De Australische levensstijl

Maxime had nooit het plan om ondernemer te worden. Sterker nog: ze dacht dat ze na de hotelschool in Maastricht het bekende pad zou volgen. “Ik was altijd mega-ambitieus en gefocust op ‘het maken’. Ik wilde de beste titels op mijn naam hebben staan. Mijn vrienden kozen voor een negen-tot-vijfbaan bij grote bedrijven. Dat moest ik ook gaan doen, dacht ik. Toch ging ik na mijn studie eerst samen met mijn vriend op reis naar Australië. Een half jaartje, dat was het idee. Daarna werken.

In Australië merkte ik dat mensen daar totaal anders leven. Relaxter, met meer focus op wat ze leuk vinden in plaats van een belangrijke functie. En mensen namen meer tijd voor zichzelf om werk heen.

Het inspireerde me. Een half jaar werd al snel anderhalf jaar reizen. In die tijd vroeg ik me af: hoe wil ik dat mijn leven eruitziet als ik terugga naar Nederland? Het antwoord was in ieder geval niet die negen-tot-vijfbaan.”

Pizza’s bakken

“Ik had ervaring in de horeca en een master ondernemerschap op zak. Een eigen zaak zou dus een logische stap zijn. Daarnaast had ik in de coronatijd een nieuwe hobby opgepakt. Mijn vader kocht destijds een pizzaoven. Gewoon voor de lol, voor etentjes met vrienden.

We maakten aan de lopende band pizza’s en werden er steeds fanatieker in. We gingen het deeg perfectioneren, betere ingrediënten zoeken. Het was een skill die ik door de jaren heen had ontwikkeld. In Australië bekroop me daarom het idee om een pizzeria op te starten.”

Tekst gaat verder na de foto.

Ietwat naïef

Maximes omgeving reageert wat verbaasd op haar idee. “Ik was misschien wat naïef, maar ik dacht: als het niet lukt, kan ik altijd nog een kantoorbaan nemen. Wat heb ik te verliezen?

Mijn ouders vroegen zich af of dit niet wat vroeg was. ‘Moet je niet eerst meer ervaring opdoen?’ Maar ik geloof erin dat het juiste moment niet bestaat. Soms moet je een sprong in het diepe wagen.

Toen ik eenmaal een businessplan had gemaakt, zagen mijn ouders dat ik er echt voor wilde gaan. Vanaf dat moment waren (en zijn) ze mijn grootste supporters.”

Nikki runt hospitality agency in het nachtleven: 'Van DM's vol scheldwoorden trek ik me niks aan'Lees meer

Slim geleend

Maxime gebruikt geld van DUO om de pizzeria op te starten. “Ik heb tijdens mijn studie maximaal geleend. Daarnaast heb ik altijd gewerkt, waardoor ik een deel van mijn geld opzij kon zetten. Ik zag het als een slimme manier om geld te ‘sparen’, iets waar ik bij het oprichten van mijn restaurant baat bij had. Ik ga ervan uit dat ik met Pizza Crosta alles kan aflossen.

Ook tijdens het opbouwen van het restaurant heb ik mijn geld zo slim mogelijk uitgegeven. Een pizzaoven kost nieuw zo ongeveer 25.000 euro, maar wij vonden er een via Marktplaats. Daarnaast is veel interieur tweedehands en hebben we veel zelf geklust. Vooral mijn vriend heeft alle plannen die in mijn hoofd zaten werkelijkheid gemaakt. Dat soort dingen maken het verschil.”

Gratis tiramisu

Maxime moet lachen bij de herinnering aan de opening van Pizza Crosta. “De eerste dag ging alles mis. Ons bestelsysteem had geen limiet, waardoor al snel een rij tot om de hoek stond. We konden het tempo totaal niet bijhouden. Ik dacht echt: waar ben ik aan begonnen?

We zijn toen tiramisu gaan uitdelen en hebben mensen eerlijk verteld dat het chaos was. Gelukkig konden de meeste gasten er wel om lachen. Ik had de drukte totaal onderschat, maar doordat ik mensen op social media had meegenomen in het hele proces, was het vanaf de eerste dag meteen druk.”

Italiaanse pizzabakker

“Via TikTok en Instagram heb ik ook veel mensen voor mijn team gevonden. Ik heb dertien jonge mensen in dienst. Veel van hen hadden nog geen horeca-ervaring, maar waren enthousiast over mijn onderneming. Dat vind ik heel bijzonder.

Ook heb ik een fulltime pizzabakker in dienst. Hij is Italiaans en kwam er op een dag ineens de zaak binnenlopen. Megatoevallig, hij verbleef in een Airbnb in Soest en was op zoek naar werk.

Hij had al tien jaar ervaring, dus het was best spannend dat ik hem moest leren hoe hij mijn pizza’s moest maken. Mijn stijl is Napolitaans en hij komt uit Rome, dus hij moest sowieso een nieuwe stijl aanleren. Af en toe vond hij het lastig dat ik de leiding had in de keuken. Inmiddels heeft hij zich daarop aangepast en leren we veel van elkaar. Dat maakt onze pizza’s nog beter.”

Tekst gaat verder na de foto.

Celine is trambestuurder: 'Van tevoren heb je een gesprek met een psycholoog'Lees meer

Vooroordelen

“Mensen zijn regelmatig verbaasd als ze horen dat ik de pizza’s bak. Ze verwachten een Italiaanse Luigi. Toen ik net opende met Pizza Crosta, waren er veel mannen die vroegen hoeveel pizza’s ik verkocht. Dat vond ik zo’n opvallende en gekke vraag. Alsof ze voor zichzelf wilden doorrekenen hoeveel omzet ik als jonge vrouw maakte. Vrouwen vinden het eerder vet en moedigen me aan in wat ik doe.

Ik ben in de restaurantwereld nog weinig andere vrouwelijke ondernemers tegengekomen. Dat vind ik jammer en is iets wat ik wil aanmoedigen in mijn eigen team. Ik heb de droom om een tweede restaurant te openen. Dan lijkt het me fijn als een vrouw filiaalmanager wordt van een van de zaken. Zodat we als vrouwen meer vertegenwoordigd worden in de branche.”

Australische rust?

Inmiddels werkt Maxime zelf zeven dagen per week – iets wat niet helemaal matcht met haar oorspronkelijke idee van een Australische levensstijl. “Ik ben er veel meer tijd aan kwijt dan ik dacht. Maar ik haal ook heel veel uit mijn dagen. Overdag heb ik ruimte, ’s avonds werk ik. Het voelt bijna als extra tijd.

Alleen mijn sociale leven is soms lastig te combineren. Mijn vrienden zitten op zaterdagmiddag op het terras en dan moet ik werken. Dat mis ik soms wel. Daarom hoop ik dat ik het restaurant op een gegeven moment iets meer kan loslaten. Dat ik niet iedere dag nodig ben en het team ook zonder mij vooruit kan. Tegelijkertijd kriebelt het ondernemen ook weer en wil ik die tweede zaak openen, haha. Bye, vrije tijd. Die balans blijft lastig.”

Jonge ondernemers

“Ik wil andere jonge ondernemers vooral meegeven dat ze mogen vertrouwen op zichzelf. Ik merk dat ik heel snel de mening van anderen wil horen en overal bevestiging in zoek. Maar uiteindelijk moet jij het doen. Iedereen kan er iets van vinden, maar als het voor jou niet goed voelt, ga je het ook niet volhouden.

Dus luister naar je onderbuikgevoel. Dat klinkt cliché, maar het is echt zo. Je mag best advies aannemen, maar verlies jezelf daar niet in. Als jij ergens honderd procent achter staat, dan straal je dat ook uit – en dat maakt uiteindelijk het verschil.”

Elvira en Lynn runnen eigen pilatesboutique: 'Wat begon als grap werd ons fulltime bedrijf'Lees meer