Als Lynn Peters (27) op 1 mei 2024 van haar werk naar huis fietst, gaat het onderweg gruwelijk mis: ze komt in botsing met een tram, met alle gevolgen van dien.
“Het voelde echt alsof alles kapot was.”
Lynn werd aangereden door een tram: 'Ik werd wakker en ik dacht: wat doe ik hier?'
Lynn Peters
“Ik heb lang gedacht: wat als?”, begint Lynn Peters. “Wat als ik niet eerder van mijn werk was vertrokken? Wat als ik niet eerst naar de supermarkt was gegaan? Was het ongeluk dan nooit gebeurd? Maar ik ben gauw met die vraag gestopt, het verandert niets aan de situatie. 1 mei 2024 zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan.”
Lynn werkt op dat moment bij de Gemeente Amsterdam, waardoor ze elke dag via de rotonde van het Hugo de Grootplein naar huis fietst. “Zowel auto’s als de tram gaan daar overheen”, legt Lynn uit. “Ik weet nog dat het spits was en ik overstak. Ik was bezig met of er nog auto’s aankwamen, maar registreerde op de één of andere manier niet dat er een tram aankwam. De waarschuwingslichten heb ik nooit opgemerkt.”
“Het laatste wat ik weet, is dat ik ineens een blauwwit vlak heel dichtbij zag komen. Als een soort droom. Daarna lag ik in de ambulance”, gaat ze verder. “Ik weet nog dat ik wakker werd en dacht: wat doe ik hier? Ik heb hier net over gedroomd, hoezo lig ik hier? De ambulancebroeder vroeg of ik wist wat er was gebeurd, maar dat wist ik niet. Hij zei: je bent net aangereden door een tram.”
18-jarige tiener overleden bij aanrijding tram in Rotterdam: 'Net zijn gymnasiumdiploma op zak'
Hersenschudding
De 27-jarige wordt naar het ziekenhuis gereden, waar ze te horen krijgt dat ze een hersenschudding heeft en een paar uur ter observatie moet blijven. “Ik had vooral ontzettend veel hoofdpijn”, weet Lynn nog. “Ik was aan de linkerkant achter mijn oor geraakt. Niets was gebroken, maar mijn hele lichaam was beurs. Mijn benen waren onder de tram terechtgekomen en mijn rug deed pijn. Het voelde echt alsof alles kapot was.”
Diezelfde dag komt Lynn weer thuis, waar ze slaapt, slaapt en nog eens slaapt. “Ik kwam die eerste twee weken alleen uit bed om te douchen en naar de wc te gaan. Daarna lukte het me om een rondje te lopen en boodschappen te doen, maar erg snel ging het niet. Mijn wereld werd heel klein. In het ziekenhuis konden ze niks over het herstelproces zeggen, behalve dat er een groep mensen is die er heel lang over doet. Toen besefte ik: shit, ik kan nog wel eens bij die groep gaan horen.”
Rust
“Een dikke zes maanden later kon ik kerst vieren met familie, maar moest ik tussendoor rusten en was ik na twee uur wel op”, herinnert Lynn zich. “Ik ging wel vooruit, maar niet in het tempo waarop ik hoopte. Via de huisarts belandde ik bij een ergotherapeut, die kijkt naar je energieniveau. Later werkte ik met een fysiotherapeut aan mijn belastbaarheid en met een zogenoemde neuro-optometrist werk ik aan langer achter een beeldscherm kunnen zitten, want dat kan ik maar maximaal dertig minuten per dag.”
“Ik deed er alles aan om vooral weer te kunnen werken, waardoor ik besefte: dit loopt scheef. Er is meer in het leven dan werk, zoals avonden met vrienden doorbrengen. Zo’n ongeluk zet alles op scherp. Ik hoop dat ik ooit helemaal beter word, maar ik moest grenzen stellen en moeilijke gesprekken voeren. Uiteindelijk is mijn contract op het werk ook niet verlengd, maar eigenlijk was dat best fijn. Het gaf me rust.”
'Bureau Utrecht'-hoofdagent Maikel raakt tijdens dienst ernstig gewond bij motorongeluk
Op je telefoon
Inmiddels is het bijna twee jaar geleden dat Lynn werd geschept. “In het begin heb ik vaak gedacht: hoe de fuck heb ik een tram gemist? Ik zat niet op mijn telefoon, ik had geen oortjes in… Mensen vullen vaak in dat ik vast op mijn telefoon zat en het ongeluk daardoor gebeurde. Daar word ik heel boos van, want dat is dus niet het geval. Dit had iedereen kunnen overkomen, hoe goed je ook oplet.”
“Ik had mezelf gegund dat dit me niet was overkomen, maar het heeft me ook veel gebracht”, gaat Lynn verder. “Zo werk ik nu twee volle dagen per week – meer lukt niet – in een delicatessenwinkel. Iets wat ik veel leuker vind dan veertig uur per week achter een beeldscherm zitten. Zoiets had ik nooit overwogen als het ongeluk niet was gebeurd. Daarnaast is de relatie met mijn vriend veel sterker geworden, omdat ik bij hem niet kan verbloemen hoe het echt gaat. Ik kan me voorstellen dat stellen hierdoor uit elkaar gaan, maar wij zijn alleen maar dichter naar elkaar toegegroeid.”
Verwachtingen
Over het algemeen ziet de 27-jarige de toekomst “heel positief”, maar “het ligt eraan op welke dag je het me vraagt. Ik ben nog niet de oude en er zijn genoeg momenten waarop ik baal of verdrietig ben over hoe het gaat. Wel heb ik meer berusting gekregen in mijn herstel. Eerst had ik constant bepaalde verwachtingen van mezelf, die ik vervolgens niet haalde. Die laat ik nu los. Ik boek nog steeds vooruitgang en dat is wat telt.”
Lynn maakt de podcast ‘Hersenzaken‘ over haar hersenschudding. Beluister de afleveringen hieronder:
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Patricia Paay heeft zware hersenschudding na val: 'Naar huis gaan is even geen optie'
Jorieke van Noorloos
Jorieke van Noorloos weet álles van reality-tv. Houdt ze zich daar niet mee bezig, dan duikt ze graag in persoonlijke verhalen, economisch nieuws of reist ze de wereld rond.
