Carrière en kinderen. Dat bekt best lekker, maar in de praktijk blijken laptops en luiers een stuk minder moeiteloos samen te gaan. Hoe dat er in andere huishoudens aan toegaat – in hemelsnaam? Je leest het in de rubriek Mama is de baas.
Deze week: Celine Charlotte van ’t Wout (38). Ze begon haar carrière als freelancejournalist, maar toen ze ontdekte dat ze haar Amsterdamse huurhuis voor 500 euro per dag aan bedrijven kon slijten, gooide ze het roer radicaal om. Op haar dertigste had ze haar eerste miljoen, inmiddels is ze businesscoach én alleenstaande moeder van twee dochters. Eerst in New York, nu in Amsterdam. Hoe ze het allemaal doet? Lees en leer.
Kinderen: Pip (12 weken) en Romy (2)
Werkt: als zelfstandig businesscoach
Zo doet ze het: vier oppasmeisjes aan huis, en zelf om acht uur naar bed
Julie (38) heeft vier kinderen en haar eigen bedrijf Tiny Library: ‘Eeuwige zoektocht naar balans’
Wat doe je voor werk?
“Ik ben businesscoach en help vrouwelijke ondernemers met online cursussen. Werken doe ik altijd vanuit huis, voor mij ideaal. Ik heb een kamer als kantoor ingericht, al staat de wieg van de baby nu naast mijn bureau. Als je aan de jonge Celine Charlotte had gevraagd hoe mijn leven er later uit zou zien, had ik nooit kunnen bedenken dat ik bewust alleenstaande moeder zou worden van een donor. Maar ik ben ongelofelijk blij.”
Hoe regel je de opvang?
“Bij mijn eerste dochter vond ik dat best ingewikkeld. Ik wist vanaf het begin dat ik wilde blijven werken. Daar haal ik zoveel energie uit en ik vind het ook een goed voorbeeld voor mijn kinderen. Maar in die eerste maanden zonder ritme vond ik het heel lastig om Romy uit handen te geven. Ik wilde haar bijvoorbeeld echt zelf in bed leggen voor haar middagslaap. De opvang was dus geen optie, ook omdat ik allemaal horrorverhalen hoorde dat je kinderen dan continu ziek worden, en als alleenstaande moeder lijkt me dat heel onhandig.
Uiteindelijk begon ik met een paar uurtjes oppas aan huis. Ik woonde toen in New York, in een hoge wolkenkrabber, en dan ging ik boven in de business lounge van het gebouw zitten werken. Mocht er dan toch iets gebeuren, dan was ik binnen een minuut weer thuis. Inmiddels woon ik weer in Amsterdam en werk ik met vier oppasmeisjes die in twee shifts komen. ’s Ochtends een paar uur, en aan het eind van de middag een paar uur. Ze zitten ook allemaal met elkaar in een appgroep voor eventuele extra diensten. Er is altijd wel iemand die kan.”
Hoe ziet de ochtend(spits) er bij jullie uit?
“Ik sta om half vijf op. Kop thee erbij, laptop open en werken maar. Rond zeven uur worden de kinderen wakker. Ik kleed ze aan, ontbijt met ze en met Romy doe ik altijd een Montessori-kwartiertje. Dat houdt in dat we samen iets nieuws leren. De kleuren, het alfabet, of iets simpels als water inschenken. Om acht uur komt de eerste oppas binnen. Dan trek ik me terug en ga ik weer aan het werk – met Pip bij me op schoot. Ik werk tot tien uur, en daarna is de dag voor de kinderen. Romy mag overigens altijd binnenkomen als ik aan het werk ben. Dan leg ik uit dat ik nog heel even iets af moet maken. En eigenlijk accepteert ze dat altijd, en zo niet, dan maak ik het af met haar op schoot.”
En de avondspits?
“Rond vier uur stort ik in. Dan is mijn energie gewoon op. Van het vroege opstaan en ook van het moeder zijn. Als alleenstaande moeder sta je altijd aan. Eerder had ik de neiging Romy dan voor een scherm te zetten, zodat ik even ‘rust’ had. Maar dat heb ik nu opgelost door ook dan een oppas te hebben; die komt rond half vier aan tot ongeveer half zes. Dan kook ik snel, ga ik heel even de deur uit of trek ik me terug om een serietje te kijken en even op te laden. Pip is dan wel bij mij, dus helemaal me-time is het niet. Ik vind die twee samen nog een te grote verantwoordelijkheid voor de oppasmeiden. Romy is net twee en kan nog weleens haar vingers in de ogen van de baby willen prikken. Om half zes gaat de oppas de deur uit, gaan wij aan tafel en om acht uur liggen we allemaal in bed. Ik ook.”
Ben je (niet) moe?
“Eigenlijk niet. Ik heb altijd veel slaap nodig gehad en nu nog steeds. Maar als je om acht uur naar bed gaat, heb je alsnog bijna negen uur slaap per nacht, al word ik een paar keer kort wakker omdat de kinderen nog niet doorslapen. Met de avonduren heb ik niks. Als single zit je ook maar zo alleen op de bank, en voor je het weet heb je je uren scrollend doorgebracht. Voor mij werkt dit geweldig. Natuurlijk heb ik met een pasgeborene nog dat ik ’s nachts een flesje moet geven, maar die periode is maar zo kort. Zelfs als ik ‘s nachts van kamer naar kamer ren, ben ik dankbaar dat ik kinderen heb. Dat ze leven, dat ze ademen en dat ik een baby mag voeden.”
Heb je een vrije dag?
“Ik werk zeven dagen per week, ongeveer vier uur per dag. De eerste twee uur vóór ze wakker zijn, de andere twee uur als de oppas er is, dus van 08:00 tot 10:00 uur. Dat lukt niet altijd. Kinderen volgen gewoon niet altijd de planning, en daar doe ik dan ook niet al te moeilijk over. En ik heb zelf ook vaak dat ik opeens wakker word en denk: vandaag lekker niks, we gaan naar de dierentuin. Dat kan gelukkig ook, omdat ik zo flexibel ben; ik werk vooral omdat ik het leuk en belangrijk vind voor mijn persoonlijke ontwikkeling.”
Vind je werk en kinderen makkelijk te combineren?
“Nee, niet makkelijk. Het dwingt me wel superefficiënt te moeten zijn, en elke minuut in te plannen. Dit interview bijvoorbeeld. Ik had van tevoren nog tien minuten over, en vroeger zou ik dan waarschijnlijk gewoon even gaan scrollen tot het tijd was. Maar nu gaat er nog een was in, de vaatmachine wordt uitgeruimd en ik heb snel groente in de soepkoker gestopt voor de lunch. Ik weet van alles in mijn leven precies hoelang het duurt. Vaatwasser: drie minuten, was: twee minuten – dus die tien minuten probeer ik echt optimaal te vullen. Los daarvan blijft het mentaal schipperen tussen ondernemerschap en moederschap. Ik wil overal vól voor gaan. Heb honderd ideeën voor mijn bedrijf waar ik gewoon nu geen tijd voor heb. Of baal als de kinderen vroeg wakker worden en mijn werktijd dus eerder stopt. Maar ik voel heel sterk: mijn gezin is nu belangrijker dan werk. Fulltime ondernemer zijn en daar 100% voor gaan, komt wel weer. Maar deze fase met kleine kinderen krijg ik niet meer terug.”
Is er iets dat je wel echt lastig vindt?
“Het huishouden. Het is hier vaak een totale chaos. Maar daar kan ik heel goed mee omgaan. Koekjes bakken of de deur achter me dichttrekken terwijl de hele keuken een teringzooi is? Helemaal prima. Ook heb ik nog steeds geen tijd vrijgemaakt om te sporten. En in twee jaar tijd ben ik slechts een paar keer ’s avonds uitgegaan: de échte me-time is nog lastig.
Je bent miljonair geworden met je bedrijf. Waarom vraag je niet meer hulp?
“Over een au pair of nanny heb ik weleens nagedacht, en mensen vragen ook regelmatig: maar als je zoveel geld hebt, dan huur je toch een kok in en iemand die je huis opruimt? Dat had ik vroeger misschien ook gedacht, maar ik ben een enorme introvert. Dus steeds weer mensen in huis halen, vind ik ontzettend slopend. Bovendien vind ik deze fase van mijn leven, zo lekker knus alleen met de kinderen thuis, hartstikke leuk. Ik rijd nog altijd in een tweedehands Volkswagentje en vind het ook gewoon gezellig om met Romy de vaatwasser uit te ruimen. Mijn grootste geluk, het is ontzettend cliché, maar dat zijn echt mijn kinderen.”
Danique Bossers: ‘Dat ik meldde dat een jongen net zo welkom was, leverde vooral verbaasde blikken op’
Zijn de kinderen blij met hoe het gaat?
“Pip is nog heel jong, maar Romy is gek op de oppasmeisjes. Het zijn ook zulke leuke meiden. Dat is geen toeval trouwens. Voor vier oppassers heb ik in totaal meer dan 25 sollicitaties gevoerd. Ik heb het aangepakt alsof ik voor mijn bedrijf mensen aannam. Maar ik heb nu dan ook echt hele fijne oppassers: als de meiden binnenkomen, rent Romy keihard op ze af.
Ze doen ook zulke leuke dingen met haar en zijn allemaal heel verschillend. Met de één voetbalt ze altijd, er is een fervent voorlezer bij, en weer een ander is heel muzikaal, dus daar danst en zingt ze veel mee. Voor Romy is het denk ik heel leuk dat ze niet altijd alleen maar met mij is, ook omdat ze niet naar de opvang gaat. In de toekomst overweeg ik er twee meiden tegelijkertijd te vragen. Voor beide kinderen één, zolang hun ontwikkelingsfase nog heel ver uiteenloopt. Maar ik kijk wel of dat echt nodig is.”
Wat maakt de combinatie carrière en kinderen voor jou zo leuk?
“Ik vind moeder zijn zoveel leuker dan ik van tevoren had bedacht. Sterker: ik vind het echt fantastisch. Het is zo dynamisch. Elke paar maanden veranderen die meiden weer. Ik zie het als een groot geschenk, helemaal na het ivf-traject dat ik heb doorlopen. Maar van alleen moeder zijn zou ik denk ik niet gelukkig worden. In mijn werk kan ik mijn energie en creativiteit kwijt. Zonder mijn carrière zou ik waarschijnlijk alsnog allerlei projecten verzinnen, maar dan rondom het moederschap. Zo heb ik in mijn kraamtijd een nieuwsbrief en podcast voor moeders opgezet. De creativiteit moet gewoon érgens heen. Bovendien wil ik een voorbeeld voor mijn dochters zijn. Laten zien: je kunt iets moois opbouwen, dingen doen waar je goed in bent en andere mensen helpen.”
Waar kijk je naar uit als de kinderen wat ouder zijn?
“Samen reizen. Dat lijkt me fantastisch. En ook: de personen ontdekken die ze zijn. Waar liggen hun interesses, waar zijn ze goed in en wat vinden ze moeilijk? Dat lijkt me allemaal heel bijzonder, dus daar kijk ik enorm naar uit. Tegelijkertijd denk ik ook: stop de tijd. Ik vind het leven als gezin met jonge kinderen gewoon zo ontzettend gezellig.”
Heb je nog een ultieme tip voor moeders die het soms éven niet meer overzien?
“Maak een lijstje met dingen die je écht leuk vindt om met je kinderen te doen. Van die dingen waarvan je denkt: hier ben ik moeder voor geworden. Voor mij was het bijvoorbeeld een droom samen naar Disneyland gaan. Maar ook gewoon kleine, simpele dingen zoals koekjes bakken, verkleedfeestjes houden, naar balletles gaan samen. Zit je er even doorheen? Ga die herinneringen maken. Want voor je het weet word je weer opgeslokt door de dag – en ze zijn maar zo kort klein.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.
Rianne Meijer (32) over vrienden maken na je dertigste: ‘Zoek elkaar op’
