zei op dag vijf terwijl ze mijn vagina controleerde: ‘Met je mond is niks mis.’ Ik was te geschokt om iets terug te zeggen. Die hele zes-wekengrens is natuurlijk onzin. En toch hadden wij seks na zes weken en één dag. Geweldig was het niet, ik was er nog helemaal niet klaar voor. Maar blijkbaar voelde ik toch ergens die druk. Of misschien wilde ik ook wel aan mezelf en Peter bewijzen dat er tussen ons in bed niets veranderd zou zijn. We zijn nu jaren verder en soms is het nog steeds zoeken naar de juiste balans. Peter heeft een veel hogere seksdrive dan ik, hij zou het liefst elke dag willen. Ik kan een week nagenieten van één fijne keer. Wat ons goed heeft gedaan is het besef dat we niet terug hoeven naar hoe het was. We proberen ons seksleven te zien als een blijvende zoektocht, iets dat we steeds weer samen opnieuw mogen uitvinden. En vooral: als iets wat een beetje leuk en luchtig mag zijn.”
cijfer 6,4%
VAN DE OUDERS
ZEGT STEEVAST
‘NEE’ TEGEN
SEKS OMDAT ZE
TE MOE ZIJN
SASKIA (38) is getrouwd en heeft een zoontje (3).
“Al voordat ik een vaste relatie kreeg, had ik gemerkt dat penetratie voor mij lastig was. Zelfs een tampon of mijn eigen vinger inbrengen lukte niet. Toch dacht ik altijd: het komt goed als ik de juiste persoon ontmoet. Maar ook toen ik zeventien jaar geleden Benjamin tegenkwam, op wie ik zo verliefd werd en bij wie ik me zo op mijn gemak voelde, lukte het niet. Door de jaren heen hebben we van alles geprobeerd. Wij samen, maar ook ik alleen. Toch hebben we altijd een fijn en actief seksleven gehad. Misschien wel juist doordat wij gedwongen werden om creatief en flexibel te zijn. Daarbij deelden we zoiets kwetsbaars met elkaar, waardoor we ons extra verbonden voelden. Benjamin is met mij getrouwd, wetende dat we misschien wel nooit penetratieseks zouden hebben. Ergens had ik gehoopt dat mijn verlangen om moeder te worden sterker zou zijn dan het vaginisme, maar dat was niet zo. Uiteindelijk werd ik zwanger door inseminatie. Ook de bevalling bleek niet de doorbraak waar ik op hoopte. Ik dacht: als er een kind doorheen kan, dan moet seks toch ook wel lukken? Maar ook toen we het na de bevalling weer probeerden, ging het niet.
In dat eerste jaar na de geboorte van onze zoon had ik in mijn hoofd sowieso heel weinig ruimte voor seks. Het slaapgebrek, de combinatie van werk, een nieuwe identiteit, een sociaal leven: ik vond die eerste fase heel pittig. Inmiddels heb ik niet alleen mijn draai in het ouderschap gevonden, maar ook mezelf weer terug. Misschien heeft dat meegespeeld bij wat afgelopen zomer gebeurde. Benjamin en ik probeerden penetratieseks en het lukte ineens. En de keer daarop lukte het weer. Na zeventien jaar samen beleven we nu een heel nieuwe seksuele fase. We kunnen ons geluk niet op.”
EEN BABY
VOEGT
GEMIDDELD
30 UUR
PER WEEK
EXTRA
WERK TOE
YOU GOT THIS!
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.mini lees hier het hele magazine.
‘De vlag gaat uit als de meiden naar school gaan en we nog slechts bso-kosten hebben’
