‘Wie krul heeft wil steil haar en andersom. Wat maar weer bewijst: je wil meestal wat je níét hebt’
ER IS WERKELIJK NIETS aan mijn lichaam dat ik graag dikker zou zien, behalve … mijn haar. “Je hebt eigenlijk echt veel haar,” zegt elke kapper altijd tegen me, “het is alleen heel fijn en extreem steil.” Fijn, denk ik dan, een héleboel fijn haar dat zo steil is, dat elke krul die ik erin probeer te föhnen of stylen er binnen vijf minuten weer uitvalt, waardoor het altijd als een platte pannenkoek om mijn hoofd hangt en dus dun lijkt. Noa heeft de slag van haar vader in haar haar en zou – als ze een beetje in die krullen knijpt – precies het volume hebben waar ik van droom. Maar ze vindt al van jongs af aan krullen niks en is altijd druk in de weer met een steiltang om die slag uit haar lokken te stomen. Wat maar weer bewijst dat je meestal wilt wat je níét hebt.