Ze zijn jong en staan midden in het leven. Dan krijgen ze allebei de diagnose lymfeklierkanker. Wat begint als een gesprek over vergelijkbare ervaringen, verandert al snel in vriendschap én een gedeelde missie: geld ophalen voor kankeronderzoek via een sportieve uitdaging bij De Hollandse 100.
Kirsten Drost (24) en Yuli van der Molen (22) delen hun verhaal met LINDA.meiden.
“Toen ik de diagnose kreeg, voelde het eigenlijk als een soort opluchting”, vertelt Kirsten. Zij werd op 22-jarige leeftijd gediagnosticeerd met lymfeklierkanker. “Ik had al zo lang klachten, zoals extreme jeuk. Niemand wist wat het was. Dus ja, het is natuurlijk heftig om te horen dat je kanker hebt, maar ik dacht ook: eindelijk weten we wat er aan de hand is.” Hier kan Yuli zich ook in vinden. “Ik ben topsporter, wielrenster om precies te zijn, en ik kon mijn wedstrijden niet eens meer uitrijden. Ik voelde al een jaar dat er iets niet klopte. Dus toen het duidelijk werd, dacht ik: oké, dit is het. Laten we dit fixen.”
Die knop ging bij allebei vrij snel om. “Je hebt eigenlijk geen keuze”, zegt Kirsten. “Je wil beter worden, dus je gaat ervoor.” Toch waren er momenten die zwaarder voelden dan andere. Voor allebei bleek dat – misschien onverwacht – hun haar. “Ik had net mijn droomkapsel”, zegt Yuli lachend. “Twee weken voordat ik ziek bleek te zijn, was ik naar de kapper geweest. En na de diagnose wist ik: dat moet eraf. Ik deed alsof het me niks deed, maar het deed me alles.” Kirsten vult aan: “Ik kon het gewoon niet accepteren. Ik droeg altijd een muts of haarband. Zelfs nu heb ik extensions, omdat dat stukje nog steeds moeilijk is.”
Het verlies van haar staat symbool voor iets groters: het gevoel dat je nooit meer helemaal dezelfde wordt. Kirsten: “Soms zie ik foto’s van mezelf van vroeger en denk ik: dat meisje ben ik niet meer. Maar tegelijk ben ik trotser dan ooit. Ik heb dit gewoon geflikt, ik heb deze ziekte overwonnen.” Yuli herkent dat. “Ik was heel lang bezig met de oude versie van mezelf. Door de chemo kwam ik twintig kilo aan en als topsportster is dat mentaal zwaar. Nu denk ik: dit lichaam heeft mij wel door de kanker heen geholpen. Daar ben ik dankbaar voor.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
De twee leerden elkaar kennen via Stichting Lymph&Co, waar ze allebei mee in contact kwamen door hun ziekte. Kirsten ging aan de slag als videoredacteur en filmde Yuli’s verhaal voor social media. “En toen klikte het meteen. We hadden voor de opname al een beetje contact, maar die dag leerden we elkaar echt kennen. En sindsdien is het gewoon vanzelf gegaan.”
Hun band gaat verder dan lotgenotencontact. “Natuurlijk is het fijn dat we elkaar snappen zonder veel woorden. Maar we sturen soms ook spraakberichten naar elkaar die nergens op slaan”, vertelt Kirsten. Yuli benadrukt: “We kunnen het over kanker hebben, maar ook over uitgaan, sporten of wat we gaan eten. Het is gewoon een hechte vriendschap.”
Tekst loopt door onder de foto.
Die vriendschap nemen ze dit jaar mee naar De Hollandse 100, een sportief evenement op 29 maart in Thialf waar geld wordt ingezameld voor onderzoek naar lymfeklierkanker. De uitdaging bestaat uit 10 kilometer schaatsen en 90 kilometer fietsen. Kirsten heeft er zin in, maar zegt voorzichtig: “Ik ben niet sportief aangelegd, dus dit wordt een enorme uitdaging voor mij.” Gelukkig heeft zij topsportster Yuli aan haar zijde, die haar erdoor zal slepen.
De twee willen de finish halen, maar dat is niet hun enige doel. Ze hopen geld op te halen voor kankeronderzoek én bewustzijn te creëren. “We zijn niet zo van het hard om geld vragen”, zegt Kirsten. “We weten waar we het voor doen. Als mensen willen doneren is dat supermooi, maar voor ons zit de waarde ook in het delen van onze ervaring en het inspireren van anderen.” Dat ze daarmee echt iets in beweging zetten, merkte Kirsten al eerder. Nadat ze haar verhaal bij LINDA.meiden deelde, kreeg ze berichten van mensen die door haar verhaal naar de huisarts gingen en lichamelijke signalen serieus namen. “Dat vind ik misschien wel het belangrijkste.”
Daarom doen ze niet alleen voor zichzelf mee. Op hun speciaal ontworpen wielrenshirts staan de logo’s van mensen en bedrijven die hen steunen, zodat ze iedereen letterlijk met zich meenemen onderweg. Achterop staat één zin die alles samenvat: ‘Ik weet niet of ik het kan, maar ik doe wat ik kan. Dat is precies hoe zij erin staan, laat Kirsten weten. “We hebben allebei iets meegemaakt waarvan we ook niet wisten of we het konden. Maar je doet wat je kan. En nu doen we dat weer, maar dan op schaatsen en de fiets.”
Tijdens De Hollandse 100 worden de twintigers ongetwijfeld geconfronteerd met wat ze hebben meegemaakt. “Iedereen daar heeft een verhaal. Soms zwaar, soms verdrietig. Maar het is ook één grote familie. Er is muziek, gezelligheid en je voelt gewoon dat je dit samen doet”, aldus Kirsten. Yuli vult aan: “Het is intens, maar ook mooi. Je weet waar je bent en waarom. Dat maakt het anders dan wanneer iemand je random op een terras vraagt naar je ziekte.”
Ondanks de tegenslagen zijn zowel Kirsten als Yuli nu in remissie. Wat de ziekte hen heeft geleerd, is om te genieten van het leven. En daar willen ze anderen ook in aanmoedigen tijdens het evenement. “Maar we staan daar voor meer dan inspiratie. Uiteindelijk willen we bijdragen aan betere behandelingen voor toekomstige kankerpatiënten. Als wij dit nu doen, dan hopen we dat de generatie na ons misschien een minder zware behandeling hoeft te ondergaan”, laten zij weten.
De behandelingen van Kirsten en Yuli liggen in het verleden, maar de twee weten al te goed hoe het is als je er middenin zit. Dus hebben ze wat bemoedigende woorden voor huidige patiënten. “Geniet van elk klein moment vol gezelligheid en plezier. Hoe moeilijk het ook is. En praat – met vrienden, met familie, met professionals. Je hoeft het niet alleen te doen.”
En hun belangrijkste boodschap: “Je bent sterker dan je ooit had gedacht, echt!”
Altijd bovenop de beste verhalen zitten? Download de LINDA.meiden app.
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde acht jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
