
Acteur Minne Koole (31) is zelf zijn grootste recensent. “De zelfkritiek vliegt echt alle kanten op – de ene keer vind ik mezelf te egoïstisch en te arrogant, de andere keer juist te slap en te soft.”
Melancholisch “Er wordt wel gezegd dat acteren liegen is, maar daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat het eerder neerkomt op de waarheid blootleggen. Terwijl mensen zich in het normale leven kunnen verhullen, moet je op het toneel juist recht naar binnen kunnen kijken bij iemand. En wel zó dat je er niet aan kunt ontsnappen. Dat vereist een grote oprechtheid bij het spelen.
In mijn vak zijn postuur en uitstraling soms bepalender dan speltechniek. Op de toneelschool moesten we bijvoorbeeld allemaal om de beurt in dezelfde houding voor elkaar gaan staan. Bij de een voelde je meteen: wat schattig, bij de ander moest je lachen en bij weer een ander dacht iedereen: o, dit is wel heel dramatisch. Terwijl iedereen gewoon stilstond en niets deed. Zelf heb ik ietwat donkere ogen, dat vinden mensen snel melancholisch. Ook wanneer ik dat helemaal niet ben.”
Woede “Als een vriend van mij boos wordt, vind ik het fijn dat hij zich bij mij zo durft te laten gaan. Dat heb ik eigenlijk liever dan dat-ie altijd beheerst is. Vrienden en geliefden accepteren het als je een keer uit de bocht vliegt.
Op een filmset daarentegen is het niet professioneel om je woede te uiten. Het kan zwaar zijn om voor de camera kwetsbaar te moeten zijn, terwijl veel mensen om je heen luidruchtig praten. Soms kan een regisseur daar ronduit ongevoelig voor zijn. Dan zit ik daar op de terugweg in gedachten nog een hele woordenwisseling met hem of haar over te voeren.”
‘gewoon jezelf
zijn klinkt makkelijk,
maar in de
praktijk is dat
fucking moeilijk’
Innerlijke criticus “De zelfkritiek vliegt bij mij echt alle kanten op. De ene keer vind ik mezelf te egoïstisch en te arrogant, de andere keer juist te slap en te soft. Ik ben blij dat de binaire ideeën over hoe mannen en vrouwen zouden moeten zijn, steeds minder opgaan. Ik accepteer van mezelf dat ik een man ben op míjn manier, maar toch heb ik soms het gevoel dat ik tekortschiet. Dat ik te weinig voldoe aan de verwachtingen van de buitenwereld.”
Jaloers “Kan ik zijn op mensen die op feestjes makkelijk met iedereen een praatje maken. Mij kost die smalltalk op borrels en premières veel moeite en energie. Zeker als het heel druk is, ga ik het liefst vroeg naar huis. Ik heb een paar goede vrienden die er altijd voor me zijn en kijk met verbazing naar mensen met een gigantische vriendenkring. Dan vraag ik me af: hoe doen ze dat?”
Identiteitscrisis “Op mijn 27ste kampte ik bijna een jaar met slapeloosheid. Overdag functioneerde ik wel, maar slechts een paar uur per dag. Nadat ik mijn rol gespeeld had, stortte ik weer in. ’s Nachts voelde ik vaak paniek.
Wat de oorzaak was? Achteraf denk ik dat ik veel te graag iemand wilde zijn die ik niet ben. Ik heb verschillende therapieën gevolgd, maar die hielpen niet. Totdat ik bij een therapeute kwam die nogal confronterend was. Zij zag niks in een psychologische zoektocht naar de oorzaak, maar gaf me praktische tips. Zo zei ze dat ik andere keuzes moest maken en beter kon breken met sommige mensen. Gewoon jezelf zijn klinkt makkelijk, maar in de praktijk is dat fucking moeilijk, want je wilt ook dingen uitproberen.”

Roes “Met mijn toenmalige vriendin heb ik een keer een lsd-trip gedaan die elf uur duurde. Het was magisch, grappig, maar af en toe ook doodeng. Bewustzijnverruimend was het deel waarin ik besefte dat je opgesloten zit in je eigen hoofd. Dat je weliswaar denkt dat je van daaruit de realiteit ziet, maar dat de werkelijkheid zoveel groter is dan wat jij met je eigen gedachtenfilter interpreteert. Dan besef je dat je alles dus ook heel anders zou kunnen zien of ervaren.”
Liefde “In de film Ik zal zien, over een meisje dat door een ongeluk plotseling blind is, speelden we geliefden, maar we werden ook in het echt verliefd.
Aiko en ik lijken in veel opzichten op elkaar. Ik hoef me bij haar nooit in te houden, want zij is zo mogelijk nog een grotere nerd dan ik, haha. Onlangs hebben we de West Highland Way in Schotland gelopen. Terwijl ik vaak iedereen te vriend wil houden, durft Aiko heel dicht bij zichzelf te blijven. Daar kan ik nog van leren.”•
cv
MINNE KOOLE Amsterdam, 8 november 1993 BEROEP Acteur MOEDER Fotografe en docente VADER Filmmaker GEZIN Een zus en een halfzusje OPLEIDING Toneelschool Amsterdam RELATIE met Aiko Beemsterboer THEATER Angels in America (bij ITA) FILM Ik zal zien TV De Ring
















































