Van tiny studio tot hysterisch droomhuis en van woonboot tot oude brandweerkazerne: in de nieuwe rubriek ‘Thuis bij de MEIDEN’ gluren we schaamteloos binnen bij de leukste, gekste en meest jaloersmakende woningen van onze lezers. Want: hoe wonen andere meiden écht en wat betalen zij ervoor?
Deze keer: Anne Schlepper (23), zij woont antikraak in haar oude basisschool in Hengelo.
“Ik woon in de lerarenkamer van mijn oude basisschool, met een apart hok dat nu mijn slaapkamer is. Als kind zat ik hier op de wc, nu woon ik er gewoon”, vertelt Anne in haar interview. Nu is de vraag: hoe is ze hier terechtgekomen? “De basisschool in Hengelo wordt via antikraakorganisatie AdHoc beheerd. Via een vriendin hoorde ik dat zij een aantal leegstaande panden hadden. Ik had me ingeschreven en kreeg al snel aanbod in de stad. Eerst ging ik kijken bij een andere school, maar die was vies en totaal niet chill. Toen kreeg ik een link naar een tweede plek. Door de vage foto’s dacht ik al: volgens mij is dit mijn oude basisschool. Toen we erheen fietsten voor de bezichtiging, herkende ik het meteen.”
De school, die gelegen is in een rustige woonwijk, voelde voor Anne meteen vertrouwd. “Ik ben hier opgegroeid. Na de bezichtiging wist ik meteen dat ik hier wilde wonen. Ik zei ja tegen de woning en zit hier nu al een jaar. Het voelt nog steeds een beetje surrealistisch. Hoewel het inmiddels gewoon mijn huis is, was het in het begin wel gek. Ik dacht: vroeger zat ik hier in de klas en nu woon ik hier. Soms loop ik door de gang en moet ik lachen om herinneringen, zoals dat ik ooit een ‘oeps-blad’ moest invullen bij de rector. Dat kantoor zit er nog steeds.”
Annes maandelijkse woonlasten komen neer op 310 euro. “In principe heb ik geen huisgenoten: ik heb een eigen klaslokaal met een apart kamertje, dat ik heb omgetoverd tot een echte slaapkamer. Verder heb ik een eigen wc en keuken, maar ik deel de douche wel met vier van de negen anderen die ook in het pand wonen. Soms is dat irritant, net als in een studentenhuis. Maar als we het allemaal netjes en schoonhouden, is het ook niet heel erg.”
“Wat dit huis zo bijzonder maakt, is dat alles nog voelt als een school. De kleuren zijn hetzelfde gebleven en in mijn kamer zit nog een muurschildering van gebouwen en kinderen uit Hengelo. In de gang hangen bordjes met ‘wc groep 1 en 2’, er staat een wensboom en in de aula vind je een oude ideeënbus. Ik woon letterlijk in een stukje nostalgie. Ik heb de lerarenkamer, maar een pandgenoot woont in mijn oude groep 8-lokaal. Dat blijft bizar.”
De muren schilderen mag ze niet, maar dat heeft Anne er niet van weerhouden om haar studio helemaal eigen te maken. “Het enige wat voor mij echt een must was, was een splitsing tussen het woon- en eetgedeelte. Ik heb een stellingkast midden in de ruimte gezet om een scheiding te creëren.”
Haar favoriete plek in huis, is de bank na een lange werkdag. “Met een serie op de beamer die ik op de muur projecteer. Dat voelt dan echt als mijn eigen mini-bioscoop.”
Over antikraak wonen heeft ze ook geen klachten. “Als er storingen zijn met water of verwarmingen dan wordt dat snel opgelost. In het begin van het jaar hadden we een lekkage door ijs op het dak. Binnen een paar dagen was het probleem verholpen.
Het enige nadeel van op deze manier van wonen, is de onzekerheid: AdHoc heeft een opzegtermijn van minstens 28 dagen. Ik ben er niet dagelijks mee bezig, maar recent werd ik eraan herinnerd toen een vriendin ineens weg moest uit haar antikraakwoning. Ik verwacht niet dat ik hier binnenkort uit moet, maar als dat wel zo is, kan ik altijd terugvallen op mijn ouders. Iets waar ik heel dankbaar voor ben.”
De reden dat Anne voor een antikraakwoning koos, heeft alles te maken met de krappe woningmarkt. “Het is bijna onmogelijk om iets betaalbaars te vinden – in de vrije sector rijzen de prijzen de pan uit, in de sociale huur zijn de wachtlijsten lang.”
Ze vervolgt: “Ik moet wel zeggen dat antikraak je op plekken brengt waar je anders nooit zou wonen. Een vriendin woont bijvoorbeeld in een monumentaal pand. Vet, toch? En zeg eens eerlijk: hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze in hun oude basisschool wonen?”
Altijd als eerste de lekkerste verhalen? Download de LINDA.meiden app.
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde acht jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
