STRIKT
Joshua “Jij bent kindertherapeut, maar thuis niet.”
Caroline “Het is wel een beetje waar dat wat ik als therapeut ouders aanraad, thuis ineens loslaat. Grenzen bewaken vind ik bijvoorbeeld lastig.”
Joshua “Ik ben heel strikt met suiker en schermtijd.”
Caroline “Dat komt ook door jouw vrijeschoolachtergrond, jouw jeugd zonder tv en snoep.”
Joshua “Mijn ouders waren geen antroposofen.”
Caroline “Sorry schat, maar jullie vierden ook niet alle feestdagen, hadden geen televisie …”
Joshua “Wij werden inderdaad naar buiten gestuurd. Ik wil ook liever dat ze hun fantasie gebruiken en zelf tekenen. Als ik Coco stickers op een vel zie plakken, dan voel ik meteen: dit is niet goed!”
Caroline “Ik voel daar dus niets bij. Ik denk: wat heerlijk dat ze lekker bezig is. Als jij thuiskomt en haar met die stickers ziet, is ze tachtig procent van de dag al buiten geweest – zonder suiker of scherm.”
Joshua “Ik weet het! Daarom probeer ik me nu aan de gouden regel te houden dat er eerst verbinding moet zijn, voordat ik ergens iets van zeg. Dus niet binnenvallen en de tv uitzetten, maar naast Sam gaan zitten en vragen waar hij naar kijkt. Ik moet leren dat je niet altijd iets hoeft, dat chillen ook goed is.”
Caroline “Jullie gingen vroeger niet naar een speeltuin omdat je ­moeder die prikkels niet aankon. Jij moet leren dat je dingen gewoon leuk mag vinden. En ik moet leren dat grenzen en duidelijkheid goed zijn.”