Hoe kijk je terug op je Expeditie-avontuur?
“Het is een van de gaafste dingen die ik ooit heb gedaan. Zolang ik me kan herinneren kijk ik het programma al. Op zondag met het gezin was het vaste prik; we keken het altijd samen. Toen ik terugkwam van het eiland zat ik op een roze wolk, maar dat veranderde nadat het programma werd uitgezonden. Bakken met haat kreeg ik over me heen: doodsbedreigingen, uitschelden, ziektes die me werden toegewenst. Ik heb toen bij de andere deelnemers ingecheckt hoe ze mij hebben ervaren, want ik begon aan mezelf te twijfelen. Ik vroeg of ze vonden dat ik over hun grenzen was gegaan. Gelukkig zeiden ze van niet. Maar de haatreacties overvielen me enorm, ook omdat ik het totaal niet zag aankomen. Geen seconde had ik gedacht dat dit beeld van mij zou worden neergezet. Ik heb nooit de intentie gehad om mensen te kwetsen.”

Heb je het gevoel dat je anders werd neergezet?
“Ik ben een vrij nuchtere, sarcastische meid en ook best direct. De kijker krijgt achttien uurtjes van 34 dagen filmen te zien. Vaak bedoelde ik iets als grapje, maar de kijker mist soms context. Ik zag het als: leuk, we zijn een spel aan het spelen. Maar ik heb geleerd: nee, het is tv. Bij televisie zie je uiteindelijk maar een beperkt deel van alles wat er gebeurt, en ik weet nu hoe belangrijk het is om je daarvan bewust te zijn. Zonde, want daardoor ben je minder jezelf.”

Amijé verwijderde sociale media door alle haatreacties: 'Zo'n donkere wolk boven zoiets cools'Lees ook