Twee jaar geleden komt Femke, na een zwangerschap zonder complicaties, plotseling met haar zoon op de NICU (Neonatale Intensive Care Unit) terecht. Drie weken lang verblijven ze in onzekerheid op de afdeling. Omdat ze destijds contact met ouders die hetzelfde hadden meegemaakt miste, besloot ze een eigen community op te zetten.
“Ouderschap gaat over zoveel dingen, zowel leuke als minder leuke dingen. Ik dacht: waarom delen we dat niet meer met elkaar?”, vertelt Femke in gesprek met LINDA.mini.
“Mijn hele zwangerschap verliep goed en alle echo’s waren in orde. Er was geen enkele aanleiding om te denken dat er iets mis zou zijn. Tot ik met 36,5 weken ineens weeën kreeg.” Als een bevalling op gang komt voor de 37 weken, wordt deze automatisch medisch. Femke moet meteen naar het ziekenhuis.
Daar wordt de bevalling direct in gang gezet. “Alles ging goed, tot de persweeën. Mijn zoontje bleef op een of andere manier vastzitten. Hij kwam er gewoon niet uit. Ineens gingen we van een normale situatie naar een acute. De noodknop werd ingedrukt en binnen een split second stond de kamer vol met artsen en verpleegkundigen.”
“Toen hij uiteindelijk werd geboren, is hij meteen bij ons weggehaald. Hij had geen ademhaling en moest gereanimeerd worden. Natuurlijk wilde ik hem bij me houden, huid-op-huidcontact is goed voor moeder en kind, maar ik had geen keuze en dacht: help hem. Op zo’n moment heb je geen idee wat je overkomt, het is heel heftig om mee te maken. Ik zat nog vol adrenaline door de bevalling die ik net had doorstaan, mijn vriend stond er echt van … ‘Holy shit, wat gebeurt hier allemaal?’”
Femkes pasgeboren zoon moet direct naar de NICU. “Hij moest in een couveuse per ambulance vervoerd worden naar het AMC, dat gespecialiseerd is in bijzondere gevallen. Daar checkten ze al zijn organen en alles functioneerde godzijdank goed. Als ouders moesten we ook door de medische molen, omdat er gekeken werd naar erfelijke aandoeningen of afwijkingen in de familie. Dat was niet het geval. Het blijft nog steeds een raadsel wat er aan de hand was, we hebben hier nooit een antwoord op gekregen.”
Uiteindelijk mogen ze na twee weken de NICU verlaten, waarna ze nog een week op een andere afdeling in het Emma Kinderziekenhuis verblijven. “Die periode was heel onzeker. Ineens waren we op een afdeling die voor ons totaal onbekend was. We hadden geen idee wat er met ons pasgeboren kind aan de hand was en ook niet of het goed zou aflopen. Ik dacht aan alles wat fout kon gaan, maar moest ook mijn hoofd koel houden om er voor mijn kind te zijn.”
Direct huid-op-huid contact nu ook mogelijk bij premature baby’s: ‘De beste plaats is bij mama’
“Wat ik erg heb gemist in die periode, waren andere ouders om hierover te praten. Ouders die dit ook hadden meegemaakt en exact weten wat je bedoelt of voelt zonder dat je veel hoeft te zeggen. Iedere situatie is natuurlijk anders, maar ik had echt behoefte aan een soort community waarmee ik kon sparren.”
Femke besluit zo’n community zelf op te zetten. “Ouderschap gaat over zoveel dingen, zowel leuke als minder leuke dingen. Ik dacht: waarom delen we dat niet meer met elkaar? Vanuit die gedachte ben ik Mini in Mokum gestart: om op een makkelijkere manier ouders te leren kennen. Dat begon met een Instagramaccount en inmiddels ook een WhatsAppcommunity met daarin 800 ouders, die ook weer subgroepen hebben.”
“Ouders met eenzelfde soort verhaal weten elkaar goed te vinden. Zo is er ook een groep met ouders die in een medische situatie zitten met hun kind. In die tijd had ik dit echt willen hebben. Dat je gewoon even een appje kunt sturen van … ‘Jongens, ik zit nu op de NICU: zijn er meer ouders die dit hebben meegemaakt?’ Dat je even met elkaar kunt sparren. Ik hoop dat ze hierdoor de steun ervaren die ik zelf heb gemist.”
Mede dankzij haar platform heeft Femke pakketten samengesteld voor ouders op de NICU-afdeling in het AMC. In de pakketten zit bijvoorbeeld een notitieboek om gedachten van je af te kunnen schrijven, een armband, maar ook de LINDA.mini om afleiding te bieden. “Het zijn misschien kleine dingen, maar die voelen als een groot gebaar voor ouders. Ik hoop dat ze hierdoor even worden afgeleid van de pittige situatie waar ze in zitten en te laten zien dat lotgenoten dichterbij zijn dan ze misschien denken.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.
In ouder-kindkamers kunnen ouders in het WKZ bij hun zieke baby slapen: 'Rust helpt het herstel'
