Deze mannen willen terug naar prehistorie: 'Ik doe het werk, zij mag dweilen'

Tibor Wouda (31) is vrijgezel, werkt als personal trainer enwoont in Pijnacker met zijn husky Gizmo.
“De kans dat ik een relatie krijg met een vrouw die meer werkt en verdient, acht ik zeer onwaarschijnlijk. Dat zou tegen mijn natuur in gaan. Ik hecht geen waarde aan een carrière bij een vrouw. Andere karaktereigenschappen vind ik wel belangrijk: zorgzaamheid, betrouwbaarheid en een familiemens zijn. Tradwives? Die zie ik wel als mijn type. Ik vind het mooi wanneer een vrouw als doel in het leven heeft om kinderen te krijgen. Natuurlijk kan ze daarnaast koken, sporten, hobby’s hebben en eventueel parttime werken. Maar ik wil de financiële last dragen, al moet ik tachtig uur per week werken. Whatever it takes. Dat komt voort uit mijn mannelijke oerinstinct en ego. Een beetje pronken, zoals een pauw die zijn veren laat zien. Waar ik mijn ideeën vandaan haal? In mijn vorige relatie beviel deze rolverdeling goed. Ik ben opgegroeid met een werkende vader en een moeder die altijd thuis was, ook dat vond ik fijn. En ik word ook beïnvloed door manfluencers op social media, zoals Andrew Tate en Nick Alper. Mijn ervaring is dat de meeste vrouwen opkijken naar een man die op meerdere vlakken een treetje hoger staat: ouder, langer, sterker, die meer verdient. Mannen en vrouwen zie ik als gelijkwaardig, maar ik geloof in verschillende rollen. Natuurlijk ben ik niet te beroerd om een keertje te stofzuigen. Maar na een werkweek van zeventig uur ga ik niet ook nog koken of de kinderen ophalen.”

Andre van Maanen (42) is vrijgezel, woont in Leerdam, werkt als beveiliger én is werkzaam in de vloerverwarmingsbranche.
“Mijn perfecte plaatje is: huisje, boompje, beestje, een wit hekje om de tuin, twee kinderen en een vrouw die een lekker bordje eten klaar heeft staan als ik thuiskom van een lange werkdag. Dat is het traditionele beeld dat je ziet in films van vroeger. Ik aan het werk, terwijl de vrouw dweilt, schoonmaakt en veegt. Maar als ik thuiskom, kan ik natuurlijk helpen. Dan leeg ik de prullenbak terwijl zij de borden op tafel zet, zodat we daarna samen kunnen relaxen. Tegenwoordig is het vrijwel onmogelijk om rond te komen van één salaris, je moet allebei werken. Maar als een van de twee meer moet werken, wil ík dat liever zijn. Laat mij het zware rotwerk doen, terwijl zij na tien minuten dweilen met de voeten omhoog kan. Ga jij maar een dag minder werken, zodat je met de kleine kan zijn. Ik wil zuinig zijn op mijn vrouw. Van nature geloof ik dat vrouwen familiegerichter en zorgzamer zijn. Thuis ben ik al tevreden met een tv en een bankstel, terwijl vrouwen er echt een thuis van maken, met plantjes, friemeltjes en kaarsen. Dat zijn dingen waar ik niet aan denk. Mannen zijn snel tevreden, we zijn simpele wezens.”

Yassine Kaddouri (26) uit Amsterdam heeft een onderneming in haargroeiproducten en haarverzorging. Hij wil zijn relatiestatus liever privé houden.
“Mijn vader werkte, mijn moeder was thuis. Dat wil ik ook voor mijn kinderen. Ik zeg niet dat mijn vrouw niet mag of kan werken, maar ik ga mijn uiterste best doen om ervoor te zorgen dat het optioneel is. Als mijn vrouw zou werken en ik thuis zou zitten met de kinderen, dan krenkt dat mijn ego. Vrouwen zijn even capabel, maar het gaat in tegen mijn oerovertuiging dat ik als man de kostwinnaar moet zijn. Het is mijn verplichting en verantwoordelijkheid dat mijn vrouw veilig en voorzien is. Tuurlijk zorgt dat voor een bepaalde druk op mij, maar dat hoort bij man-zijn. Ik wil dat mijn vrouw kookt en het huishouden verzorgt, maar ik moet haar wel helpen. Ik geloof dat vrouwen beter zijn in kinderzorg, een moeder-instinct hebben. Dat is niet kleinerend, maar de realiteit zoals ik het zie. We zouden mensen moeten inzetten op basis van hun krachten. Kijk, het is net als in een voetbalteam: iemand is de keeper, de ander de spits, en we hebben elkaar nodig voor een goed resultaat. We zijn afhankelijk van elkaar: zij eerder financieel, ik van haar omdat zij beter is met de kinderen. Scheiden vind ik een tragedie. Mocht dat gebeuren, dan zou ik mijn vrouw niet met lege handen achterlaten. Daar zou ik afspraken over maken.”

Bart Joosten (27) is vrijgezel. Hij heeft een leefstijl-coachopleiding gedaan en is bezig een community op te bouwen waarin gezondheid en eenvoudiger leven vooropstaan.
“Tijdens een salsales zei het meisje met wie ik danste dat ze het moeilijk vond om te volgen, omdat ze het in haar werk gewend was om leiding te geven. Vrouwen mogen werken, maar als ze te veel werken, vooral als ze leidinggeven, laten ze mannelijk gedrag zien. Dat verstoort de natuurlijke rolverdeling. Daarom ben ik tegen modern feminisme dat dit aanmoedigt. Ik verlang weleens terug naar vroeger, toen was het simpeler. Een man en een vrouw zijn niet hetzelfde. Ik observeer gewoon de natuur: mannen hebben testosteron en zijn hierdoor over het algemeen stabieler, gestructureerder, rationeler en gedisciplineerder. Vrouwen hebben een cyclus en kunnen beter zorgen. Ik vind het belangrijk dat mijn vrouw voor de kinderen zorgt. Het vrouwen-lichaam is gemaakt om borstvoeding te geven, dat gun ik mijn kinderen. Mijn verantwoordelijkheid ligt bij het zorgen voor stabiliteit. Als mijn vrouw trouw blijft en we gaan uit elkaar, dan zou ik haar financieel helpen totdat zij haar leven op de rit heeft. Maar ik denk, vanwege mijn traditionele waarden, dat we minder snel zullen scheiden. Ik geloof dat hoe meer bedpartners iemand heeft gehad, hoe groter de kans is dat je uit elkaar gaat. Tijdens seks komen hechtingshormonen vrij, die bij iedere bedpartner minder worden. Dat geldt voor mannen en vrouwen.”

Marc van der Burgt (41) woont in Rijswijk met zijn vrouw Kim en twee kinderen, Lise (14) en Dani (11). Hij heeft een internationaal uitzend- en payrollkantoor.
“Ik breng het geld binnen en mijn vrouwtje doet de planning en organisatie van het huishouden. Zij is daar beter in: ze is veel plan-matiger en gestructureerder dan ik. Ik assisteer haar waar nodig; zo help ik haar met de boodschappen en het koken, wat ik leuk vind om te doen. Mijn vader deed dat vroeger niet, dus ik zie mezelf wel als modern. Toen de kinderen klein waren, was mijn vrouw huisvrouw. Ik zei: ‘Als je wil werken, kan dat, maar het hoeft niet.’ Sinds de kinderen groter zijn, werkt ze tweeënhalve dag per week. Als man vind ik dat ik voor mijn gezin moet zorgen en dat het mijn taak is om mijn vrouw en kinderen te beschermen en te ontzorgen. Ik heb weleens gehoord dat dat stamt uit de oertijd: de man heeft een jagersinstinct, de vrouw een zorginstinct. Volgens mij is dat gewoon biologie. Een vriend van mij is thuis bij de kinderen; dat zou ik niet kunnen. Ik heb altijd een sterke drive gehad om te ondernemen. Mochten mijn vrouw en ik ooit uit elkaar gaan, dan heeft zij recht op de helft. Daarom zijn we in gemeenschap van goederen getrouwd. Zonder een sterke vrouw die thuis alles regelt, kan ik mijn werk niet doen.”•