MEDIA

Olcay Gulsen over het verlies van haar vader: 'Ik vroeg hem: 'Papa, wil je dood of wil je leven?''

Leestijd 6 minuten •
Advertentie

In deze moeilijke periode kan ze rekenen op de steun van haar moeder en haar vier zussen.

Trigger warning: dit artikel gaat over huiselijk geweld.

Jeugd Olcay Gulsen

Als Olcay nog jong is, wordt haar vader gediagnosticeerd met schizofrenie en een alcohol- en drugsverslaving. “Deze dubbele diagnose maakte onze relatie heel ingewikkeld. Los van elkaar zijn deze ziektes al heel heftig, samen is er bijna niet mee te leven”, vertelt ze.

Advertentie

Ondanks hun complexe relatie, houdt ze veel van haar vader. “Het is niet zo dat ik een hekel had aan hem, helemaal niet. Ik zag dat hij het slachtoffer was van zijn eigen moeilijke jeugd. Maar door het enorme geweld richting mijn moeder was de band totaal verstoord. Het was nooit zwart-wit, maar het was wel een vader die nooit een vader is geweest voor mij.”

Minderwaardigheidscomplex

De heftige gebeurtenissen die Olcay als jong meisje binnen haar gezin meemaakt, hebben een grote invloed op haar. “Het had een enorme impact op mijn hele bestaan, op het gevoel van veiligheid. Ik wist dat ik uit een enorm verstoorde omgeving kwam en daar schaamde ik me voor. Er zat altijd angst in mijn lijf dat mijn vader mijn moeder zou vermoorden.”

Toch lukt het haar om ook de positieve kant te bekijken. “Als ik erop terugkijk, heb ik er heel veel eigenschappen aan overgehouden die me heel veerkrachtig en weerbaar maken. Maar als klein meisje gun je het natuurlijk niemand om in zo’n omgeving op te groeien.”

Advertentie

Om die reden besluit ze naar de buitenwereld toe open te zijn over haar vroegere thuissituatie. “Ik heb altijd een soort minderwaardigheidscomplex gehad. Uiteindelijk kreeg ik een carrière, maar ik voelde me nog steeds zo slecht als dat jonge meisje dat uit dat verstoorde gezin kwam. Ik wilde altijd tien stappen harder lopen, waardoor ik in een burn-out terechtkwam. Dat was het moment dat ik me realiseerde dat ik er niet meer van kon weglopen en met therapie begon. Dat heeft echt mijn ogen geopend.”

Gezinssituatie

“Als ik naar onze gezinssituatie kijk, dan zijn we met mijn zussen heel erg hecht geworden. We hebben altijd toch een soort front gevormd en samen geprobeerd om onze moeder te beschermen. Daardoor zijn we heel close.” Olcay realiseert zich dat dit ook heel anders had kunnen lopen. “We zijn allemaal redelijk goed terechtgekomen. We hebben allemaal wel een beetje een klap van de molen gehad, maar we functioneren wel redelijk”, vertelt ze met een lach.

Zo kunnen ze ook het verdriet over het overlijden van hun vader met elkaar delen. “We hebben allemaal een ander soort gevoel en emotie bij mijn vader. Maar tijdens zijn laatste dagen hadden we allemaal zoiets van ‘het is toch onze vader en ik vergeef hem.’” Ze vertelt over een emotioneel moment tussen haar moeder en vader op zijn sterfbed. “Ze hield zijn hand vast en zei: ‘Ga maar in vrede, ik zorg voor onze kinderen. Ik vergeef je voor alles wat je ons aan hebt gedaan.’ Het is best wel groot als je dat kunt. Ik vond dat zo’n mooi moment.”

Advertentie

Verslaving

De verslaving van haar vader, die alsmaar heviger werd, eiste zijn tol. “De laatste twee, drie jaar van zijn leven was hij zo extreem verslaafd geraakt aan heroïne dat hij continu de rush had om te scoren, en hij takelde fysiek heel erg af. Aan alles zag ik dat hij niet meer genoot van zijn leven, de verslaving nam alles over. Het was gewoon pijnlijk om te zien.”

Olcay vertelt over haar vaders laatste weken. “Ongeveer zes weken geleden is mijn vader opgenomen in het ziekenhuis, nadat hij bewusteloos was aangetroffen in de inrichting waar hij woonde. Ze hebben hem overgebracht naar de intensive care, waar ons hele gezin bij elkaar is gekomen. Het werd al vrij snel duidelijk dat hij een gat in zijn maag had. Daarnaast was hij ook te broos, hij woog nog maar 40 kilo, waardoor ze geen onderzoek konden doen.” In het ziekenhuis geven de dokters het gezin twee opties: “We konden hem op gaan lappen en bloed geven, of we lieten hem gaan en dan was de kans heel groot dat hij het niet zou redden.”

Bijzonder moment

“Toen had ik best een bijzonder moment met mijn vader. Ik vroeg hem: ‘Papa, wil je dood of wil je leven?’. Toen zei hij: ‘Nee, ik wil leven.’ Dus hebben we besloten hem toch bloed te geven. Gek genoeg sloeg dat best wel goed aan. Het leek toen wel oké met hem te gaan, maar in mijn achterhoofd wist ik wel dat hij alleen maar bezig was met drugs gebruiken, en niet met eten, drinken en aansterken. Drie of vier weken later overleed hij.”

Advertentie

Dat overlijden komt toch nog behoorlijk onverwacht. “Hij is toen weer naar het ziekenhuis gebracht, waar duidelijk werd dat ze hem niet meer konden redden. Hij kwam toen in een heel fijn, kleinschalig hospice terecht. Op dat moment voelde ik wel rust. Hij kon hier op een menselijke manier het leven afronden, omringd door zijn familie. We hebben allemaal afscheid kunnen nemen. Tijdens het afscheid keek hij me aan en zei: ‘Ik weet dat ik nooit voor mijn kinderen gezorgd heb en ik heb daar spijt van.’”

Afscheid

De begrafenis vond plaats in een Koerdisch dorp in Turkije, waar haar vader opgegroeid is. “Het was waanzinnig verdrietig en intens, maar ook heel mooi. We hebben hem zelf begraven, heel primitief, maar daardoor heel puur. Ik heb geslapen in het huisje waar hij is opgegroeid en daar heb ik uren achter elkaar gehuild, maar ik voel ook wel acceptatie rondom zijn dood. Voor zijn manier van leven is hij 300 jaar oud geworden”, zegt Olcay.

“Zo zie je maar weer dat je in je leven alles met iemand kunt meemaken, maar zo’n band die je hebt als kind met je ouders is gewoon heel ingewikkeld. Dat kun je bijna niet doorsnijden. Je hoeft geen hekel aan iemand te hebben die misschien grote delen van je leven negatief aanwezig is geweest. Ook daar is op sommige momenten liefde geweest. Het is oké dat dat niet zwart-wit is. Hoe dan ook, ik zal voor altijd een onlosmakelijke verbintenis met hem hebben.”

Advertentie

LINDA.242

LINDA.242 ligt in de winkels, waarin Olcay een boekje opendoet over de band met haar zussen, slechte gewoontes en beautygeheimen.

De nieuwe LINDA. ligt nú in de winkel en kun je ook lekker laten thuisbezorgen via onze online shop.

Bestel hier jouw LINDA.

Advertentie

Lees je liever digitaal? Probeer dan een abonnement op LINDA.premium (nu de eerste maand gratis) en lees het hele magazine online.

Voel je je onveilig in je eigen huis of heb je het gevoel dat iemand in je omgeving in een onveilige situatie verkeert? Je kunt Veilig Thuis 24/7 bellen op 0800 2000 voor advies of om een melding te maken. Ook kun je hen anoniem chatten. Heb je te maken met direct gevaar, bel dan 112.

Goed artikel? Delen maar.