Julie Reinders (30) is de trotse moeder van zoon Rocket Star en dochter Panthère Chrome, maar de weg naar het moederschap is hobbelig. Beide zwangerschappen heeft ze last van HG en de geboortes gaan razendsnel.
In de rubriek Bijzondere Bevallingen horen we de opmerkelijkste verhalen over bevallingen. Van moeders, partners, vrienden, familieleden en experts.
“Beide zwangerschappen had ik HG (Hyperemesis Gravidarum, een ernstige vorm van zwangerschapsmisselijkheid)”, vertelt Julie, die twee kinderen en een bonusdochter heeft. “Het was vreselijk, ik gaf continu over. Ik probeerde van alles om me beter te voelen: gezond eten, veel vlees, eten waar ik zin in had. Het maakte niet uit, ik spuugde bijna alles weer uit.”
Medicatie helpt niet. “Ik kwam erachter dat ik het best rustig en in kleine porties kon eten en alleen dingen waar ik echt zin in had, maar dat wisselde nogal. Ik kon een salade bestellen en er op het moment dat-ie geserveerd werd al geen trek meer in hebben. Dan gaf ik weer over. Ik at veel soepen en groentes en dronk sapjes om gezond te blijven. Als ik eindigde met iets zoets, zoals een waterijsje, verkleinde ik de kans om over te geven.” Julie baalt ervan, maar maakt zich geen zorgen. “De baby had er geen last van en groeide goed.”
Als Julie zwanger is van haar inmiddels vijf jaar oude zoon Rocket, zijn ook haar zussen in verwachting. “Mijn tweelingzusje was al een keer bevallen, dus zij gaf me alle ins en outs. Ik las me niet in en deed geen cursus. Ik was niet bang, de baby moet eruit en dat gebeurt toch wel.”
Wel heeft ze een paar wensen: “Ik wilde een natuurlijke bevalling zonder pijnbestrijding en met mijn familie erbij. Ik twijfelde over een thuisbevalling, maar mijn moeder heeft een zwangerschapsvergiftiging gehad en is in coma geraakt. Zij wilde graag dat ik in het ziekenhuis zou bevallen.” Omdat het coronatijd is, mag alleen haar partner bij de bevalling aanwezig zijn. “Dat vond ik jammer. Ik had mijn moeder en zussen er graag bij gehad.”
Het is half zes ’s ochtends als Julies vliezen breken. “Om half acht kwam de verloskundige voor een controle. Toen had ik drie centimeter ontsluiting. Ik gaf aan dat ik in het ziekenhuis wilde bevallen. In de dichtstbijzijnde ziekenhuizen was geen plek; door corona was het druk. Om half elf zijn we in de auto gestapt, vanuit Zandvoort naar Amstelveen. Volgens de verloskundige zou de bevalling nog even duren. Mijn moeder reed, omdat mijn vriend geen rijbewijs heeft.”
Tekst gaat verder onder de foto’s.
Laura Ponticorvo’s dochter kwam met 34 weken ter wereld met spoedkeizersnede: ‘Ik voelde me ontzettend schuldig’
Bij aankomst heeft Julie niet het gevoel dat ze serieus wordt genomen. Een rolstoel is nergens te vinden en haar vriend wordt weggestuurd om formulieren in te vullen. “Op de afdeling verloskunde kreeg ik het advies om naar de wc te gaan. Gelukkig had de gynaecoloog meteen door wat er aan de hand was. Ze zei: ‘Meisje, jij moet persen.’ Om 11.18 uur kwamen we aan in het ziekenhuis en om 11.49 uur werd Rocket geboren. Om zijn naam moesten ze daarom wel lachen.”
De misselijkheid is na de geboorte van Rocket direct verdwenen. “Bij het persen was het er nog, daarna was het weg.” Na de bevalling wil Julie zo snel mogelijk weg. “Om half twee ’s middags stonden we weer buiten. Ik wilde zo snel mogelijk naar huis om mijn familie te zien.” De kraamtijd is, vanwege de coronapandemie, rustig. “Als de kraamzorg er was, mocht je geen bezoek ontvangen. Ook gold er nog een avondklok.”
Inmiddels heeft Julie ook een vijf maanden oude dochter. “De zwangerschap en bevalling van Panthère waren vergelijkbaar met die van Rocket.” Julie kijkt hier goed op terug. “Natuurlijk doet bevallen pijn, maar alles is goed gegaan. Het enige smetje op de kraamtijd was dat Panthère het RS-virus kreeg toen ze twee maanden oud was. We moesten meteen naar het ziekenhuis. Dat was ontzettend spannend, maar gelukkig waren we er op tijd bij. Ze kon meteen aan de beademing en heeft geen zuurstoftekort gehad.”
Julie vindt het moederschap geweldig. “We hebben geen slapeloze nachten. De kinderen slapen gezellig bij ons in bed en mijn vriend en ik kunnen werk en de zorg voor de kinderen goed op elkaar afstemmen. Ook de borstvoeding gaat goed, dus we kunnen volop genieten.”
Heb jij ook een bijzonder bevallingsverhaal? Mail je naam en verhaal in een paar zinnen naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Bijzondere bevallingen’ en wie weet lees je straks jouw verhaal terug op LINDA.nl.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Gaby Blaaser had stortbevalling bij haar ouders op de bank: 'Sorry, waar is de pijnbestrijding?'
Anna Neeltje de Boer is freelance redacteur bij LINDA.nl. Ze woont in Zwolle met haar vriend, hun baby en twee katten.
